Goeienavond beste lezer, Deze weken staan de tuinslaven op, zij die zich verplicht voelen om uren in de modder te woelen en hun planten en bomen te beminnen, zodat ze ooit, in de komende maanden, misschien een keertje, tevreden een theetje kunnen drinken bij het geluid van zoemende bijen. “Je moet, vrees ik, altijd wel een klein beetje aan de slag in de tuin. Anders krijg je een eiken-beukenbos”, schrijft collega Hans Cottyn in het artikel hieronder.
Nu dan, ik héb een eiken-beukenbos als tuin en dan blijkt het probleem van tuindersdwang zichzelf op te lossen. Bladeren en nootjes blijven liggen, omdat ze de bodem voeden en leuk speelgoed zijn voor wanneer we de kippen laten ‘tuinieren’. De ongemoeid gelaten beukennootjes van de voorbije jaren vormen een boompjesplantsoen dat je met een beetje goede wil een haag kunt noemen. Het gras dat enkele jaren geleden al geen gazon meer te noemen was, is intussen getransformeerd in een zacht mostapijt.
Om maar te zeggen: ik drink nu al buiten thee zonder schuldgevoel, veel valt er toch niet meer aan te doen. | 
Geen opmerkingen:
Een reactie posten