19 van de 28 EU-landen erkennen ondertussen Juan Guaidó als interim-president van Venezuela. Maar mocht Nicolas Maduro morgen verdwijnen, dan nog zal de nieuwe leider zich een weg moeten banen tussen de verschillende maffieuze groepen die de controle over het land hebben veroverd.
- De colectivos of gewapende bendes die in de hoofdstad Caracas verantwoordelijk zijn voor het onschadelijk maken van al wie zich tegen het regime verzet.
- Regionale, criminele bewegingen die de drugstrafiek en illegale mijnbouw controleren. Zij werken samen met de politie, regionale politici en beschikken over een uitgebreid transnationaal misdaadnetwerk.
- Buitenlandse militanten, waaronder voornamelijk Colombiaanse rebellen die deel uitmaken van het ELN, de laatste opstandelingenbeweging in het buurland en die steeds konden rekenen op bescherming van Chavez en later Maduro.
Zelfs indien het tot een regimewissel komt “zonder het gebruik van geweld of een buitenlandse gewapende tussenkomst”, dan nog zullen deze groepen hun machtsposities trachten te versterken binnen het tijdelijke machtsvacuum dat zo’n regimewissel met zich meebrengt.
[Op de grafiek onderaan, het verlies in bbp tijdens 's werelds grootste crises sinds 1929]
|
Geen opmerkingen:
Een reactie posten