Google+ Followers

Facebook, Skype, Twitter & E-mail

Facebook: https://www.facebook.com/l.m.j.schrijversluc?ref=ts&fref=ts
Skype: luc-schrijvers
Email: lucschrijvers@hotmail.com
*For relaying information, comments on the blog, information, mail me at ease.
*All sources are not disclosed to third parties.

Search for an article in this Worldwide information blog

donderdag 31 januari 2013

Hoe kan schizofrenie verbeteren in de cel?


AUTEUR JOHAN DE CROM

BRON DE STANDAARD

'De samenleving zegt aan bepaalde mensen dat ze niet verantwoordelijk zijn voor hun daden en steekt ze vervolgens in de gevangenis. Is dat geen schande', zegt Bert Anciaux, senator voor SP.A. Ja, vindt het Europees Hof voor de Rechten van de Mens. Het afgelopen jaar werd België daarom twee keer veroordeeld tot het betalen van een schadevergoeding aan de familie van een geïnterneerde voor de manier waarop het met die mensen omgaat.
Zo'n 1.100 geïnterneerden zitten in de gevangenis, omdat er geen plaats is in de psychiatrische instellingen. Voor velen betekent dat een levenslange opsluiting, in de vergeetput van justitie.
'De raadkamer beslist normaal over voorlopige hechtenis en verwijst daarna de beschuldigde door naar een rechtbank die over de feiten oordeelt. Bij geïnterneerden gaat het anders: de raadkamer beslist dat iemand ontoerekeningsvatbaar is en gaat meteen over tot internering. Een onderzoek naar de feiten komt er niet. Ik durf te beweren dat er geïnterneerden levenslang in de gevangenis zitten die nooit een misdrijf hebben gepleegd', zegt Anciaux.
Twee minuten bij patiënt
De senator is ook scherp voor de gerechtspsychiaters. 'Over hun verslagen kun je veel vragen stellen. Ze hebben te weinig tijd of vegen er hun voeten aan. Soms kom je dossiers tegen die copy-paste zijn van dat van een andere patiënt. Er worden verslagen getypt op basis van een bezoek van twee minuten bij de patiënt.'
'De Commissies ter Bescherming van de Maatschappij, die oordelen waar de geïnterneerde terecht komt, werken vaak slecht en gaan klakkeloos voort op het verslag van die psychiaters.'
Om hier iets aan te doen staat in het wetsvoorstel van Anciaux, dat de wet van 1930 moet ervangen, dat het psychiatrisch deskundigenonderzoek verplicht moet worden uitgevoerd door een college van deskundigen. In dat college moeten forensisch psychologen, sociaal verpleegkundigen, sociologen en/of pedagogen zitten. Het voorlopig advies van de deskundigen moet overgemaakt worden aan de advocaat van de onderzochte persoon en die advocaat moet vragen kunnen stellen die verplicht worden beantwoord.
Interneringskamers
'Het psychiatrisch verslag wordt nu in de loop der jaren niet herzien', klaagt Anciaux aan.
'Als geïnterneerden naar een gespecialiseerde psychiatrische instelling willen, dan moeten ze zelf in het oog houden of er ergens een plaats vrij komt, wat ze natuurlijk niet zelf kunnen.'
'Ze komen in aanmerking voor vrijlating als hun geestestoestand verbetert, maar er vindt zelden een nieuw onderzoek plaats. En hoe kan je met bijvoorbeeld schizofrenie jezelf verbeteren in een gevangeniscel?'
Daarom stelt de senator in zijn wetsvoorstel de oprichting van speciale strafuitvoeringskamers voor internering of interneringskamers voor. 'Die moeten de dossiers opvolgen, bijkomend onderzoek bevelen en veel nauwer contact hebben met psychiatrische instellingen zodat er geïnterneerden naar daar kunnen verhuizen als er een plaats vrij komt.'
Het gebrek aan plaats in een gespecialiseerde instelling blijft het grootste struikelblok. Er komen nieuwe forensisch psychiatrische centra in Gent en Antwerpen maar die zijn samen maar goed voor 450 geïnterneerden.
'Het wordt bovendien dringend tijd dat er beslist wordt wie die gaat uitbaten, hoeveel werkingsmiddelen er zullen zijn, welk type van geïnterneerde er welkom is, wie er verantwoordelijk wordt voor het zorgtraject. Dat is allemaal nog steeds niet uitgeklaard', zegt Anciaux.
De vijf pijnpunten van internering
De Liga voor de Mensenrechten wijst op vijf pijnpunten in de bestaande wetgeving.
1. Geen criteria voor gerechtspsychiatrie
Er zijn geen criteria voor wie gerechtspsychiater mag worden. De psychiaters worden ook onderbetaald. Dat leidt tot slechte verslagen en die zijn rampzalig als er geen psychologische begeleiding meer volgt in de gevangenis.

2. Geen opleiding forensische psychiatrie
In België is forensische psychiatrie slechts een opleidingsonderdeel binnen de psychiatrie van hooguit twee dagen. In Nederland is dat een aparte opleiding.

3. Zorgteams onderbemand
De zorgteams in gevangenissen zijn zwaar onderbemand. Er zijn gevangenissen met 20 zorgmedewerkers voor 700 geïnterneerden
en gedetineerden samen.

4. Geestestoestand geen voorwaarde voor vrijlating

De verbetering van de geestestoestand mag geen voorwaarde zijn om iemand uit de gevangenis vrij te laten en in een instelling op te nemen. Senator Anciaux wil die voorwaarde uit de wet schrappen. Als je verslag niet wordt aangepast, hoe kan men die verbetering dan meten?

5. Instelling kan gedetineerde toegang weigeren

Vandaag weigeren veel psychiatrische instellingen de toegang voor gedetineerden die geïnterneerd zijn omdat ze – soms terecht
– oordelen dat de veiligheid niet gegarandeerd is. De instellingen moeten beter beveiligd worden, maar een interneringskamer moet een plaatsing ook kunnen opleggen. (dcj)

Van gevangenis naar detentiehuis


woensdag 6 maart van 9.30 uur tot 12.30 uur
De Factorij , Huart Hamoirlaan 136, 1030 Brussel

Er gaat geen maand voorbij zonder dat de gevangenissen het nieuws halen. Overbevolking, relletjes, ontsnappingen, gijzelingen. Het (politieke) antwoord op deze problemen is vaak hetzelfde: bijbouwen van nog meer cellen.
Maar is dit wel de juiste en enige remedie? Moeten we niet eerder de manier waarop we detentie organiseren in vraag durven stellen? Ons huidig gevangenisbeleid bouwt verderop een gevangenisconcept dat stoelt op het geloof in deheilzame werking van de eenzame afzondering. Nieuwe wetenschappelijke inzichten en de vele praktijkervaringen toonden het belang van sociale contacten aan.
Op de studievoormiddag ‘Van gevangenis naar detentiehuis’ zal het concept van nieuwe detentie dat naar voor is geschoven door de werkgroepen binnen het project Gedifferentieerde Strafuitvoering (Liga voor Mensenrechten) uitvoerig worden voorgesteld. Kleinschaligheidisin het concept essentieel. Detentiehuizen met een beperkt aantal ‘inwoners’ maken het mogelijk om daadwerkelijk en efficiënt te differentiëren en zodoende te straffen op maat.
Zijn de voorgestelde kleinschalige detentiehuizen echter betaalbaar? Is er rekening gehouden met de maatschappelijke weerstand (not in my backyard)? Hoe gaan dedetentiehuizen er (architecturaal) uitzien? De antwoordenkrijgt u op 6 maart aan de hand van concrete (juridische) voorstellen, (financiële) berekeningen, maquettes …
De minister van Justitie zal de visie van de federale overheid inzake de detentiehuizen toelichten en aangeven watde mogelijkheden van implementatie zijn op korte en langetermijn.
Luk Alloo (criminoloog) verdiepte zich de afgelopen maanden in het gevangeniswezen voor het televisieprogramma ‘Alloo in de gevangenis’ en zal de studievoormiddagingoede banen leiden.

Programma

Download het volledige programma hier (met inschrijvingsstrook). 
9:00 | Onthaal met koffie
9:30 – 10:00
Een penologische kijk op detentiehiuzenKristel Beyens, Vrije Universiteit Brussel
10:00 – 10:30Is er (nood aan) een alternatieve detentievorm?Kleinschalige detentiehuizen als zinvolle detentieHans Claus, gevangenisdirecteur Oudenaarde
10:30 – 10:50Een mensenrechtelijke kijk op detentiehuizen
Jos Vander Velpen, voorzitter van de Liga voor Mensenrechten
10:50 – 11:15 | Koffiepauze
11:15 – 11:45
Een nieuwe architectuurtypologie voor detentie?
Voorstelling van ontwerpmatig onderzoek naar het detentiehuis
Prof. dr. Ronny De Meyer, architect, UGent en UHasselt
11:45 – 12:15
Detentiehuizen: enkel voordelen… of toch niet?
Panelgesprek over de weerstanden: kostprijs, maatschappelijke weerstand…
Kristel Beyens, VUB
Hans Claus, gevangenisdirecteur Oudenaarde
Ronny De Meyer, Universiteit Gent en Hasselt
Marjan Gryson, vzw Touché
Moderator: Luc Alloo, televisiemaker en criminoloog
12:15 – 12:30
De visie en het toekomstbeeld van de federale overheid inzakedetentie(huizen)
Annemie Turtelboom, minister van Justitie
Publicatie Huizen – Naar een duurzame penitentiaire aanpak
Elke deelnemer ontvangt de publicatie Huizen – Naar een duurzamepenitentiaire aanpak. Dit boek bevat inhoudelijke conclusiesen voorstellen voor een moderne detentie. De publicatie is een referentiewerk voor iedereen die zich buigt over detentie in de(nabije) toekomst.

Praktisch

organisatie
De studiedag is een initiatief van Uitgeverij Politeiaen Uitgeverij ASP in samenwerking met de Liga voor Mensenrechten en de vzw De Huizen.
datum
woensdag 6 maart van 9.30 uur tot 12.30 uur
(onthaal met koff ie vanaf 9 uur)
Locatie
De Factorij , Huart Hamoirlaan 136, 1030 Brussel.
Op 5 minuten van het station van Schaarbeek, ook met de wagen makkelijk te bereiken
inschrijven
Door het bij gevoegde registratieformulier in te vullenen terug te sturen naar uitgeverij Politeia. U kan zichook inschrij ven via de website (www.politeia.be), permail (yves.stevens@politeia.be) of per fax (02 289 26 19).
De inschrij ving is defi nitief, u ontvangt een factuur. Annuleren van de inschrij ving is niet mogelijk, maar er kan een vervanger worden aangewezen.
Prijs
75 euro (koff iepauze, broodjeslunch, de publicatie Huizen – Naar een duurzame penitentiaire aanpak en excl. BTW).
magistratuur
De tenlasteneming van de inschrij vingskosten voor demagistraten, de gerechtelijke stagiairs, het personeel van de griffies en parketten werd aangevraagd bij het Instituut voor Gerechtelijke Opleiding.
contact
yves.stevens@politeia.be of tel: 02 289 26 12

Bijzondere Inlichtingenmethoden (BIM) bedreigen fundamentele rechten


In de Senaat wordt momenteel het ‘wetsontwerp betreffende de methoden voor het verzamelen van gegevens door de inlichtingen en veiligheidsdiensten’ besproken. Het ontwerp strekt ertoe de organieke wet van 30 november 1998 betreffende de veiligheids- en inlichtingendiensten grondig te wijzigen. Het breidt de onderzoeksmethoden waarvan de veiligheids- en inlichtingendiensten gebruik kunnen maken gevoelig uit. Tegelijkertijd voorziet de tekst een controlemechanisme voor het gebruik van deze nieuwe methoden.
Een dergelijke verregaande wijziging zou voorafgegaan moeten worden door een fundamenteel debat over de rol van de Veiligheids- en Inlichtingendiensten. De verhouding van deze diensten tot politie en parket, en de uitwisseling van informatie tussen deze instanties zouden hierbij een belangrijk aandachtspunt moeten zijn. De Liga mist een dergelijk debat. Nochtans zou dit het vertrekpunt moeten zijn voor de toekenning van bevoegdheden aan de diensten. Naast de vaagheid over de precieze rol en taken van de veiligheids- en inlichtingendiensten, heerst onduidelijkheid over het gebruik van de verkregen informatie. Tot slot bieden de controlemechanismen die de wet invoert onvoldoende garanties voor onafhankelijkheid en onpartijdigheid.
De Liga voor Mensenrechten en de Ligue des Droits de l’Homme wijzen erop dat het wetsontwerp de deur opent voor schending van fundamentele rechten en vrijheden. Hieronder vindt u een samenvatting van de belangrijkste pijnpunten in het ontwerp.

De nieuwe onderzoeksmethoden

De onderzoeksbevoegdheden van de diensten worden fors uitgebreid. Naast de mogelijkheden waarover de Veiligheids- en inlichtingendiensten nu beschikken, krijgen deze diensten ‘specifieke’ en ‘uitzonderlijke’ onderzoeksmethoden ter beschikking. Het gaat onder meer om observatie, doorzoeking, vorderen van identificatiegegevens van post en telecommunicatie, infiltratie, het gebruik van ‘storefronts’, het binnendringen in een informaticasysteem,...

Controle

Het wetsontwerp voorziet nieuwe controle-instanties. Een voorafgaande controle is enkel voorzien voor de meest verregaande bevoegdheden (de ‘uitzonderlijke methodes’). De Liga voor Mensenrechten betreurt dat er geen voorafgaande controle voorzien is op het gebruik van de specifieke methodes.
Bovendien is een bijzondere regeling uitgewerkt voor het geval de commissie er niet in slaagt binnen de 5 dagen een advies te verlenen. In dat geval kan de betrokken Minister de methode machtigen. Het is ook de Minister die toezicht houdt op de verdere uitvoering van de methode en beslist over de stopzetting. Dat de Minister de veiligheidsdiensten kan machtigen tot een dergelijke verregaande inbreuk op de privacy baart de Liga voor Mensenrechten zorgen. De beslissing over de aanwending van de methode wordt een politieke beslissing. De bevoegdheid van de Minister is niet beperkt tot gevallen van hoogdringendheid; de Minister is bevoegd zodra in het college geen overeenstemming bereikt wordt. Bovendien wordt niet expliciet bepaald dat de Minister de wettelijkheid, subsidiariteit en proportionaliteit moet nagaan.

Gebruik van de verkregen gegevens

Het voorontwerp houdt onvoldoende rekening met het principe van de doelgebondenheid van de informatie. Voor privacybescherming is de vraag waarvoor de verzamelde informatie gebruikt kan worden cruciaal. Het voorliggende wetsontwerp biedt op deze vraag geen duidelijk antwoord. De doelgebondenheid van de door de inlichtingen- en veiligheidsdiensten verzamelde informatie wordt nergens uitdrukkelijk vooropgesteld. De methodes voor het verzamelen van gegevens mogen slechts worden aangewend binnen de wettelijke doelen, maar niets sluit uit dat de ingezamelde informatie wordt aangewend voor andere doeleinden. Bovendien lijkt niets uit te sluiten dat de informatie die door de inlichtingen- en veiligheidsdiensten wordt verzameld, kan worden meegedeeld aan andere instanties. De wet moet verduidelijken hoe de veiligheids- en inlichtingendiensten zich verhouden tot politie en parket. Het moet duidelijk zijn welke informatie van de inlichtingendiensten door politie en gerecht kan gebruikt worden en waarvoor.  Hierbij is het belangrijk dat de bewijsvoering voorbehouden blijft aan politie en parket. Informatie die heimelijk verkregen wordt, kan hierbij hoogstens gebruikt worden als aanleiding tot verder onderzoek onder toezicht van de onderzoeksrechter.

Bewaring of vernietiging?

Het nieuw ontworpen artikel 43/7 bepaalt dat het college onwettig verkregen gegevens vernietigt. Het beginsel van doelgebondenheid brengt met zich mee dat ook (legaal verkregen) nutteloze gegevens vernietigd moeten worden.

Toegang tot de verkregen informatie

De Liga betreurt het dat personen die voorwerp waren van een onderzoek, hiervan niet automatisch worden op de hoogte gebracht na afloop van het onderzoek. Enkel indien de betrokkene hierom vraagt, én voldoet aan bepaalde voorwaarden, wordt hij geïnformeerd. Bovendien moet enkel worden meegedeeld welke methode werd aangewend, maar niet welke informatie daarmee werd ingezameld. Deze bepaling maakt het de betrokkene bijzonder moeilijk om een belang aan te tonen indien hij een klacht wil indienen. 

Kliklijn voor patsers?


De Antwerpse procureur, de heer Dams, heeft opgeroepen om tips over jongeren die met een luxewagen rijden door te geven aan de politie.  Deze oproep van het Antwerpse parket kadert binnen de strijd tegen de zogenaamde “patsers”. De liga voor Mensenrechten betreurt ten zeerste een dergelijke oproep. Het openbaar ministerie heeft niet alleen de plicht om misdrijven te bestrijden, maar ook om te waken over de democratische spelregels en fundamenten van onze rechtsstaat.
Een dergelijke oproep leidt niet noodzakelijk tot een doeltreffender bestrijding van de criminaliteit. De affaire Dutroux heeft ons geleerd dat de politie hierdoor overspoeld kan worden met bergen van nutteloze, excentrieke en dwaze tips. Bovendien haalt een dergelijke oproep het slechte in de mens naar boven. Vele tips zijn gebaseerd op na-ijver, jaloersheid of persoonlijke vetes. Kortom dergelijke oproep kan leiden tot een samenleving, waarin onderling wantrouwen gaat triomferen en waarin elke burger een potentiele verdachte is.
De liga betreurt dan ook de uitspraken van de Antwerpse procureur temeer daar de politie en justitie de afgelopen jaren volop gebruik konden maken van een brede waaier aan bijzondere opsporingsmethodes. Waar begint en eindigt trouwens een dergelijke oproep?
Bekijk ook het filmpje op atv.

Hervorming voorwaardelijke invrijheidstelling: onhaalbaar en onwettig


AUTEUR MARION VAN HECKE EN DRIES PATTYN

Het meegedeelde voorstel van het kernkabinet tot hervorming van de voorwaardelijke invrijheidsstelling (VI), is niet in overeenstemming met de grondwet en het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. Dit stellen Marion Van Hecke en Dries Pattyn namens de Liga voor Mensenrechten. De Liga dringt er daarom op aan het voorstel niet in een wet om te zetten.
De voornaamste veranderingen zijn gestoeld op drie pijlers. Enerzijds is er de verlenging van de tijdsvoorwaarde voor de toekenning van de VI van 1/3e naar 1/2e van de straf voor de veroordeelden tot een vrijheidsstraf van 30 jaar of levenslang. Anderzijds zal de toekenning van de VI afhankelijk worden van een verzoek van de veroordeelde zelf.
Ten slotte zal het verzoek van de veroordeelde slechts worden behandeld door de strafuitvoeringsrechtbank (SURB) op eensluidend positief advies van zowel het Openbaar Ministerie als de gevangenisdirectie.
De Liga voor Mensenrechten heeft ernstige bezwaren tegen dit voorstel.
Ten eerste moet de haalbaarheid van dit voorstel getoetst worden aan de realiteit. De uitvoering van het voorstel vergt op korte termijn een bijkomende en belangrijke gevangeniscapaciteit. De huidige overbevolking zorgt al voor een mensonwaardige detentie. Een verhoging van het aantal gedetineerden gaat de draagkracht van de Belgische gevangenissen ver te boven.
Ten tweede is deze hervorming in strijd met de grondwet en het EVRM. Artikel 5.4 van het EVRM bepaalt dat een onafhankelijke en onpartijdige rechter moet beslissen over de wettigheid van de gevangenhouding en de invrijheidstelling. Na de wetswijziging zal het niet langer aan de rechter, maar aan de gevangenisdirectie en het Openbaar Ministerie toekomen om te beslissen over de detentieduur. Dit maakt vrijheidsberoving willekeurig en in strijd met het EVRM.
Daarnaast stelt de Liga zich ernstige vragen bij de terugwerkende kracht van deze verstrenging van de wet-Lejeune. Het is onduidelijk hoever deze zal reiken. Bij de wet betreffende de externe rechtspositie van de veroordeelden (WERP), die sinds 2006 de opvolger is van de wet-Lejeune, gold de terugwerkende kracht in het voordeel van de veroordeelden. Bij de verstrenging van de VI zou het echter om een nadelige impact op reeds veroordeelden gaan.
De Liga verzet zich categoriek tegen de onmiddellijke toepassing van de wijziging van de tijdsvoorwaarden en de verstrenging van de procedure voor veroordeelden die voordien werden gestraft. Bij de strafbepaling werden de tijds- en toekenningsvoorwaarden namelijk in rekening gebracht door de rechter en de verwachtingen van rechter en veroordeelde mogen niet zomaar worden verschalkt.
Ten laatste vraagt de Liga zich af op welke studies de overheid zich baseert om te concluderen dat langere straffen en de maatschappij ten goede komen. Er is in dit geval geen sprake van een evidence-based beleid, iets wat de regering anders zo graag in de mond neemt en contrasteert met de huidige beslissing van het kernkabinet waar louter op de roep van het volk wordt ingegaan.
In dat kader wijst de Liga op haar project genaamd 'Gedifferentieerde Strafuitvoering en Detentie (‘de huizen’)' betreffende meer gedifferentieerde, kleinschalige detentie waarbij professionelen en wetenschappers de effectiviteit van deze alternatieve detentievormen grondig onderzoeken.
De Liga betreurt dat een wetgeving die al 124 jaar (de wet-Lejeune bestaat sinds 1888) bijdraagt aan menselijkheid in het strafrecht en geloof in de sociale reclassering van veroordeelden ingeruild wordt voor hun kille, langdurige verwijdering uit de samenleving, zonder perspectief. De Liga herinnert er in dit verband aan dat de basiswet betreffende het gevangeniswezen en de rechtspositie van de gedetineerden goeddeels dode letter blijft.
De Liga voor Mensenrechten roept de wetgever op dit voorstel niet om te zetten in wet en de rechter in zijn eeuwenoude rol als behoeder van rechtstaat te ondersteunen en te herwaarderen.
Marion Van Hecke en Dries Pattyn
Marion Van Hecke is beleidsmedewerker bij de Liga voor Mensenrechten. Dries Pattyn is advocaat en bestuurslid van de Liga voor Mensenrechten.

(en) Media, Egypt, The emergence of Black Blocs engulfed Tahrir Square (fr)


Members of the Black Blocs parade with Egyptian flag during clashes with police near 
Tahrir Square in Cairo Monday. 
http://www.lefigaro.fr/medias/2013/01/29/5a8b1c30-6a3e-11e2-96f3-73b5eeff1ffc-493x328.jpg 
---- Hostile to the Islamists, they see the violence as a political weapon. ---- He 
swapped his green beret to Che Guevara against a black uniform. Aside from her voice, 
hoarse and metallic, Mohammed al-Masri is unrecognizable. Leaning to one of the railings 
in Tahrir Square, "his" second home, the young rebellious pauses between "operations". 
Masked, his cronies glean some precautions before dashing headlong towards the Corniche, 
their new battleground against the forces of order. At age 21, Mohammed "the Egyptian" - 
that is the meaning of his pseudonym - is one of the leaders of the Black Blocs. These 
revolutionaries of the year III, straight inspired anarchist movements in Europe, set fire 
the night before, a police vehicle.

A new "weapons that" in addition to rampage, this weekend, the office of the website of 
the Muslim Brotherhood and the attack of the antenna Freedom and Justice Party, the 
political arm of the Brotherhood, in the city of Ismailia - which illustrates the 
lawlessness rampant fleet today in Cairo.


Radicalization of the street
"We were against violence. But today, that's all we have left! "To justify it, the nerves. 
A few minutes ago, he learned that the Attorney General has ordered the arrest of anyone 
suspected of belonging to the group. However, for this former tourist agent unemployment, 
the radicalization of the street is not free. Not since the beginning of December to 
understand. "We fought against Mubarak and against the military. Then Morsi was elected. 
But instead of saving the revolution, he was granted excessive powers. Worse, when we went 
to show our displeasure at the presidential palace, we shot. Result: ten dead and hundreds 
injured, "he rages.

Soon, a network then organized on Twitter and Facebook. Messages calling for anti-Morsi 
refuse to denounce Islamists and a political system that abuses the religion. Last 
Thursday, on the eve of the anniversary of 25 January, the Egyptian Black Blocs eventually 
emerge from the shadows: a video posted on Youtube posting, images of a cloud of black men 
to support their formal training .

With the slogan "confrontation against the fascist regime of the Muslim Brotherhood," 
accompanied by a warning to the police. Since then, the rebels are a new kind of all 
gatherings of all fights. As as protesters in Port Said and Cairo are shot, young black 
hooded join the ranks of protesters. Between rebellion and fad, this movement headless 
brings in its wake a variety of heterogeneous ex-revolutionaries, disaffected youth, the 
ultras of football, hooligans, but also women. "Before, we could distinguish the different 
actors in the dispute. Today, the tracks are blurred. Impossible to understand who is who, 
who does what. It borders on chaos, "says political scientist Emad Shahin. And if the 
Black Power Egypt already have over 20,000 fans on their page Facebook , they are also 
difficult to quantify and define.

Followers of the conspiracy theory, the Muslim Brothers accuse them of being endorsed by 
the Liberal opposition. In contrast, many activists are keen to dissociate. As the blogger 
Mahmoud Salem, aka Sandmonkey who accuses them of "delegitimizing the image of revolution, 
to peaceful purposes." Of all these criticisms, Sherif al-Sharafi has nothing to do. "The 
Front national salvation (the main opposition political coalition, Ed) is a band of 
incompetents. They failed to defend the revolution. The upcoming parliamentary elections, 
we do not believe it. We do not recognize in any politician. We called the "lost 
generation", we are treated to "thugs." But what is important is to save the honor of the 
martyrs, "suggests that student who claims to be a co-founder of the Black Blocs.

Sign of disobedience displayed in relation to power, a large "black parade" is scheduled 
on Wednesday in the Egyptian capital. The Black Blocs also evoke a mysterious operation 
"Gaber", announced Friday. "I can not tell you more. It's top secret. But I can guarantee 
you that it will be hot, "warns Sherif.

(en) Australia, Melbourne, Captain Cooks Cottage Trashed With Paint for Invasion Day


The monuments and museums that fill this dead city only enrage us. ---- They impose on 
public space the supplanting societies creation myth. ---- The creation myth of Australian 
society is that rather than looting, murdering, and displacing the original inhabitants, 
the Europeans were bringing a higher order of civilisation, economic organisation and 
religion to savage lands. ---- The denial of this brutal and revolting history is nowhere 
more evident than on the 25th of January, the celebration of Australia Day ? the date of 
invasion. ---- This is why we trashed the absurd shrine to genocide, Captain Cooks 
Cottage, with paint. ---- The Australian state has constructed a deceitful myth of 
consensus. That we have all signed some kind of social contract to be good Australian 
citizens. Well fuck that we don't want your bourgeois morality or your so called 
?civilisation?.

We refuse to quietly submit and bow our heads to this commodified life of wage slavery.

We must act on our own behalf, directly and without mediation.

We must break with any group that seeks to limit the struggle, to negotiate, or to 
reconcile with the state or capital.

We must abandon the concept of appealing to the ?justice? of the coloniser and instead 
embark on a direct path of destruction of the existing order and a concrete practice of 
solidarity.

SOLIDARITY TO THE ORIGINAL PEOPLES OF THIS LAND FIGHTING BACK
FROM MUTITJULU, TO REDFERN, FITZROY, PALM ISLAND, AND EVERYWHERE

DESTROY THE COLONIAL SYSTEM THAT OPPRESSES US ALL

(en) Heraklion, Crete: approximately 1, 000 march in solidarity with squats under attack across Greece


On January 26, a demonstration in solidarity with squats under attack across Greece saw 
approximately 1,000 anarchists gather and march through the streets of Heraklion, in what 
might very possibly be the largest anarchist demonstration in the history of the city 
(fourth largest in the country, with a population just under 200k). Along with the slogans 
in solidarity with the squats under attack, such as Villa Amalias and Skaramanga, the 
demonstrators also shouted slogans referring to the recent incident involving DIAS police 
and their murderous intent. One of the slogans translates as ?at the road-checks, at the 
road-checks, they?re killing kids ? the scum of DIAS, the hounds of the state?.
http://www.youtube.com/watch?v=1Bl7z68Sp-0

(en) Greece, The self-managed factory in Viomijanik? Metaleftik? (Mining) in Thessaloniki is running - Federation Anarchiste


In May 2011, the management of the plant Viomijanik? Metaleftik? (Mining), a subsidiary of 
Johnson Filkeram-company production of tiles and building materials, plant leaves without 
pay for several months of unpaid wages workers. In response, the factory workers stopped 
work from September 2011 . Assembly workers held on January 25, 2013 decided, almost 
unanimously, that the plant will be self-managed by workers, without bosses or other 
parasites or mediators. The self-managed factory to open in mid-February 2013. ---- Below 
the release of the Open Initiative of Solidarity and Support Workers Fight Viomijanik? 
Metaleftik? (Mining), published on the website of the Union of Workers ( 
http://biom-metal.blogspot.gr / ) the company already self-managed.

In crisis, workers Viomijanik? Metaleftik? (Industrial Minera) attack at the heart of the 
operation and ownership.

While the unemployment rate reached 30% and their income is reduced to zero, workers 
Viomijanik? Metaleftik? (Mining) have enough of rhetoric, promises and tax evasion. 
Without pay since May 2011 and without work, their factory had been abandoned by their 
leaders, they take the decision at the General Assembly of the union to refuse long-term 
unemployment seems inevitable and fight to regain the factory between their hands and make 
it work for themselves. By October 2011, they claim, by an official declaration, the 
creation of a workers' cooperative self-managed and fully legal recognition of the project 
as all those who succeed. They also claim the payment of funds to restart the plant. This 
money belongs to them, since they are the ones who create the wealth of society. The plan 
they developed themselves was first struck in the total indifference of the State and the 
various union bureaucracies. However, he received an enthusiastic welcome from the popular 
movement that created the Solidarity Initiative Open in Thessaloniki and other initiatives 
in many cities, and strives for 6 months to go Viomijanik? Metaleftik? message to the 
whole society.

Viomijanik? Metaleftik? is now! Workers will not wait longer than the failed state shows 
his interest in practical and theoretical support (even 1000 euros extraordinary economic 
support promised by the Ministry of Labour did not arrive until the workers, the Minister 
Economy Sturnaras have not signed grant permission!) Now is the factory Viomijanik? 
Metaleftik? (Mining) should restart, like any other plant that closed, gone bankrupt or 
dismissing but is managed by its workers, not bosses old and new. The fight has no reason 
to limit yourself to Viomijanik? Metaleftik?. And generalizes it to triumph it must extend 
to all factories and businesses closed, because it is only through a network of 
self-managed factories and occupied Viomijanik? Metaleftik? that will survive and become 
the pioneer of a different organization production and economy, without exploitation, 
without inequalities and without hierarchies. Factories are closing one after the other, 
there are two million unemployed, and the vast majority of society is condemned to poverty 
and misery by a tripartite government, the troika formed by the PASOK (Socialist) ND (New 
Democracy, the conservative party) and DIMAR (the Democratic Left Party), as in previous 
governments. Require that plants pass into the hands of the workers is a logical response 
to the disaster that we live every day, and this is the only possible response to 
unemployment. That is why the struggle Viomijanik? Metaleftik? is also ours. We urge all 
unemployed and all workers, all those who suffer the crisis, to put alongside workers 
Viomijanik? Metaleftik? support and now they begin to demonstrate in practice that workers 
do not need patterns. We urge you to join a caravan of struggle and solidarity will happen 
in Thessaloniki for three days of fighting. We urge you to take part in the struggle and 
to organize the battle wherever you are, via assemblies operating in direct democracy, no 
bureaucrat, to remove all those who destroy our lives by a general strike for political! 
And all plants and all production will be in the hands of workers and we can organize the 
economy and the society we want: a society without bosses! Viomijanik? Metaleftik? is now! 
To work! We open the way for worker self-management is everywhere. We open the way for a 
society without bosses.

Events:

Sunday, February 10 , 18h: Assembly of Solidarity Initiatives throughout Greece Alexandros 
cinema.

Monday, February 11:
Demonstration from the center of Thessaloniki (Kamara) at 17:00. Ivanofio Concert at 
the stadium at 20:00


Tuesday, February 12: All in the factory! Appointment Kamara 11:00, 12:00 Ikea

Open Initiative of Solidarity and Support Workers Fight Viomijanik? Metaleftik? (Mining)

Transmitted by the Union Syndicale Libertarian - International Relations 
http://athens.ese-gr.org/ (28 January 2013)

Translation by Anarchist Federation, January 29, 2013.

[SOURCE: http://verba-volant.info/es/comienz ... ]

Greece, For self-management and workers' control - Announcement of the BIO.ME union (gr)


Announcement of the BIO.ME union for the re-operation of the factory ---- PRIVATE 
AGREEMENT FOR THE SELF-MANAGEMENT AND WORKERS? CONTROL OF THE FACTORY ---- The 
undersigned, members or not of the Workers? Union of Viomichaniki Metaleftiki, agree to 
the following: ---- 1. We assume the operation of the factory under the terms of a full 
self management and workers? control of both its productive and administrative structures. 
Basic and central for the operation of the factory, for the carrying out of our struggle, 
and for our plans for the future is the principle of equality in the participation and the 
decision making, the principle of horizontal and direct democracy. Any form of 
distinction, ill-favored treatment, exclusions and hetero-determination is excluded from 
our functioning framework and every possible effort is to be made toward avoiding such 
behaviours and practices that create hindrances to our emancipatory cause.

2. Our supreme organ is the General Assembly of the workers. This is set up as an organ 
and decides on both a general-programmatic level as well as on more specific issues, 
having also the right to authorize particular members of it to represent the Union in the 
context of specific processes, as well as to deal with certain specifically prescribed 
matters. All those who take on the responsibility of representing the Assembly or 
proceeding to specific actions, are subject to detailed accounting for their activity.

3. Participation in the General Assembly is compulsory for all members.

4. The decisions made by the General Assembly are binding for all, and the materialization 
of these decisions is also compulsory independently of whether one agrees or disagrees 
with them personally.

5. In the case where a decision is judged to be wrong or not applicable by either an 
individual or a group of individuals, this may be put forward to the General Assembly, and 
it is the General Assembly that will finally decide on whether it needs to be changed or 
reformed, or if it is to be kept as is. In any case, such a decision remains binding for 
all until the next discussion meeting, and until then everybody is expected to do what it 
takes for its materialization. In the case of non-compliance with an already made 
decision, the General Assembly will specify sanctions ranging from a simple admonition to 
temporary layoff, while in severe cases to the expulsion of the non-compliant person.

6. Apart from participation in the decision making and in the mapping-out of the strategy 
of the factory subject to workers? control, the principle of equality includes also the 
participation in the losses and profits of the factory.

7. After deliberations, and provided that all relevant factors have been put forward for 
discussion, the General Assembly may define the specific work position of each worker. 
He/she will be able to express his/her reservations during the assembly meeting, but in 
any case has to conform to the recommendation of the General Assembly. Moreover, each 
worker ought to learn ? to the extent that this is feasible ? to function/work in any post 
that he/she will be asked to do and for which he/she will be considered indispensable.

8. All who sign the present agreement pledge that the information (either acquired by them 
in the past or to be acquired in the future under any possible way, and particularly 
through the process of representing the union in front of companies, private individuals, 
or any other public or private agencies) which is considered important for the operation 
of the factory, for the planning of our productive as well as our political strategy, and 
for our mutual relations will be made known to the General Assembly and under no 
circumstances will it be withheld, in order for this information to be collectively 
assessed and utilized.

The aforementioned points of agreement constitute the basic principles for the operation 
of the factory under the terms of self management and of its control by the workers. 
Respectfulness, both on the level of principles as well as on the practical level, 
constitutes an obligation of all of us signing the present, which may only be altered if 
the General Assembly considers it necessary to make any changes. In such case, a new 
agreement will be drafted and signed by all.
Workers? Union of Viomichaniki Metaleftiki


*English translation E.D.

Related Link: http://biom-metal.blogspot.gr/

(en) Brazil, S?o Paulo, Rhizome January 17 - Radio Free Lowland Settlement and Milton Santos - shoulder to shoulder (pt)


The Settlement Milton Santos resists. Incra S?o Paulo is busy since Tuesday. ---- To 
start, a report said. It is available on this page (click the tag!) all materials - 
texts and videos - which have been published in the Pass Word about the struggle of 
Settlement Milton Santos . ---- As I said here , we at Radio Free Lowland , we are side 
by side with those who struggle and desire to overcome this social system that represses 
and imprisons all of us who want to live independently in the wild. ---- And that's why 
last Thursday, January 17th, we attended again with settlers and supporters of Milton 
Santos Occupation INCRA. Here is an excerpt from the report of the Pass Word: ---- 
Training and culture << occupation ---- But not only of heated meetings was the day of the 
occupation.

Just after lunch, Radio Free V?rzea developed an activity at the entrance gate of the 
occupation. He was left an open mic for the settlers tell their life stories, give 
testimony, make fun and laugh a little. In a row, the group gave a brief discussion on the 
topic of communication and coverage of social struggles in the mainstream media. >>

Training, really. We learned, too, that day. For this reason, we thank settlers and 
supporters, and we will be there next week with more activities in front of the battle.

That same day, as can be read in the report cited here, a meeting was held tense and full 
of empty promises (until when?) With representatives of INCRA (National Institute of 
Colonization and Agrarian Reform). It is the message: President Dilma, you have a few days 
to sign the decree for the expropriation by corporate interest area Settlement Milton Santos!

http://varzea.radiolivre.org/2013/01/20/varzeaemiltonsantosombroaombr/

France, Alternative Libertaire #223 - 1912: CGT general strike against war (fr)


December 16, 1912, when the Balkan conflict threatens to engulf Europe, the CGT mobilizing 
its forces for preventive action: the war, the working class does not want. For 
revolutionaries, it is a real test. This will be the last before 1914.
November 24, 1912, when the Balkan War brought Europe on the threshold of a general 
conflagration, the Socialist International held in Switzerland a memorable congress 
against war that evoke Louis Aragon in 1934 The Bells of Basel .

But the French CGT, revolutionary syndicalist orientation, did not want to go to Basel 
pacifist protest vote "platonic". It has higher ambitions. Parallel Event socialist, she 
holds her own so extraordinary congress against war in Paris.

Organized in record time, it is a success in terms of attendance: 1452 750 delegates 
representing unions, it is more than ordinary congress Havre, two months earlier. The hall 
of the cooperative La Bellevilloise is too small to hold them all.

The aim of the conference is to organize a general strike preventive twenty-four hours to 
demonstrate opposition to the war of the proletariat, and discourage warmongering 
government Poincar?.

Bid anarchist
This is the first time since his dismal failure in May 1909, the CGT attempted a general 
strike. During the Moroccan crisis in 1911 [ 1 ], union had abandoned, noting that the 
working class was not ready to lift. So one can imagine the burden that weighs on the 
shoulders of activists and activists in the late 1912, the idea of grabbing again this 
formidable weapon but if unwieldy: the general strike.

In this respect, the CGT still stumbles on the same obstacle: the strategic associations 
to block the country - miners and railway workers - are not more proactive. If it were up 
to their leaders, reformers, the subject would not even be discussed. This is largely to 
circumvent this extraordinary congress, which will direct expression of the base, was 
summoned. And it works.

The right of the CGT opposed the general strike, but with little insurance. His spokesman 
expressed hostile to a room, and large federations reformists (Minor, Book, Cheminots) 
does not in any event to their rescue.

At the other end, left the CGT feels good and gives position in the bidding, quickly 
exceeding the strike issue twenty-four hours to bring the debate on the attitude to have 
in case of war. Activists of the Communist Anarchist Federation (FCA) and their supporters 
lead the attack on the theme of unpatriotic [ 2 ]. Estor (Building Montpellier) calls to 
sabotage railway and postal communication channels in case of mobilization [ 3 ]. The 
navvy Lepetit strike sees twenty-four hours rehearsal which "is not so much intended to 
frighten the government to give confidence to the working world" [ 4 ]. The intervention 
is the most sensational of Gaspard Ingweiller, the Union of metals from the Seine, and 
Henry Combes, Employee [ 5 ]. The report recommends that they give reading of textbooks 
sabotage, insurrection strike in case of war, the formation of "secret groups of 
companions safe" to move to the revolutionary action, requisition or destruction of the 
rotating bourgeois press [ 6 ]. For Combes, also secretary of the FCA, the labor movement, 
he wants to scare the bourgeoisie, should be less than demand peace prepare for war: "It 
should not be thought that we are afraid of war, need to know that we are ready, if the 
war to revolution, to achieve social transformation. " [ 7 ].

This attitude is somewhat annoying tribunician officials as confederal Jouhaux, Yvetot 
Griffuelhes, Merrheim and Dumoulin, anxious to get a strike twenty-four hours without the 
scare delegates more moderate. It is ultimately their interventions that fit the debate 
and in the end, the general strike was passed by acclamation almost unanimously [ 8 ]. It 
will be December 16, 1912.

Congress ends as it should be by a mass meeting Salle Wagram: 15,000 listeners applaud 
speakers come from all over France.

The rumor Arracourt
Soon returned home, activists are stepping up to the task. There are three weeks. And it 
takes the heat because at the same time, nationalist fervor doubles in the press, which 
rises pin a symptomatic episode: mobilizing Arracourt, near the German border.

As a result of an error PTT Arracourt nine rural communes of Meurthe-et-Moselle received 
on 28 November, a military mobilization order. In perfect discipline, without manifest 
reluctance, the vast majority of peasants illico answered the call. The event reflects the 
sense of impending war in November 1912, even in the most remote rural areas. The 
government and the press see it as a slap to the pacifists. The labor press retorted 
"bluff", "patriotic hype" [ 9 ] and even "legend" [ 10 ].

The militants of the CGT so courageously continue their preparations in a hostile climate, 
with a government that prohibits meetings, some farm labor exchanges, punish some 
recalcitrant mayors and threat of revocation workers arsenals. At the same time, the sense 
of urgency to strike down a notch with international appeasement: December 3rd, indeed, an 
armistice was signed in the Balkans.

Searches and arrests
In Paris, the State continued repression against the most restless of unpatriotic: FCA and 
Young trade unionists face raids and arrests. With several of its leaders fleeing abroad 
or in jail, the FCA is badly shaken, but not bend. Early 1913, a class action lawsuit for 
"anarchists carried out" under the wicked laws of 1894 will conclude, for 5 militants, for 
a total of sixteen years in prison and a fine of 6,300 francs. The trial of the "Bonnot 
gang" at the same time completely overshadow this maneuver choking revolutionaries.

Finally, the D-Day

The general strike of twenty-four hours against the war, December 16, 1912, is a 
semi-success. To inflate the figures, we chose a Monday, the day of the week off work is 
higher, due to too wet Sunday [ 11 ].

At the end of the day, the CGT 600,000 strikers. It is not mirobolant. Not ashamed either. 
The daily Le Matin will see the equivalent of a "slightly amplified May 1" [ 12 ]. In 
essence, the bourgeois press seeks to deny the event. "Complete failure of the strike" 
general "twenty-four hours," proclaims L'Echo de Paris , "Failed" also Le Gaulois, La 
Croix, Le Petit Journal and Intransigeant ; "huge oven" for Le Figaro , "black oven" for 
the French Action . More forgiving, Le Matin title: "The strike peace was far from being 
general," while Le Petit Parisien and La Presse suggest his character "partial" . Time, it 
calls on the government to take action against unpatriotic [ 13 ] .

Minors create surprise
In fact, public opinion was hardly "?motionn?e" by the day, in the words of Emile Pouget [ 
14 ]. Daily life was not disturbed: trains and trams rolled newspapers were placed on 
newsstands, mail has been sent.

The movement has largely relied on the traditional regions and corporations. Very strong 
in the Rh?ne with the trams and bus stop - 50,000 strikers marched in Lyon, which had 
never been seen. Honourable Paris region - unsurprisingly, it is the building, metals and 
furniture that have worked best. In contrast, gas, electrical and book have not changed. 
No more than state workers, except allumettiers d'Aubervilliers.

The two surprises, it is the Ardennes and the coalfields. The Federation of Miners is 
reformist, but it has mobilized its troops loyally, with an encouraging result: 50% of 
strikers in the Nord and Pas-de-Calais, 66% Montceau-les-Mines, 25% in the Loire more than 
90% in the Aveyron, the Allier and the Gard. "But do not forget: no coal, no war possible! 
" enthuses Pouget. As the Ardennes, industrial department and it is much more sensitive 
border with Germany, the movement was massive, with 50,000 strikers.

In other regions, are strongholds local workers who made ??the motion. Shoe factories and 
mills were busy in Ferns, Saint-Quentin, Roanne, Valenciennes, Vienna, Amiens ... ports 
and docks were blocked in Nantes and Le Havre, especially mobilized. In contrast, workers 
in the arsenals of Brest, Toulon and Rochefort apparently feared the threat of dismissal. 
At Brest, for example, we counted only 57 missing, 250 on average against the rest of the 
year [ 15 ]. In Cher, the movement was general, and even followed by farmers ... only the 
munitions factories of Bourges are sidelined. In the Gard, H?rault and 
Pyr?n?es-Orientales, are the laborers who made ??the motion.

Everywhere, the movement is accompanied by peace meetings, with an influx uneven. Clashes 
with the police took place in Puteaux, Billancourt, Levallois-Perret and Lyon. In the 
Paris region, police raided union halls.

On the eve of hardship
At the balance sheet, the CGT breathes in terms of its own criteria, it has passed the 
test without ridicule. The demonstration was certainly not up to the challenge, but it 
will weigh considerably heavier than the Socialist Congress in Basel. CGT is the only 
force in the country to initiate such a mobilization, and the only one in Europe to have 
done. Voice of the People, body confederation, not crying but victory salute "a beautiful 
demonstration against war [...] really significant for the rulers. [...] We know, above 
all, that the working class is composed of a dangerous revolutionary minority. Now we know 
it can, this minority, lead the masses to a social revolution day or the day after a 
declaration of war. " [ 16 ]

This is the Libertarian shows that by far the most enthusiastic titrating "The war 
impossible" the one. "We will not have war. The people do not want it, here are our rulers 
warned, " writes Eugene Jacquemin, who continues: "Never until now, a protest strike has 
met many strikers [...] for now, c is sufficient. No government is likely to face the 
hazards of war in such conditions. " [ 17 ].

For Emile Pouget is the main lesson to remember: "The mobilization for peace was not 
general ... yes! It is an undeniable fact! But [...] if the government committed the 
criminal folly to declare mobilization for war ... this mobilization would be much less 
than the general strike was Monday. " [ 18 ]

Officially, the labor movement shows its confidence. In reality, it is on the verge of 
serious difficulties in 1913, rising to the war will accelerate. Within the CGT, while the 
reformists will prioritize action and corporate traditional consolidate their forces, 
revolutionaries, prioritizing the fight against war, will collect all the repression, 
exhaust their strengths and see their base shrink. From the summer of 1913, the CGT will 
be shaken by a moral crisis which, a year later, when blowing the decisive hour, it will 
not be output.

William Davranche (AL Montreuil)

Saber-rattling
October 8, 1912: War breaks out in the Balkans against the Ottoman Empire (supported by 
Vienna and Berlin) in Serbia, Greece, Bulgaria and Montenegro (supported by Paris, London 
and St. Petersburg).

October 27: Speech Nantes Chair, Raymond Poincar?: " France does not want war, but it 
does not fear "

November 12: Grand meeting of the FCA promising "sabotage mobilization" if it should 
happen. In the days following the crackdown on anarchists.

November 17: The Ottoman Empire is on its knees, Russia and Austria-Hungary are on the 
warpath. Great war rally in Pr?-Saint-Gervais with PS and FCA.

November 24: International Socialist Congress against the war in Basel. The extraordinary 
congress of the CGT Paris preventive vote a general strike.

December 3: Armistice in the Balkans.

December 16: In France, 600,000 strikers against the war.

16 February 1913: Failed negotiations and resumption of hostilities in the Balkans.

[ 1 ] Read " 1911: Agadir, the war is already here , " Alternative libertarian February 
2011.

[ 2 ] This term prevailing at the time of the internationalism.

[ 3 ] The Hansard of 25 November 1912.

[ 4 ] Report of the congress, page 44.

[ 5 ] The Hansard of 25 November 1912.

[ 6 ] The Gauls of 25 November 1912.

[ 7 ] Proceedings of the conference on page 41.

[ 8 ] Report of the congress, page 61.

[ 9 ] Gustave Herv?, La Guerre Sociale December 4, 1912.

[ 10 ] Pierre Monatte on Labour December 20, 1912.

[ 11 ] This was called "make-Saint Monday."

[ 12 ] The Morning of December 17, 1912.

[ 13 ] The Times , 18 December 1912.

[ 14 ] ?mile Pouget, The Social War of 18 December 1912.

[ 15 ] The Gauls of 17 December 1912.

[ 16 ] The Voice of the People December 22, 1912.

[ 17 ] The Libertarian December 21, 1912.

[ 18 ] The Social War of 18 December 1912.

woensdag 30 januari 2013

URGENT EXPULSION TRES VIOLENTE CE 31, FAXER, MAILER, tel‏


http://www.gettingthevoiceout.org/urgent-alerte-expulsion-super-violente/

URGENT: ALERTE EXPULSION super violente

 - 
Des détenus du centre fermé de Vottem nous ont prévenus que Mounir vient d’être emmené de force par une quinzaine de flics en civil, malmené, scotché, battu…il est emmené à au cachot.
Il vient d’apprendre qu’il va être expulsé vers la Tunisie, demain jeudi 31 janvier.
Il s’agit de la troisième tentative d’expulsion.
Nous avons besoin de monde a l’aéroport pour parler aux passager et leur dire d’être vigilants par rapport à ce qui se passe a bord, et de refuser cette expulsion.
Mounir est enfermé depuis 3 mois et demi à Vottem et passait au tribunal pour sa mise en liberté le 30 janvier ( il n’a pas reçu la décision de ce jugement).
Cela fait dix ans qu’il est en Belgique et s’est fait arrêter au moment où lui et sa compagne déposaient leur demande en mariage.
ENRAYONS LA MACHINE A EXPULSER
Le vol est à 12h35, en direction de Tunis sur la compagnie Tunisair.
RENDEZ VOUS A 10H30 DEVANT LE COMPTOIR D’ENREGISTREMENT
Si ne vous pouvez pas être présent vous pouvez quand même inonder les fax et tél, mail aux responsables de ces déportations:
Lettre ici :

A Tunis Airlines
Avenue Louise 182 1050 bruxelles
Tel 026270561, 027203678
Fax 026270571

Monsieur

Nous apprenons qu’un citoyen Tunisien va être mis sur votre vol TU789 ce 31/01/2013 à 12h35. Nous apprenons que ce Monsieur refuse son expulsion , a été très violemment amené sous escort du centre fermé de Vottem ou il était détenu, par 15 policiers. Nous apprenons aussi que ce Monsieur n’ a pas reçu de Laissez passez de l’ambassade Tunisienne pour cette expulsion

Nous vous demandons expressément de refuser cette expulsion et de ne pas participer à cette violence appliquée par notre gouvernement Belge pour déporter des personnes qu’il juge indésirable.

En vous remerciant,

copie à
Monsieur M. F. Roosemont,Directeur de l’Office des Etrangers T 02 793 80 31 (NL – EN) – 02 793 80 30 (FR), Fax 02 274 66 40 , Bur_Presse@dofi.fgov.be

Monsieur Elio Di Rupo, Premier ministre info@premier.fed.be / Fax022173328, 025126953)
Madame Joëlle Milquet, Vice-Première ministre et Ministre de l’Intérieur :milquet@lecdh.be / milquet@milquet.belgium.be / Fax: 022380129,025048500,025048580)
Madame Maggie De Block, Secrétaire d’Etat à l’Asile, à l’Immigration et à L’intégration sociale, adjointe à la Ministre de la Justice :info@fedasil.be / info.maggiedeblock@ibz.fgov.be

Dat komt er van als er fascisten aan de macht zijn .


Dat komt er van als er fascisten aan de macht zijn ....  Luc Schrijvers
Foto

OPEN CALL FOR WORK TRANSFORMED BY SANDY



OPEN CALL FOR WORK TRANSFORMED BY SANDY

Open Call

Initiator
Opening
Jan. 16, 2013
Location
New York City/United States
Participate
Deadline Feb. 02, 2013
Type
Exhibition, Curatorial Proposal
Category
Activism, Architecture, Conceptual, Design, Digital, Drawing...
Size
Open for applications


0
124

Open Call for Work Transformed by Sandy

This group exhibition is calling for art that has been physically transformed by Hurricane Sandy. The show is based on the concept of collaboration with this natural disaster and will feature artwork that survived the storm. Revealing how works were changed in an unexpected way, bringing something new, interesting, or positive to it. Amidst all the destruction, this show will offer the opportunity to find a new perspective, while coming together to reflect upon the storm's impact on our city, our lives and our work.

Deadline: 2/1/2013

Please send all submissions (including jpegs) to: artopencall13@gmail.com

Thank you for your participation and please pass on.

SOMA SUMMER 2013


SOMA SUMMER 2013

Open Call

Initiator
Opening
Jul. 01, 2013
Location
Mexico City/Mexico
Participate
Deadline Apr. 01, 2013
Type
Schools & Classes, Residency, Other
Category
Activism, Conceptual, Curating, Digital, Drawing, Film, Inst...
Size
Open for applications


0
1037

SOMA Summer 2013

Soma Summer will introduce participants to the very dynamic art scene in Mexico City. Beyond  seminars, workshops and individual critiques, a number of visits to museums and artists studios are also scheduled. At the end of the program, participants will show their work in an open studio event.
Though not exclusively, workshops and seminars this summer will focus on the re-performance of history. Through examination of performance and its mediation (photo, video, and other forms of documentation), the group will explore the ways in which narrative, appropriation, fact/fiction and other devices simultaneously question and shape ideological subject positions both within individual and mass consciousness. Conventions of storytelling, archival research and the role of memory will all figure into group discussion.
Application procedures and a detailed list of activities scheduled for this summer can be found athttp://somamexico.org/seccion/somasummer/ or via email at info@somamexico.org
The application format can be found at http://somamexico.org/soma-summer-applications-2/
The deadline to register for the program is Monday April 01st, 2013, but applications will start being reviewed after March 01st. Twenty five will be admitted.