Programma Acrata april 2012

Donderdag 12 april om 20u - Film

Was tun, wenn's brennt ?

Berlijn 1987, voormalig Oost-Duitsland. Ten midden van de autonome kraakbeweging laten zes anarchisten een zelfgemaakte bom achter in een herenhuis. Ieder zal uiteindelijk zijn eigen weg gaan. 13 jaar later ontploft de bom en dat zal de zes zoveel jaar later opnieuw samen brengen. De ene werd een succesvol carrièreman, de andere is advocaat, twee zijn blijven vechten, nog een andere is mystiek geworden.
Met de nodige portie humor brengen we de dinges des levens, Duitse versie.




Donderdag 19 april om 19u - discussie

Discussie over de sociale strijd in Paraguay

Paraguay, een klein land in het hartje van Zuid-Amerika, gekend voor zijn hangmatten en diepgaande sociale ongelijkheid.
Sinds 2008 is de linkse regering erin geslaagd om een groot deel van de historische strijden te pacifiëren, door de leiders van de sociale bewegingen te omarmen en de meer strijdvaardige bewegingen te verdrukken.
In deze context ontstaan bescheiden anti-autoritaire initiatieven in de hoofdstad Asunción. Een lokaal opent, anarchisten interveniëren in strijden en propageren de autonomie; pamfletten, affiches en subversieve publicaties worden verspreid in de straat, waaronder Sin Permiso (zonder toelating), een agitatieblad.
Een kameraad die van ginder terugkomt met een reeks ervaringen zal ook de meer globale context van de intense sociale conflicten tekenen die de voorbije decennia plaatsvonden in Paraguay, waaronder de strijd tegen de agro-business. Met landbezettingen, wegblokkades en betogingen proberen strijdvaardige sectoren van boeren de opmars van de soja tegen te houden. Hij zal het ook hebben over de boerenguerrilla’s die er actief zijn en de repressie van de linkse Staat daartegen.

Neem al eens een kijkje op:
http://periodicosinpermiso.wordpress.com/

**
donderdag 26 april om 19u - discussie

Kwade bedoelingen - Discussie over het proces tegen zes kameraden in Parijs

Van 14 tot 22 mei 2012 komen zes kameraden voor de rechtbank in Parijs op beschuldiging van criminele vereniging met terroristische doeleinden. De feiten gaan over een poging tot brandstichting tegen een politievoertuig in 2007 tijdens de presidentsverkiezingen en een sabotage van het spoorverkeer tijdens de anti-CPE beweging in 2006. Ze worden eveneens beschuldigd van de vervaardiging van artisanale rookbommen en kraaienpoten die bestemd waren voor een betoging aan het gesloten centrumv an Vincennes in 2008, en tenslotte ook nog dat ze sabotage-handleidingen, chloraat en de originele bouwplannen van de gevangenis voor minderjarigen van Porcheville in handen zouden hebben gehad.

We zullen dit proces aangrijpen om de kwestie van repressie aan te raken (een onvermijdelijke kwestie voor ieder die strijdt tegen de gevestigde orde), en onze reacties daartegenover.
Want in zoverre de repressieve slagen hun doel kunnen bereiken en één van haar doelen angst aanjagen is, kunnen deze momenten ook omgevormd worden tot mogelijkheden van versterking (van onszelf, van onze ideeën en bepaalde praktijken).
Voorbij de kwestie van schuld of onschuld, geven de feiten die aan die zes Franse kameraden verweten worden een echo van de anti-autoritaire en autonome manieren om deze wereld gebaseerd op overheersing en uitbuiting aan te vallen. Zoals een recente solidariteitsaffiche het terecht stelde:
‘Wie heeft er nooit aan gedacht om een slag terug te geven, wie heeft nooit het verlangen gekoesterd om komaf te maken met de huurlingen die de orde en de privileges van de machten beschermen? Wanneer je weigert om braaf in een hoekje te gaan creperen, slaat de staat ons onophoudelijk met de dreiging van de gevangenis om de oren. Gevangengezet omdat je de heilige eigendom niet eerbiedigd hebt; opgesloten omdat je niet over het vereiste vodje papier beschikt; achter slot en grendel weggestoken omdat je je woede in de bakkes van de autoriteit hebt gespuwd.
Wie heeft er nooit van gedroomd om alle gevangenissen met de grond gelijk te maken? Maakt de aanval tegen politiekantoren en gevangenissen soms geen deel uit van de geneugtes wanneer er revoltes en opstanden uitbreken, hier of elders, zoals vorig jaar in Tunesië?’

Tegenover de processen en de repressie proberen we het initiatief terug te nemen en te behouden; om op straat te komen - met alles wat we zijn - en daar onze ideeën en de praktijken die eruit voortvloeien te verdedigen en te verspreiden. De gelegenheid scheppen voor ontmoetingen en medeplichtigheden... in de revolte en de kritiek tegen het bestaande.
Kortom, een zekere smaak voor solidariteit en voortzetting van de vijandelijkheden.


Adres : Acrata  - anarchistische bibliotheek , Groot Eilandstraat 32  1000  Brussel


http://krantbuitendienst.blogspot.com


Bron : Acrata