BELGIE,POLITIEK, HOE NEUTRAAL IS ACTIEVOERENDE KAMERVOORZITTER ?

We hebben nog nooit zoveel naar Villa Politica op donderdag gekeken als dit jaar, VRT-uitzending tijdens het vragenuurtje in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Met de uitspraken van Jan Jambon over de collaboratie, Theo Francken op een feestje voor oud-collaborateur en -VMO-leider Bob Maes, Jan Jambon bij het KVHV en de leugens van Jan Jambon was er altijd animo in de Kamer van Volksvertegenwoordigers.

Vanuit de Vlaamse pers, Villa Politica-journaliste Linda De Win incluis, werd vaak geopperd dat de PS de nieuwe Kamervoorzitter, Siegfried Bracke(foto 1), wilde testen. Hoe neutraal stelt de nieuwe Kamervoorzitter zich op? Is hij Kamervoorzitter ten dienste van de meerderheidspartijen of Kamervoorzitter voor alle partijen? Natuurlijk is hij dat eerste, met de wedde en vergoedingen verbonden aan het Kamervoorzitterschap zou je voor minder. Maar hij zou ook het tweede kunnen zijn. Jan Peumans, voorzitter van het Vlaams Parlement, wordt meer ervaren als een voorzitter voor alle parlementsleden dan Siegfried Bracke.

Deze week voedde Siegfried Bracke de perceptie tegen hem nog meer door deel te nemen aan een actie van Jong N-VA in Gent. Voor de N-VA bestaat gratis niet, maar als er een stakingsdag is, wil Jong N-VA de werkwilligen wel ‘gratis’ vervoeren. Naar verluidt hebben ze maandag zo twaalf mensen vervoerd, waaronder een prostituee die naar huis wilde na haar werk. Siegfried Bracke voerde mee actie met Jong N-VA (foto 2, Siegfried Bracke vooraan op de foto met het bord 'Gratis bus richting het station'. Tweede van links is N-VA-parlementslid en ACW-vreter Peter Dedecker). Het bezorgde Siegfried Bracke een waarschuwing op de Vlaams-nationalistische website doorbraak.be: “Een Kamervoorzitter hoort niet thuis in het stakingsgewoel. Als Siegfried Bracke niet wat meer au-dessus de la mêlée gaat staan, dreigt hij straks Laurette Onkelinx nog gelijk te geven.”

Klaas Cobbaut vervolgde: “Een praktisch probleem: hoe moet Siegfried Bracke donderdagmiddag in 's hemelsnaam de Kamer gaan voorzitten? Er kondigt zich een woelige zitting aan, waar nog druk teruggeblikt zal worden op de nationale staking van 15 december. Tegenstanders van de regering zullen de stakers prijzen om hun 'moedig verzet', voorstanders van de hervormingen zullen spreken over 'economische zelfvernietiging'. Aan de Kamervoorzitter om het in de hand te houden en te schipperen. Enige probleem: de Kamervoorzitter zat zelf midden in het stakingsgewoel.

“Op maandagochtend poseerde Bracke met ietwat uitdagende blik bij een actie van Jong N-VA UGent. De jonge nationalisten hadden het initiatief genomen om een pendeldienst in te leggen voor gestrande reizigers: wie in Gent tussen het station en het centrum moest zijn, kon gratis mee. Hoe nobel deze actie ook was, hoe onrechtvaardig het ook is dat reizigers het slachtoffer worden van de grillen van stakers: dit is wel een ideologisch getinte actie, die evenzeer deel uitmaakt van het stakingsgewoel als de stakingspiketten zelf. Dit was geen plaats voor een Kamervoorzitter.

“Noem ons ouderwets, maar wij zijn voorstander van een sterk parlement, met een heftig ideologisch debat. Daarvoor heb je een scheidsrechter nodig die boven het gewoel gaat staan. Het is logisch en rechtvaardig dat de Kamervoorzitter uit de rangen van de meerderheid komt, maar die voorzitter moet zijn ambt wel onafhankelijk vervullen. Zelfs de schijn van partijdigheid schaadt de positie van de voorzitter, schaadt het debat, schaadt het hele parlement.

“Door actief deel te nemen aan de anti-staking dreigt Bracke de PS-passionaria Laurette Onkelinx stomweg gelijk te geven. Hoe kan de Kamervoorzitter zich nog geloofwaardig verweren tegen het verwijt van partijdigheid, als er fotografisch bewijs bestaat van het tegendeel? Zelfs wanneer Bracke de komende maanden het Kamerreglement op een volstrekt neutrale manier interpreteert, dan nog zal hij de verdachtmakingen van bevoordeling ten gunste van de regering maar moeilijk kunnen afschudden. Het is onbegrijpelijk dat iemand die door Erik Meynen consequent wordt afgeschilderd als schoothondje van Bart De Wever, zich nu blootstelt aan de karikatuur van schoothondje van de regering.

“N-VA heeft met Jan Peumans nochtans een voorzitter in huis die wél weet hoe het moet. Met zijn soms wat bars en doortastend leiderschap profileert Peumans zich al jaren consequent als de hoeder van zijn hele huis. Vriend en vijand prijzen Peumans om zijn stijl, inschattingsvermogen en onpartijdigheid, die noch de oppositie noch de meerderheid cadeaus doet. Er is geen mens die Jan Peumans minder N-VA'er, minder flamingant, minder Jan Peumans waant. Hij laat het alleen zijn functie niet beïnvloeden.

“André Flahaut had het allemaal niet moeten proberen. N-VA heeft voor veel minder het vel van de PS-Kamervoorzitter geëist. Toen halfverwege 2012 bekend werd dat Flahaut aan onderzoekers van het Franse parlement had verklaard dat het Belgische staatsapparaat 'vervlaamst' was, vroeg Bart De Wever zelve het ontslag van de Waals-Brabander. De ergernis over Flahaut was overigens vaak terecht: de oude krokodil was een trouwe PS-soldaat, die dat niet altijd goed kon verbergen. Reden te meer om nu, met N-VA, met Bracke, beter te doen.

“Siegfried Bracke wou de job van Kamervoorzitter heel graag: nu moet hij die functie ook maar uitvoeren. Je kan niet én Eerste Burger van het héle land én tegelijkertijd partijman zijn - zoals je ook niet én VRT-verslaggever én columnist in socialistische blaadjes kan zijn. De tijden van Valère De Scherp zijn voorbij. Kan de onafhankelijke Kamervoorzitter in Siegfried Bracke nu opstaan? Of opstappen, dat is ook goed.”

Anti-Fascistisch Front / Verzet

Blog van het Anti-Fascistisch Front 

(AFF)

België,politiek, voorjaar 2015 , zijn er dan nieuwe verkiezingen?

De kern van N-VA beseft niet dat ze binnen een jaar buiten de regering ligt, samen met de liberalen. Ook de CD&V zal op haar tellen moeten passen. Er komen meer peilingen aan die dit zullen bevestigen. Ze zullen weigeren de grote vermogens aan te pakken. De CD&V wilt wel maar de andere partijen hebben er geen oren naar.

Het volk voelt dit sterk aan. Velen zullen in het voorjaar met plezier terug naar het stemhokje gaan. Daar zal de rekening ook gepresenteerd worden. 

De politici beseffen niet dat ze de gewone man raken diep in de handtas. Daar moet men uitblijven... Er wordt geen realistisch beleid

gevoerd. 

Alleen al met een vermogensbelasting en het afschaffen van de

mogelijkheid om belasting te ontwijken, lost men heel veel problemen op.En dit geldt dan ook voor iedereen. Iedereen is gelijk voor de Belgische wet ...of toch niet ?

De belasting voor de kleine man zal veel lager uitvallen, koopkracht zal toe nemen ten gunste van de economie en is er geld vrij voor onderwijs, gezondheidszorg, openbare dienstverlening, mensen in nood en noem maar op. Maar men moet DURVEN.

De Socialisten en de Christendemocraten gaan ook niet geheel vrij uit! Maar er zijn verzachtende omstandigheden. De regeringen ervoor werden gegijzeld door de liberalen om de juiste maatregelen te nemen. 

 Zo, elke stem voor de N-VA en Liberalen is een stem voor de rijken en voor de splitsing van het land. Ik denk niet dat 70% van de Belgische bevolking dit wilt. 

Wees samen solidair. Vandaag kan je rijk zijn, morgen kan je arm zijn. Dan wilt men ook geholpen worden. Solidariteit en (wederzijds) respect voor elkaar is nu ver weg. Maar dit is juist de basis voor een gezonde samenleving.

De liberalen en N-VA. Ze zijn niet voor de kleine man van de straat en zullen het ook nooit worden. De liberalen voor de rijken en de N-VA om het land te splitsen. Dit is hun gekende "geheime agenda". Open jullie ogen voor dat de liberalen en nationalisten ze sluiten. Maar wees ook (zelf) kritisch. En maak niet de zelfde fouten als zij. Want door hun beleid zullen er meer wantoestanden ontstaan ..meer criminaliteit, armoede enz Hun oplossing is : bouw gevangenissen en het probleem is opgelost.

Het beleid van alle deelstaten en het land moet genomen worden in naam van het algemeen belang.

Hebzucht en egoïsme zitten in ieder mens.Maar het wordt een gevaar als men veel heeft en nog meer wilt, dit ten koste van de anderen.

Daarom moeten we deze regering bestrijden.  

De echte premier zit in Antwerpen, zijn loopjongen in Brussel.

Luc Schrijvers

Open brief aan Geert Wilders: “U treedt in Hitlers voetsporen” - Nederland

Onderstaande open brief schreef ik nadat Wilders dreigde een rechtszaak te beginnen tegen mensen die hem met Hitler vergelijken. De tekst is gisteren ingezonden aan diverse kranten en persbureau ‘s. Van de media die ik de brief mailde kreeg ik nog geen reactie, dus plaats ik hem met een minieme wijziging nu hier. Verdere verspreiding – met bronvermelding en dergelijke – juich ik toe, net als het maken en verspreiden van andere teksten waarin een soortgelijke vergelijking wordt gemaakt.

Tilburg, 16 maart 2014,

Mijnheer Wilders,

Uw politieke optreden staat in dezelfde traditie als die van Adolf Hitler. Net als Hitler wijst u een bepaalde bevolkingsgroep aan als zondebok, projecteert er allerlei angsten op, bespeelt een gevoel van afkeer jegens deze bevolkingsgroep. Uw uitspraak dat u “als het kan wat minder Marokkanen”zou willen zien, is daarvan een teken. En u deed het kort erop dunnetjes over door te zeggen: “Hoe minder Marokkanen, hoe beter”. Dit is stemming maken om een complete bevolkingsgroep uit te sluiten. Dat is niet wezenlijk anders dan wat Hitler deed op weg naar de macht. Ja, mijnheer Wilders. U treedt in Hitlers voetsporen.

Het is duidelijk dat ook u het om de macht te doen is. Stemmen vergaren door haat te zaaien, door afkeer aan te wakkeren, door te parasiteren op aldus aangemoedigde en van kwaadaardige stootkracht voorziene onvrede, Kamerzetels veroveren over de ruggen van bevolkingsgroepen die door u stelselmatig in de hoek worden getrapt met uw optreden, dat is wat u systematisch doet. Het is de strategie die Hitler in de aanloop naar het Derde Rijk hanteerde, met regeringsmacht als uitkomst.

Ik weet niet hoe u gaat regeren áls het u desondanks lukt. Maar het feit dat u in de aanloop naar de macht al zulke middelen hanteert, bevat wat mij betreft een waarschuwing om het niet zo ver te laten komen. Ik hoop niet dat het u ook gaat lukken, en ik zal mijn best doen om het te helpen verhinderen. Een oude antifascistische waarschuwing is op zijn plaats: No Pasaran.

Ik zal u dan ook met woord en geschrift de voet dwars zetten zoals politieke erfgenamen van Hitler de voet dwars gezet moeten worden. Om die reden zal ik u met Hitler en soortgelijke politici vergelijken, zo vaak en zo scherp als mij dat verstandig voorkomt. Ik hoop en vertrouw erop dat ik daarin niet de enige zal zijn.

Ik wens u dan ook een spoedige en volledige politieke ondergang toe, om dezelfde reden dat ik elke politieke geestverwant en erfgenaam van Adolf Hitler een spoedige en volledige politieke ondergang toe wens. Uiteraard hoop ik dat na die ondergang uw resocialisatie in een maatschappij van gelijkwaardige en vrije mensen voorspoedig zal verlopen.

Mocht u inderdaad vanwege deze vergelijking tot gerechtelijke procedures overgaan, zoals u heeft aangekondigd, dan laat dat eens te meer zien hoe vijandig u feitelijk staat jegens de vrijheid waar u bij andere gelegenheden zo graag de mond vol van heeft.

Zo, komt u nu maar op met uw civielrechtelijke procedure.

Peter Storm

Dik vijfhonderd betogers tegen politiegeweld in Brussel

Op zaterdag 15 maart betoogden we voor het derde jaar op rij tegen politiegeweld. De Jeunes organisés et combatifs (JOC) liggen aan de basis van de mobilisatie met hun campagne “stop repressie”. Ze namen het inititiatief tot het bijeenbrengen van een platform van progressieve organisaties voor een nationale betoging.

De mobilisatie wil het verzet tegen politiegeweld vormgeven, een probleem waar heel wat jongeren vandaag mee geconfronteerd worden: in volkse wijken worden economische en sociale problemen zoals werkloosheid aangepakt met gemeentelijke administratieve sancties en matrakken en wanneer jongeren zich collectief gaan verzetten tegen de het systeem dat hen onderdrukt, wordt dat beantwoord met dezelfde repressieve middelen.

De cases van politiegeweld tegen jongeren zijn ontelbaar. Aan het einde van de betoging hoorden we enkele getuigenissen. Zo werd een militant van de JOC afgelopen jaar gearresteerd, een uur lang op een stoel vastgebonden en geslagen. Foltering, noemde hij dat terecht.

Een probleem dat in het bijzonder werd aangekaart door de JOC, is dat van de straffeloosheid van politiegeweld. Doordat de staat de politieagenten afschermt van gerechtelijke vervolging worden ze gestimuleerd van hun machtspositie misbruik te maken om geweld te plegen tegen burgers.

Nochtans zijn sociale oplossingen mogelijk. Na de dodelijke agressie tegen een werknemer van de Brusselse openbare vervoersmaatschappij MIVB had men bijvoorbeeld het openbaar vervoer gratis kunnen maken om zo de spanningen te verminderen. Maar men koos ervoor om 500 extra politieagenten in te zetten die vandaag mensen intimideren op basis van hun uiterlijk en controles in het openbaar vervoer gebruiken om sans-papiers op te pakken en op te sluiten in gesloten centra.

De betoging met een 500-tal deelnemers verliep in een goede en strijdvaardige sfeer. De SAP-LCR en de JAC-JAK (Jonge Antikapitalisten) waren met een mooie groep aanwezig. De campagne tegen politiegeweld en repressie loopt zeker verder!

Bron :   Michel Etxebarria

FC Barcelona en de Catalaanse onafhankelijkheid: misplaatst of misbegrepen?

De Spaanse clàsico tussen FC Barcelona en Real Madrid vorige zondag had naast het duel tussen ‘s werelds twee beste voetballers, Leo Messi en Cristiano Ronaldo, deze keer ook politiek in petto.

Tijdens minuut 17.14 (in referentie naar het einde van de Catalaanse natie in 1714) ontvouwden duizenden supporters borden met de Catalaanse kleuren rood en geel om zo een gigantisch mozaïek van de Catalaanse vlag te creëren:

De conservatieve en Spaansgezinde krant ABC is geschandaliseerd dat sport op zo’n manier wordt misbruikt om politieke doesltellingen te realiseren:

‘Proberen voor te doen alsof een team als Barça - wiens supporters veelal buiten Catalonië leven en verspreid zijn over de rest van Spanje en de wereld - de ultra-nationalistische gevoelens van een kleine groep radicalen kan vertergenwoordigen is een fout en een misbruik dat op het conto kan geschreven worden van degenen die het mogelijk maakten: voorzitter Sandro Rossell en zijn managementteam.

Het gros van de supporters en de fanclubs van FC Barcelona zien in de club wat hij is: een voetbalclub bestaande uit spelers waarvan de meerderheid niet eens Catalanen zijn, maar uit andere Spaanse regio’s en andere delen van de wereld komen.

De ware eigenaars van de club - de fans - zouden dit niet mogen toelaten.'

Klassiekers als FC Barcelona en Real Madrid maken deel uit van het werelderfgoed. Daarom moeten ze worden beschermd, schrijft Lluís Mascaró op Sport.es.  Net zoals de UNESCO monumenten, steden en natuurgebieden beschermt. De wedstrijden tussen Barça en Madrid zullen altijd blijven doorgaan. Daar iedereen belang bij, zowel de Catalaanse deelregering als de machthebbers in Madrid. (...) De politiek mag geen excuus worden voor de sport, want klassiekers kunnen niet onafhankelijk worden gemaakt.

Newsweek denkt dan weer dat een onafhankelijk Catalonië FC Barcelona van zijn aureool zou kunnen beroven: ‘

Politiek en voetbal waren altijd gemengd in een club die tijdens het grootste deel van zijn geschiedenis een sterk symbool van de politieke en culturele identiteit van de Catalanen is. Het adagium ‘Més que un club’ verwijst niet enkel naar de fiere, strijdvaardige Catalaanse samenleving, maar ook naar het vermogen om waarden te verdedigen die boven die van de nationalisten en partijen gaan.

FC Barcelona is vandaag een wereldmerk dat politieke, culturele, sociale en provinciale waarden samenbrengt. Zijn  belangrijkste geldschieters zijn geen Catalanen, maar de Qatar Foundation, Nike en de televisierechten, die de club deelt met zijn aartsvijand Real Madrid.

Guadiola en Rossell zijn het eens dat het voetbal best buiten de persoonlijke politieke ambities wordt gelaten. Maar de club staat onder steeds grotere druk van het Catalaanse nationalisme. In die mate zelfs dat het zijn universeel en populair karakter dreigt te verliezen.

Zal de club laten ‘Mes que un club’ te zijn om zomaar ‘eender welke club’ te worden’?

Bron : Express.be