Goeienavond beste lezer, Het begon ooit in 1972 met de Republikeinse president Richard Nixon. Die hoopte zo hard om herkozen te worden, dat hij ook wou valsspelen: hij liet inbreken bij de Democraten om er afluisterapparatuur te plaatsen. Maar de daders werden betrapt en twee journalisten legden Nixons kuiperijen bloot. Aanvankelijk bewoog hij zich als een paling in een emmer snot, maar na twee jaar moest hij toch aftreden als president van de VS. Het gebouw waar alles was begonnen, had een naam: het Watergatecomplex. En het schandaal daardoor ook: het Watergateschandaal. Sindsdien staan de gates wijd open en wordt aan alles wat naar een schandaaltje ruikt het achtervoegsel ‘gate’ geplakt, van Nipplegate tot Dieselgate. En Van Quickenbornes combiplassers trokken afgelopen zomer een urinespoor naar Pipigate. De term is ondertussen zo, nou ja, verwaterd tot een cliché dat iedereen die hem gebruikt geld in een potje zou moeten steken. Om u maar te zeggen dat de match tussen Anderlecht en Racing Genk toch niet moet worden herspeeld omdat Genk het niet eens was met de arbiter. Dat heeft het BAS beslist. ‘Penaltygate’ werd die zaak genoemd. Enige onderzoeksjournalistiek was daar niet aan te pas gekomen. En als we alle scheidsrechterlijke beslissingen een gate gaan noemen, telt Hein Vanhaezebrouck er 27 per match. Minstens. | 
Geen opmerkingen:
Een reactie posten