Lefkadas' recent shipreck‏

http://watchthemed.net/reports/view/34
_______________________________________



http://www.aljazeera.com/news/europe/2013/11/migrants-dead-as-boat-sinks-near-greece-2013111583049443134.html


________________________________________

Lefkada's shipreck is related to the difficulty for Syrian refugees to travel in Euroope from Greece.

The risk they undertake becomes bigger as they become more and more desperate and

the trafiquers put theiur lifes in danger in order to get the money.

In this case we have a stollen sailing boat for 4-5 people where 27 people tried

to hide and travel . The boat turned over,rocked, some mettres from the coast .

Some people were trapped inside and some injured severely by the boat. 12 deaths.

A family from Syria , one father with 4 children lost their lifes.

Some days earlier the family was in Kefalonia's hospital supported

by the doctors and local society who were socked when they found they died.

Three accesed as traffiquers were arrested , one is Greek and one Palaistinian

from Syria who called the coast guard during the tragedy ,is interogated by the coastgaurd,.

The survivors are all in hospital and probably guarded or interogating or waiting to be transfered in

a detentinon place.

The minister of civil protection is declareing his support to the survivors but nobody

makes clear what kind of support is this???

And European countries which are shocked by the tragedy what are they going to do for survivors???

In all previous cases no support is provided only detention.



Last question what is going to happened to the bodies, where and how are they going to be buried who is taking

care of it...who informes or facilitates the relatives....and a big amount of questions concerning this sad but

necessary procedure...in order to treat this people as humans even after death....



In one of the videos from the place of the tragedy, one Greek is shouting in despare and deap pain

as he realizes that there are children among the victims and one Syrian is mourning in his language.

http://www.youtube.com/watch?v=ANS4KHXV690


EFI
_________
________________________________________
Από: action2-l-bounces@mx.kein.org [action2-l-bounces@mx.kein.org] Εκ μέρους του eva [ottavy@migreurop.org]
Αποστολή: Δευτέρα, 18 Νοεμβρίου 2013 10:56 πμ
Προς: action2-l@kein.org
Θέμα: [Action2-l] Communiqué: Grèce-turquie: « la route est dangereuse, des gens meurent»/ PR: Greece-Turkey: Greece - Turkey: ‘The route is dangerous, people are dying’ / Yunanistan – Türkiye: “Tehlikeli güzergah, insanlar ölüyor.” /Ελλάδα-Τουρκία : « Η δια...

(English below, Aşağıda Türkçe olarak, Ελληνική παρακάτω, )


[FR] COMMUNIQUE DE PRESSE CONJOINT
FIDH-REMDH-Migreurop
18/11/2013
Grèce-Turquie : « la route est dangereuse, des gens meurent»<http://www.migreurop.org/article2312.html>
<http://www.migreurop.org/article2312.html>
Gravité de la situation - limites des politiques migratoires en Europe
<http://www.migreurop.org/article2312.html>
<http://www.migreurop.org/article2312.html>

Le renforcement des contrôles à la frontière gréco-turque oblige les personnes fuyant des conflits à prendre des routes de plus en plus dangereuses. Ceux et celles qui arrivent à traverser cette frontière européenne sont souvent victimes de refoulement, sont systématiquement enfermé.e.s. à leur arrivée dans des conditions inhumaines et dégradantes. L'Union européenne répond en renforçant les moyens de surveillance et d'interception, alors que l'urgence est à l'accueil et non à la criminalisation.

Tels sont les constats de nos organisations au retour d'une mission d'enquête en Grèce et en Turquie, où notre délégation a pu accéder à des centres de détention en Grèce et interviewer des personnes migrantes et réfugiées et relevé une série de violations avérées des droits des personnes à la frontière. Aucun des acteurs rencontrés durant notre mission et impliqués dans les différentes étapes du contrôle migratoire à la frontière gréco-turque ne peut ignorer cette situation.

En Grèce, les témoignages abondent de personnes victimes de refoulement par les gardes-côtes grecs, que ce soit en pleine mer, ou même une fois posé le pied sur le sol européen*. Ces gens n'apparaissent pas dans les statistiques. La délégation a pu s'entretenir avec ces invisibles qui ont témoigné des violences exercées par des gardes-côtes qui les brutalisent (femmes enceintes et enfants compris), et les volent (bijoux, argent, portables), en jetant leurs documents d'identité à l'eau, et les rejettent à la mer vers les côtes turques.

La réforme du droit de l’immigration et de l’asile en cours, censée remédier aux défaillances systémiques plusieurs fois sanctionnées par les cours européennes, cache mal la cacophonie qui règne sur l’identification des responsabilités une fois les migrant.e.s intercepté.e.s. Celles et ceux qui parviennent à rester sur le territoire sont enfermé.e.s sytématiquement par les autorités, y compris les mineurs non-accompagnés le temps de leur identification. La Grèce vient à nouveau d'être condamnée à ce propos. A celles et ceux qui sont libérés, la Grèce délivre une obligation de quitter le territoire sous 30 jours, aucun droit sur le territoire. Le taux d'acceptation des demandes d'asile est très faible et les attaques racistes en constante augmentation.
Afghans, Irakiens, Somaliens, Soudanais, Erythréens, Syriens, Palestiniens sont pris en étau entre la Grèce et la Turquie et utilisées comme faire valoir d'une politique de contrôle des frontières que l'Europe encourage.

En Turquie, l’adoption d’une loi sur les étrangers et la protection internationale en avril 2014 n’atténue que peu les craintes des associations notamment sur l’évolution des pratiques et l’obstination turque au maintien des réserves géographiques à la convention de Genève de 1951 qui écarte de la demande d’asile tous les ressortissants non européens. Annonciatrice de nombreux progrès, la nouvelle loi n’en demeure pas moins un miroir inquiétant des travers juridiques bien présents dans le droit européen qu’elle se targue de reproduire (multiplication des procédures accélérées des demandes d’asile ; enfermement pour les personnes en attente de leur renvoi jusqu’à 12 mois) Ces réformes sont le signe que la Turquie amorce un virage « à l’européenne » sans offrir toutes les garanties du respect des droits des personnes : difficile accès à la procédure d’asile notamment pour les personnes en centre de rétention, pas de loi sur la protection des données personnelles, enfermement des mineurs et des familles, absence d’accès à l'aide juridictionnelle. De plus, les autorités ont expulsé des centaines de syriens dès qu’ils ont commencé à arriver en Turquie. L’ambition de cette réforme trouve ses limites dans les manquements structurels de la Turquie à ses obligations internationales. Mais elle butte aussi face au nombre important de celles et ceux qui ne peuvent entrer légalement en Europe et dont la Turquie a, in fine, la charge.

Que fait l'Europe ? Comment se positionne alors l’agence Frontex et derrière elle les institutions européennes lorsqu’elles sont témoins et participent, à tout le moins indirectement, à ces violations des droits humains?

A l’instar de Lampedusa, l'Union européenne a proposé à la Grèce un soutien essentiellement orienté sur la présence depuis plusieurs années de l'agence européenne de surveillance des frontières, Frontex, à la frontière maritime et terrestre gréco-turque. Cette présence n’a pourtant modifié ni les conditions d’accueil des migrants, ni la dangerosité de cette route migratoire. Et les violations des droits des personnes à la frontière continuent.
Du côté turc, la situation particulièrement préoccupante des migrant.e.s ne semble en aucun cas être un frein à la négociation d'un accord de réadmission entre l'UE et la Turquie, au financement de la construction de lieux d'enfermement, ni à la perspective d'une coopération entre les autorités turques et Frontex.

Ces dernières semaines, la tragédie au large des côtes de Lampedusa semble avoir réveillé les consciences sur la détresse des migrant.e.s qui essaient d’atteindre le territoire européen. L’UE envisage maintenant d’augmenter les capacités de Frontex pour faire face à cette situation. Or, nos organisations n’ont eu de cesse de répéter que la détresse des migrant.e.s et la dangerosité de leurs routes sont étroitement liées à l’absence d’alternative pour accéder au territoire européen, et aux conditions d’accueil insuffisantes à l'intérieur et aux frontières de l’Europe.
Le contrôle aux frontières ne sauve pas des vies mais conduit à la violation des droits - si ce n'est à la mort- d'hommes, de femmes et d'enfants.

Le rapport de la mission sera rendu public au premier trimestre 2014.

FIDH, REMDH, Migreurop

Associations soutenant ce communiqué de presse : ABCDS Oujda (Maroc), AMDH (Mauritanie), AMDH (Maroc), AME (Mali), ARACEM (Mali), ARCI (Italie), CIRÉ (Belgique), CNCD 11.11.11. (Belgique), Fasti (France), FIDH (international), GADEM (Maroc), GISTI (France), GRAMI AC (réseau régional basé au Cameroun), Justice Sans Frontières Migrants (réseau euro africain), La Cimade (France), LDH Belgique, Migreurop (Europe Afrique), Progress Lawyer Network (Belgique), REMDH (régional-euro-méditerranéen)

* « Pushed back, systematic human rights violations against refugees in the Aegean sea and at the Greek Turkish borders”, Pro Asyl, novembre 2013http://www.proasyl.de/fileadmin/fm-dam/l_EU_Fluechtlingspolitik/pushed_back_web_01.pdf


[EN] JOINT PRESS RELEASE
FIDH-REMDH-Migreurop
18/11/2013

Greece - Turkey: ‘The route is dangerous, people are dying’ <http://www.migreurop.org/article2313.html?lang=en> <http://www.migreurop.org/article2313.html?lang=en>
The tragic limits of European migration policies
<http://www.migreurop.org/article2313.html?lang=en>
Tighter controls at the border between Greece and Turkey are forcing many people fleeing conflict to use increasingly dangerous routes. Migrants who manage to reach the EU border have been victims of push-backs and those who cross over into Greece are systematically detained on arrival, in inhuman and degrading conditions. The response of the European Union is to strengthen means of surveillance and interception. There is an urgent need to shift the focus away from criminalisation to the conditions of reception of migrants.

These are the conclusions of a fact-finding mission to Greece and Turkey, where our delegation was able to interview refugees and migrants and access several Greek detention centres. The delegation observed widespread violations of human rights at the borders, which cannot be ignored by the various bodies involved in migration control at the Greek-Turkish border.

In Greece, many victims report having been pushed back by Greek coastguards at sea or even upon reaching European soil*. These victims do not find their way into statistics. The delegation was able to meet with some of these invisible people, who gave details of acts of violence perpetrated by coastguards: ill-treatment (including of pregnant women and children), theft (jewellery, money, mobile phones), confiscation of identity papers which are often thrown overboard and boats pushed back towards Turkish coasts.

Reforms to migration and asylum laws are under-way, aimed at addressing systemic failures which have been repeatedly condemned by European courts. Yet, confusion reigns over responsibility for intercepted migrants. Those who manage to remain on Greek territory are systematically detained by the authorities, including unaccompanied minors awaiting identification – a practice for which Greece has recently been condemned. Migrants who are released are given an order to leave within 30 days. They have no rights on Greek territory. The rate of acceptance of asylum claims is very low and racist attacks are steadily increasing.
Afghans, Iraqis, Somalis, Sudanese, Eritreans, Syrians, Palestinians are trapped between Greece and Turkey. Both countries, with Europe's support, use the presence of these populations as a justification for increasingly repressive border control policies.

In Turkey, the adoption of a new law on immigration and international protection, which will come into force in April 2014, has done little to alleviate concerns regarding violations of migrants' human rights. Turkey maintains geographical reservations to the 1951 Geneva Convention on the status of refugees, which exclude non-Europeans from asylum claims. Although it has been heralded as a sign progress, the new law reproduces many of the legal shortcomings of European law (increased use of accelerated procedures for asylum claims; detention of persons pending return for up to 12 months). These reforms are a sign that Turkey is taking a 'European turn', without meeting international human rights obligations. Among the most serious violations: difficulty in accessing asylum procedures in particular for persons in detention centres, absence of laws on the protection of personal data, detention of minors and families, lack of access to legal aid. Since the first arrivals, the Turkish authorities have forcibly returned hundreds of Syrian refugees to Syria. The impact of the reform has been limited by structural failures to meet international obligations, but also by the fact that Turkey is forced to bear final responsibility for people who have no legal possibilities to enter the EU.

What is Europe doing? What is the position of the European Agency for border management, Frontex, and the European institutions behind it, as they witness and participate, at least indirectly, in these violations?

The EU's support to Greece over the past several years on migration issues has been primarily focused on strengthening the presence of Frontex, at the sea and land borders between Greece and Turkey. However, the presence of Frontex has made no difference to the reception conditions of migrants. Nor has it addressed the risks for migrants taking this route, while human rights violations persist at the border.

The gravity of the situation of migrants in Turkey appears to be no obstacle to the EU's negotiation of a readmission agreement with Turkey, the funding of detention centres, or future cooperation opportunities between Turkish authorities and Frontex.

Over the past few weeks, the tragedy that took place at the shores of Lampedusa seems to have raised awareness about the distress faced by migrants trying to reach the European continent. To address this situation, the EU is now considering increasing the capacity of Frontex. However, our organizations have tirelessly warned that the misery of migrants and the risky nature of the routes they take are linked to the lack of alternatives to access EU territory and to unsatisfactory reception conditions within European borders.

Increased border control does not save lives but leads instead to grave human rights violations and even deaths of women, men and children.

The mission report will be released in the first quarter of 2014.

FIDH, EMHRN, Migreurop.

NGOs supporting this press release: ABCDS Oujda (Morocco), AMDH (Mauritania), AMDH (Morocco), AME (Mali), ARACEM (Mali), ARCI (Italy), CIRÉ (Belgium), CNCD 11.11.11. (Belgium), Fasti (France), GADEM (Morocco), GISTI (France), GRAMI AC (network based in Cameroun), Justice Without Borders for Migrants (Euro african network), La Cimade (France), LDH Belgium, Progress Lawyer Network (Belgium)

* « Pushed back, systematic human rights violations against refugees in the Aegean sea and at the Greek Turkish borders”, Pro Asyl, November 2013
http://www.proasyl.de/fileadmin/fm-dam/l_EU_Fluechtlingspolitik/pushed_back_web_01.pdf


[TR] Ortak Basın Açıklaması
FIDH-REMDH-Migreurop
18/11/2013

Yunanistan – Türkiye: “Tehlikeli güzergah, insanlar ölüyor.” <http://www.migreurop.org/article2315.html?lang=tr>
Ciddi bir durum - Avrupa göç politikalarının sınırları<http://www.migreurop.org/article2315.html?lang=tr>

Yunanistan ve Türkiye arasındaki sınırın daha sıkı kontrolü, çatışmadan kaçan birçok insanı giderek artan biçimde tehlikeli rotalar kullanmaya zorluyor. AB sınırına ulaşmayı başaranlar sıklıkla geri çevriliyor ve Yunanistan sınırını geçenler ise varır varmaz sistematik olarak insanlık dışı ve küçültücü koşullarda tutuluyor. Avrupa Birliği bu gelişmelere gözetim ve durdurma uygulamasını güçlendirerek cevap veriyor. Ancak şu anda acil bir kabul uygulamasına ihtiyaç var, bu durumu kriminalize etmeye değil.

Bunlar kurumumuzun Yunanistan ve Türkiye’de gerçekleştirdiği ve heyetimizin Yunanistan’daki çeşitli gözaltı merkezlerine erişerek mülteci ve göçmenlerle mülakat yapabildiği inceleme gezisi sonucu elde ettiği bulgular. Heyet sınırlarda Yunan-Türk sınırındaki mülteci kontrolünde yer alan çeşitli organlarca gözardı edilemeyecek yaygın insan hakları ihlalleri gözlemledi.
Yunanistan’da birçok mağdur, denizde ya da Avrupa toprağına ayak bastıktan sonra bile Yunan sahil güvenlik görevlilerince geri gönderildiklerini rapor etmekte*.Bu mağdurlar istatistiklerde yer bulamaktadır. Heyetimiz bu görünmez insanların bazılarıyla buluşup sahil güvenlik görevlilerince kendilerine yönelik gerçekleştirilen şiddet hikâyelerinin detaylarını not edebildi: kötü muameleler (hamile kadınlar ve çocuklar dahil olmak üzere), hırsızlık (mücevher, para, cep telefonları), kimliklere el konulup çoğunlukla denize fırlatılması ve botların Türk kıyılarına doğru geri gönderilmesi.

Göç ve iltica alanında sürmekte olan ve Avrupa mahkemeleri tarafından defalarca aleyhte hüküm verilen sistemik hataları ele almayı amaçlayan reformların çalışması devam etmekte. Fakat göçmenlerin durdurulmasındaki sorumlulukta karışıklık hakim. Yunanistan toprağında kalmayı başarabilenler kimlik tespiti sürecinde, refakatsiz çocuklar da dahil olmak üzere, yetkililer tarafından sistematik bir şekilde gözaltına alınıyor-Yunanistan bu uygulama nedeniyle yakın zamanda mahkum edildi. Serbest bırakılan göçmenlere bölgeyi 30 gün içinde terk etme emri veriliyor. Yunanistan bölgesinde hiçbir hakları yok. Kabul edilen sığınma taleplerinin ise oranı çok düşük ve ırkçı saldırılar giderek artmakta.

Afganlar, Iraklılar, Somalililer, Sudanlılar, Eritrealılar, Suriyeliler ve Filistinliler Yunanistan ve Türkiye arasında kapana sıkışmış durumda. Her iki ülke, Avrupa’nın da desteğiyle, bu kişilerin varlığını giderek artan şekildeki sınır kontrolü politikalarını haklı göstermek için kullanıyor.

Türkiye’de Nisan 2013’de kabul edilen ve 2014 yılı Nisan ayında yürürlüğe girecek olan Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu mültecilerin yaşadığı hak ihlalleriyle ilgili kaygıları azaltmak için küçük bir katkı sundu. Türkiye 1951 Cenevre Sözleşmesi’ne Avrupa dışından gelen sığınmacıların taleplerini kabul etmemek koyduğu coğrafi çekinceyi sürdürüyor. Her ne kadar bir ilerleme işareti olarak gösterilse de, yeni kanun Avrupa hukukunun birçok eksikliğini (sığınma talepleri için hızlandırılmış prosedürlerin kullanımının arttırılması; geri dönüşü karara bağlanmamış kişilerin 12 aya kadar gözaltında tutulması) yeniden üretiyor. Bu reformlar Türkiye’nin, uluslararası insan hakları yükümlülüklerini karşılamadan “Avrupa eğilimini” benimsediğinin bir işareti. Özellikle gözaltı merkezlerindeki insanların sığınma prosedürlerine zor erişim, kişisel verinin korunmasına ilişkin yasanın bulunmaması, reşit olmayan kişilerin ve ailelerin gözaltına alınması, adli yardıma erişimin olmaması, bir kaç ay önce bir kaç yüz Suriyelinin geri dönmeye zorlanması. En ciddi ihlaller arasında sayılabilecekler: sığınma prosedürlerine erişimin bilhassa gözetim merkezlerinde tutulan kişiler için zorluğu, kişisel verilerin korunması ile ilgili yasaların yokluğu, çocukların ve ailelerin gözetim altında tutulması, hukuku yardıma erişim eksikliği. Türkiye’deki yetkililer ilk Suriyeli grup geldiği andan itibaren yüzlerce sığınmacıyı Suriye’ye zorla geri göndermiştir. Reformun etkisi uluslararası yükümlülükleri karşılamak için gerekli yapısal eksikliklerle fakat aynı zamanda Türkiye AB’ye girmek için herhangi bir yasal bir imkanı bulunmayan kişilerin nihai sorumluluğunu üstlenmeye zorlanma gerçeği ile sınırlandırılmıştır.

Avrupa ne yapıyor? Bu ihlallere şahitlik eden ve, en azından dolaylı olarak, dahil olan Avrupa Birliği Sınır Güvenliği, Frontex, ve onun arkasındaki Avrupa kurumlarının pozisyonu nedir?

AB’nin Yunanistan desteğin son birkaç yıldır esas olarak Türkiye ve Yunanistan arasındaki deniz ve kara sınırlarında Frontex’in varlığını güçlendirmeye odaklanıyor. Ancak, Frontex’in varlığı göçmenlerin kabulüne ilişkin zorlu koşullarda herhangi bir değişiklik yaratmadı. Ne de sınırlarda insan hakları ihlalleri devam ederken mültecilerin bu rotayı kullanmasının risklerini ele aldı.

Göçmenlerin Türkiye’deki son derece kötü durumunun AB ve Türkiye arasında bir geri kabul anlaşmasının müzakeresine, gözaltı merkezlerini inşası için fon sağlanmasına, ya da Türk yetkililer ve Frontex arasında gelecekteki işbirliği imkanlarına bir engel teşkil etmediği görülüyor.

Geçtiğimiz birkaç haftada Lampedusa kıyılarında yaşanan trajedi Avrupa kıtasına ulaşmaya çalışan göçmenlerin sıkıntılı durumlarına ilişkin farkındalığı arttırmış gözüküyor. AB bu durumu ele almak için şimdi Frontex’in kapasitesini arttırmayı düşünüyor. Ancak, kurumlarımız göçmenlerin kötü koşullarının ve kullandıkları rotaların tehlikeli olmasının özünün Avrupa bölgesine erişimin alternatifi olmaması ve Avrupa sınırları içerisindeki yetersiz kabul koşulları ile yakın ilişkili olduğunu yorulmaksızın uyarmaktadır.

Arttırılmış sınır kontrolleri yaşamları kurtarmıyor fakat bunun yerine ağır insan hakları ihlallerine ve hatta kadın, erkek ve çocukların ölümlerine yol açıyor.

Heyet Raporu 2014’ün ilk çeyreğinde yayımlanacaktır.

FIDH, REMDH, Migreurop

Bu açıklamayı destekleyen STK’lar.
ABCDS Oujda (Fas), AMDH (Moritanya), AMDH (Fas) , AME (Mali), ARACEM (Mali), ARCI (İtalya), CIRÉ (Belçika), CNCD 11.11.11. (Belçika), Fasti (Fransa), GADEM (Fas), GISTI (Fransa), GRAMI AC (Kamerun’da yer alan ağ), Justice Without Borders for Migrants (Avrupa-Afrika Ağı, La Cimade (Fransa), LDH Belçika, Progress Lawyer Network (Belçika)

* « Pushed back, systematic human rights violations against refugees in the Aegean sea and at the Greek Turkish borders”, Pro Asyl, novembre 2013
http://www.proasyl.de/fileadmin/fm-dam/l_EU_Fluechtlingspolitik/pushed_back_web_01.pdf


[GR] Κοινό Δελτίο Τύπο
FIDH-REMDH-Migreurop
18/11/2013
Ελλάδα-Τουρκία : « Η διαδρομή είναι επικίνδυνη, υπάρχουν άνθρωποι που χάνουν τη ζωή τους»<http://www.migreurop.org/article2314.html?lang=grc>
Η σοβαρότητα της κατάστασης - Τα όρια των Ευρωπαϊκών πολιτικών μετανάστευσης<http://www.migreurop.org/article2314.html?lang=grc>

Η ενίσχυση των ελέγχων στα Ελληνοτουρκικά σύνορα εξαναγκάζει ανθρώπους που εγκαταλείπουν χώρες, που πλήττονται από πολέμους και συρράξεις, να επιλέγουν όλο και πιο επικίνδυνους δρόμους διαφυγής. Οι μετανάστες και οι μετανάστριες που καταφέρνουν να περάσουν τα Ευρωπαϊκά σύνορα γίνονται συχνά θύματα επαναπροωθήσεων και όσοι/όσες φτάνουν στην Ελλάδα, κρατούνται συστηματικά κατά την άφιξή τους σε απάνθρωπες και εξευτελιστικές συνθήκες. Και ενώ καθίσταται επιτακτική ανάγκη να σταματήσουν οι πρακτικές ποινικοποίησης και να γίνει μια στροφή προς τη δημιουργία δομών υποδοχής, η Ευρωπαϊκή Ένωση απαντάει με ενίσχυση των μέσων για τον έλεγχο των συνόρων και τον εντοπισμό των μεταναστών.

Τα παραπάνω αποτελούν γενικές παρατηρήσεις στις οποίες κατέληξαν οι οργανώσεις μας ύστερα από μια διερευνητική αποστολή σε Ελλάδα και Τουρκία. Μετά από επισκέψεις σε κέντρα κράτησης και συζητήσεις με πρόσφυγες και μετανάστες η αντιπροσωπεία μας εντόπισε μια σειρά από σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που λαμβάνουν χώρα στα σύνορα. Κανένας από τους φορείς οι οποίοι συμμετέχουν ή εμπλέκονται στα διάφορα στάδια ελέγχου της μετανάστευσης και τους οποίους συναντήσαμε κατά τη διάρκεια της αποστολής μας, δεν μπορεί να αγνοεί αυτήν την κατάσταση.

Στην Ελλάδα, αφθονούν μαρτυρίες θυμάτων επαναπροωθήσεων που γίνονται από την Ελληνική ακτοφυλακή και λαμβάνουν χώρα είτε στη θάλασσα είτε σε Ευρωπαϊκό έδαφος*. Οι άνθρωποι αυτοί δεν εμφανίζονται στις στατιστικές. Η αντιπροσωπεία μας μίλησε με αρκετούς από αυτού τους « αόρατους » ανθρώπους, οι οποίοι μας περιέγραψαν λεπτομερώς τις εμπειρίες τους σχετικά με τη βία που δέχονται από όργανα του λιμενικού σώματος που τους κακομεταχειρίζονται ( συμπεριλαμβανομένων έγκυών γυναικών και παιδιών ), κλέβουν προσωπικά τους αντικείμενα ( κοσμήματα, χρήματα, κινητά τηλέφωνα ), πετούν διάφορα έγγραφα ταυτοποίησης στο νερό, ενώ συχνά ρίχνουν με τη βία και τους ίδιους αυτούς τους πρόσφυγες και μετανάστες/ μετανάστριες στη θάλασσα προς τα Τουρκικά παράλια.

Ο νέος νόμος για την αναμόρφωση της Ελληνικής νομολογίας σχετικά με τη μετανάστευση και το άσυλο η εφαρμογή του οποίου βρίσκεται σε εξέλιξη, υποτίθεται πως στοχεύει στην αντιμετώπιση των συστηματικών αποτυχιών για τις οποίες η Ελλάδα έχει καταδικαστεί κατά κόρον από τα Ευρωπαϊκά δικαστήρια. Στην ουσία όμως, η μεταρρύθμιση αυτή μόλις και μετά βίας καταφέρνει να συγκαλύψει την κακοφωνία που επικρατεί σχετικά με το ποιος φέρει την ευθύνη της κατάστασης από τη στιγμή που εντοπίζονται οι μετανάστες και οι μετανάστριες σε ελληνικό έδαφος. Όσες και όσοι καταφέρουν να παραμείνουν σε αυτό, -ανάμεσα τους και ασυνόδευτοι ανήλικοι -, κρατούνται συστηματικά από τις αρχές για όσο διάστημα χρειαστεί μέχρις ότου να ολοκληρωθεί η διαδικασία ταυτοποίησής τους. Την ίδια στιγμή η Ελλάδα καταδικάστηκε πρόσφατα για την κράτηση ασυνόδευτου ανήλικου. Σε όσους/-ες αφήνονται ελεύθεροι οι ελληνικές αρχές εκδίδουν ένα έγγραφο σύμφωνα με το οποίο δεν έχουν κανένα δικαίωμα εγκατάστασης στην Ελλάδα, αλλά αντίθετα υποχρεούνται να την εγκαταλείψουν σε διάστημα 30 ημερών. Επιπλέον, αξίζει να σημειωθεί ότι τα ποσοστά αναγνώρισης διεθνούς προστασίας παραμένουν πολύ χαμηλά και οι ρατσιστικές επιθέσεις αυξάνονται διαρκώς.

Άνθρωποι προερχόμενοι από το Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Σομαλία, το Σουδάν, την Ερυθραία, τη Συρία, την Παλαιστίνη, παγιδεύονται ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία. Και οι δύο χώρες, με την υποστήριξη της Ευρώπης, χρησιμοποιούν την παρουσία αυτών των πληθυσμών ως δικαιολογία για την επιβολή όλο και περισσότερο κατασταλτικών πολιτικών ελέγχου στα σύνορα.

Παρόμοια είναι και η κατάσταση στην Τουρκία. Η ψήφιση ενός νόμου για τους αλλοδαπούς και για την παροχή διεθνούς προστασίας που θα τεθεί σε ισχύ τον Απρίλιο του 2014, δεν μετριάζει τους φόβους που εκφράζουν οργανώσεις κυρίως ως προς την εξέλιξη των ισχύων πρακτικών αλλά και την επιμονή της Τουρκίας στη διατήρηση της γεωγραφικής ρήτρας όσον αφορά στη Συνθήκη της Γενεύης του 1951. Σύμφωνα με αυτή τη ρήτρα, αποκλείονται από το άσυλο όσοι και όσες δεν είναι Ευρωπαίοι υπήκοοι. Προάγγελος μεγάλης προόδου, ο νέος νόμος δεν κάνει κάτι παραπάνω από το να αναπαράγει πολλές από τις νομικές αδυναμίες που ήδη υπάρχουν στο Ευρωπαϊκό δίκαιο ( αύξηση διαδικασιών ταχείας εξέτασης των αιτημάτων για άσυλο, κράτηση όσων βρίσκονται εν αναμονή της απέλασής τους ως και 12 μήνες ). Οι μεταρρυθμίσεις αυτές είναι ενδεικτικές της « Ευρωπαϊκής » στροφής που παίρνει η Τουρκία χωρίς να σέβεται τις διεθνείς υποχρεώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα: δύσκολη πρόσβαση στη διαδικασία ασύλου ιδιαίτερα για τα άτομα που βρίσκονται έγκλειστα σε κέντρα κράτησης, έλλειψη νόμου που να προστατεύει τα προσωπικά δεδομένα, κράτηση ανηλίκων και οικογενειών, μη πρόσβαση σε νομική συνδρομή. Επιπλέον από τις πρώτες κιόλας αφίξεις οι Τουρκικές αρχές έχουν βίαια επιστρέψει πίσω στη Συρία εκατοντάδες Σύρους πρόσφυγες. Η φιλοδοξία της συγκεκριμένης μεταρρύθμισης βρίσκει εμπόδια στις δομικές ελλείψεις της Τουρκίας ως προς τις διεθνείς υποχρεώσεις της. Βρίσκει όμως επιπλέον εμπόδια από τι στιγμή που η Τουρκία αναγκάζεται να φέρει την τελική ευθύνη για τους ανθρώπους αυτούς στους οποίους δεν δίνεται η δυνατότητα να εισέλθουν στη Ευρώπη με νόμιμο τρόπο.

Ποιος ο ρόλος της Ευρώπης ; Τι θέση παίρνει ο οργανισμός της Frontex και πίσω από αυτόν οι Ευρωπαϊκοί θεσμοί από τι στιγμή που είτε είναι μάρτυρες είτε συμμετέχουν έμμεσα σε αυτές τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων ;

Όπως και στην περίπτωση της Λαμπεντούζα η Ευρωπαϊκή Ένωση πρότεινε στην Ελλάδα μια βοήθεια, η οποία προσανατολίζεται ουσιαστικά στην ενίσχυση της πολυετούς πλέον παρουσίας του Ευρωπαϊκού οργανισμού ελέγχου των συνόρων, Frontex, τόσο στα υδάτινα όσο και στα χερσαία Ελληνοτουρκικά σύνορα. Η παρουσία της Frontex δεν έχει ακόμη αλλάξει ούτε τις συνθήκες υποδοχής των μεταναστών, ούτε την επικινδυνότητα αυτής της μεταναστευτικής διαδρομής. Αντ’ αυτού οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα σύνορα συνεχίζονται.

Όσο για την Τουρκία, η ιδιαίτερα ανησυχητική κατάσταση των μεταναστών και μεταναστριών εκεί, δεν φαίνεται να αποτελεί εμπόδιο στην διαπραγμάτευση ενός συμφώνου επανεισδοχής ανάμεσα στην Ε.Ε. και την Τουρκία, στην χρηματοδότηση της κατασκευής χώρων κράτησης, ούτε ακόμα στην προοπτική συνεργασίας ανάμεσα στις Τουρκικές αρχές και την Frontex.

Τις τελευταίες εβδομάδες, η τραγωδία στα ανοιχτά της Λαμπεντούζα φαίνεται να αφύπνισε τις συνειδήσεις σχετικά με τα δεινά των μεταναστών και μεταναστριών στην προσπάθειά τους να φτάσουν σε Ευρωπαϊκό έδαφος. Η Ευρωπαϊκή Ένωση σχεδιάζει αυτή τη στιγμή να αυξήσει τη δύναμη της Frontex για την αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης. Ωστόσο, οι οργανώσεις μας δεν έχουν σταματήσει να επαναλαμβάνουν πως τα δεινά των μεταναστών και μεταναστριών και οι επικίνδυνες διαδρομές που παίρνουν είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την έλλειψη εναλλακτικών πρόσβασης στο Ευρωπαϊκό έδαφος και με τις ανεπαρκείς συνθήκες υποδοχής τόσο στο εσωτερικό όσο και στα εξωτερικά σύνορα της Ευρώπης.

Η ενίσχυση του ελέγχου των συνόρων δεν σώζει ζωές αντίθετα οδηγεί στην παραβίαση βασικών δικαιωμάτων – αν όχι στο θάνατο – ανδρών, γυναικών και παιδιών.

Η έκθεση της αποστολής θα κυκλοφορήσει το πρώτο τρίμηνο του 2014.

FIDH, REMDH, Migreurop

ΜΚΟ που συνυπογράφουν το δελτίο τύπου
ABCDS Oujda (Μαρόκο), AMDH (Μαυριτανία), AMDH (Μαρόκο), AME (Μάλι), ARACEM (Μάλι), ARCI (Ιταλία), CIRÉ (Βέλγιο), CNCD 11.11.11. (Βέλγιο), Fasti (Γαλλία), GADEM (Μαρόκο), GISTI (Γαλλία), GRAMI AC (Δίκτυο με βάση το Καμερούν), Justice Without Borders for Migrants (Ευρω-Αφρικανικό Δίκτυο), La Cimade (Γαλλία), LDH Βέλγιο, Progress Lawyer Network (Βέλγιο)

* Σχετικά με τις επαναπροωθήσεις και τις συστηματικές παραβιάσεις δικαιωμάτων προσφύγων στο Αιγαίο και στα Ελληνοτουρκικά σύνορα βλ την πρόσφατη έκθεση της Γερμανικής ΜΚΟ Pro Asyl. « Pushed back, systematic human rights violations against refugees in the Aegean sea and at the Greek Turkish borders», Pro Asyl, Νοέμβριος 2013http://www.proasyl.de/fileadmin/fm-dam/l_EU_Fluechtlingspolitik/pushed_back_web_01.pdf