Any information or special reports about various countries may be published with photos/videos on the world blog with bold legit source. All languages are welcome. Mail to lucschrijvers@hotmail.com.
Het is alweer een tijdje geleden dat er een studio-album van de Welshe bas-bariton Bryn Terfel verscheen. En dat is toch waar we het in Nederland en België van moeten hebben, want maar zelden maakt de charismatische zanger de oversteek over Het Kanaal. De laatste keren dat Terfel in het Amsterdamse Concertgebouw zong was in 2008 en 2018. Laten we 2028 dus maar vast noteren voor zijn volgende bezoekje.
In de tussentijd kunnen we ons genoeglijk onderdompelen in zijn honingzoete stemgeluid met zijn nieuwe album Sea Songs. Daarin gaat Terfel terug naar zijn roots in Wales. Woeste golven, de wind in je gezicht, heimwee en optimisme: het komt allemaal voorbij in de shanty's en volksliederen over het zeevarende leven. Sea Songs is een persoonlijk project voor Terfel, dat is wel duidelijk. "Ik heb haast geen woorden voor hoe ongelofelijk blij ik ben om naar deze muziek terug te keren," zegt de zanger. Luister ook zeker naar de track Green Willow Tree, want daarop zingt een andere grootheid van de Britse eilanden mee: Sting!
20-ers aan de top: Aigul Akmetshina & Klaus Mäkelä
Van een afgelegen bergdorpje naar het grote podium: de 27-jarige mezzosopraan Aigul Akhmetshina verovert momenteel de operabühnes. In Nederland was ze vorig jaar te horen in Donizetti's Maria Stuarda bij de Nationale Opera. Wil je Akhmetshina echt leren kennen, luister dan naar haar Carmen. In die rol betrad ze als 21-jarige het toneel van de Royal Opera House en bij de Metropolitan Opera in New York was ze de jongste Carmen ooit. Zoveel is in ieder geval duidelijk: haar ster flonkert fel aan het opera-firmament.
Alle muziek die dirigent Klaus Mäkelä onder handen neemt, lijkt wel in goud te veranderen. In de pers regende het sterren voor zijn opname van Stravinsky's Sacre du Printemps en de Vuurvogel. Nu vervolgen Mäkelä en zijn Parijse orkest hun reis door de balletmuziek met Petroesjka, Stravinsky's ballet over een stropop die tot leven komt en verliefd wordt op een ballerina. Het is weer een opname om naar uit te kijken, 8 maart verschijnt 'ie. Het voorproefje staat alvast op Spotify: de energieke poppendans.
Een dosis warmbloedige vioolmuziek kunnen we op deze bewolkte dagen wel gebruiken. De Italiaans-Amerikaanse pianist Julian Gargiulo componeerde het nieuwe stuk Estro voor de veelbelovende violiste María Dueñas, die afgelopen jaar de Europese podia veroverde.
De altviool mag onder musici dan wel regelmatig het mikpunt zijn van grappen en grollen, voor de donkere en warme klank van deze uit de kluiten gewassen viool zijn heel wat schitterende stukken geschreven. We kozen er tien die je niet wilt missen.
Met de snerpende openingsmaten is de toon gezet in Schuberts 14e strijkkwartet, bijgenaamd Der Tod und das Mädchen. Het stuk staat hoog op de lijst van de mooiste kamermuziek aller tijden. Waarom is deze muziek eigenlijk zo indrukwekkend en tijdloos?
Voordat Lang Lang weer eens in het land is, zijn we een paar maanden verder. Geniet in de tussentijd via streamingdienst STAGE+ van zijn pianoduo-concert samen met zijn vrouw Gina Alice en het Gewandhausorchester o.l.v. Andris Nelsons. Op het programma: het humoristische Carnaval der dieren van Camille Saint-Saëns met zijn sierlijke zwaan, kakelende kippen, majestueuze schildpadden en nog veel meer.
Gezien de tomeloze energie van Daniel Hope past een album met de titel DANCE! precies in zijn straatje. Hope danst op zijn nieuwste album met zijn viool door 7 eeuwen pulserende ritmes: langs het vrolijke 'Ticklin' Toes' van Florence Price, de meeslepende walsen van Sjostakovitsj, de macabere dansmuziek van Saint-Saëns, de elegantie van Schubert, de extatische cancan van Offenbach en nog veel meer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten