'Mocht de troïka een arts zijn, dan zou hij worden vervolgd voor doodslag'

De fiscale bezuiningingspolitiek in de eurozone blijkt tot driemaal schadelijker dan voorheen werd aangenomen, geeft het IMF nu toe. Vooral nu monetaire stimulus om de pijn te verzachten achterwege blijft. Ambrose Evans-Pritchard somt op The Telegraph de nieuwe beschuldigingen van het IMF aan het adres van de EU op:
Het IMF geeft toe dat de economische modellen van de EU zijn “gevaarlijk fout” zijn in een crisis die, net zoals in de jaren 1930, het gevolg is van te veel sparen, te weinig consumptie en voortdurende economische malaise. Het fonds slaat een mea culpa: het heeft overheden aangespoord om de blunders van de Grote Depressie te herhalen.
Het IMF eist dat Europa een nieuwe koers gaat varen: de periferie moet meer tijd krijgen om de tekorten weg te werken en de kernlanden moeten meer uitgeven om de eurozone te redden. “De schuldenberg wegwerken is ongelooflijk moeilijk zonder economische groei,” aldus Christine Lagarde van het IMF.
Een conclusie die de wenkbrauwen doet fronsen.  De EU-ECB-IMF-troïka had berekend at de Griekse economie in 2011 met 1,1% zou groeien en met 2,1% in 2012. Maar in werkelijkheid kromp ze met 4,5% in 2010, 6,9% in 2011 en zal ze ook dit jaar nog eens met 6% krimpen.
'Mocht de troïka een arts zijn, dan zou hij worden vervolgd voor doodslag,' merkt Evans-Pritchard dan ook op.
De Duitsers houden echter voet bij stuk. Minister van financiën Wolfang Schauble is niet bereid om naar het nieuwe advies van het IMF te luisteren: “Zich meer schulden op de hals halen creëert geen groei, maar vernietigt die net. Er is geen alternatief voor schuldenafbouw.”
Evans-Pritchard noemt de halsstarrige Duitse positie verwaand en illustreert dit met een citaat uit Tolstoi's ‘Oorlog en Vrede’: “Mislukking veroorzaakte bij hem niet de minste twijfel over zijn theorie, maar was zijns inziens het gevolg van het afwijken ervan.” Een nieuwe strategie lijkt dus uitgesloten. “Europa is op weg naar het herstel,” bevestigt Schauble.
De periferie zal op eigen houtje de brokken moeten lijmen via ‘interne devaluatie’. Het valt echter nog af te wachten of het “Schauble-plan” niet zal botsen op de barricades van een nieuwe revolutie.
De Spaanse economie zal volgens Madhur Jha van HSBC tegen eind 2013 nog eens anderhalf miljoen bijkomende werklozen creëren. Wanneer de publieke sector verplicht wordt om verder af te slanken zal dit, in combinatie met de nu al historische werkloosheid, leiden tot een politiek explosieve cocktail.
Toch is Spanje er, ondanks de verregaande besparingen, in geslaagd om concurrentiëler te worden, maar de Spaanse exportsector kan geen mirakels verrichten. Als het eurobeleid meer op groei en minder op besparingen was gericht, was het land misschien nu al hersteld.
In de plaats daarvan blijft het Europa op Twee Snelheden bestaan en hebben de Duitsers hun positie gebetonneerd. Tenzij het ‘Latijns blok’ er in slaagt om Duitsland en de ‘AAA-periferie’ uit de monetaire unie te dwingen, blijft er volgens Evans-Pritchard slechts één keuze tussen twee kwaden over voor de periferie: Schauble vergezellen in de duik in het ravijn of de euro verlaten.

The Daily Telegraph /:Express.be

'IMF: Europese banken dreigen 2.170 miljard euro aan activa te moeten dumpen'

Tenzij de eurozone de kapitaalcrisis weet te bezweren zullen de balansen van Europese banken sterk beginnen krimpen, met tragere groei en hogere werkloosheid tot gevolg. Dat schrijft het IMF in zijn globaal financieel stabiliteitsrapport, dat werd ingekeken door Claire Jones en Michael Steen van de Financial Times.
De kapitaalvlucht van de periferie naar de kern wordt veroorzaakt door de angst over de toekomst van de eurozone en heeft de financieringsmarkten op extreme wijze gefragmenteerd. Volgens het IMF komt hierdoor steeds meer druk op de banken om hun balansen in te krimpen.
Als de crisis niet vlug wordt opgelost – wat volgens het IMF het gevolg is van de afwezigheid van een daadkrachtig beleid – zullen Europese banken tegen eind volgend jaar meer dan 7% van hun activa (2.170 miljard euro) dumpen. Banken in de periferie zouden 10% van hun activa afstoten.
Zulke massale deleveraging zou nefast zijn voor de economische groei, bedrijven de toegang tot financiering ontzeggen en de historische hoge werkloosheid verder opdrijven.
Het IMF geeft toe dat de belofte van de ECB om ongelimiteerd overheidsschulden op te kopen in ruil voor hervormingen de rente op nieuwe obligaties verlaagd heeft, maar vindt het te vroeg om te oordelen of dit ook de kapitaalvlucht tot bedaren kan brengen.
Het fonds raadt bijkomende maatregelen aan “op het nationale niveau”, waaronder directe kapitaalinjecties via het EFSF en het ESM. Leiders van de eurozone worden ook aangespoord om vaart te maken met hun antwoorden op de crisis.
Volgens Mario Draghi van de ECB betekenen de risico’s van kapitaalvlucht en financiële fragmentatie dat structurele hervormingen broodnodig zijn: “De Unie kan geen permanente schuldeisers en permanente schuldenaars hebben. Deel van de oplossing moet gezocht worden in hernieuwde concurrentiekracht.”
Draghi benadrukt dat zijn plan voor de ECB bedoeld is om de marktrentes die bedrijven betalen in landen als Spanje te laten samenvloeien met de Duitse. Het plan (Outright Monetary Transactions of OMT genaamd) is nog niet in voege getreden omdat Spanje voorlopig nog geen beroep gedaan heeft op het reddingsfonds.
De risico’s voor de globale financiële stabiliteit zijn volgens het IMF gestegen sinds de lente, vooral onder druk van de crisis in de eurozone. Als de muntunie tot een einde komt zouden de opkomende economieën van Europa het meest te lijden krijgen. Azië en Latijns Amerika zouden relatief snel herstellen.


Bron : Financial Times / Express.be

Het immer groeiende kankergezwel dat Cyprus heet

De Cypriotische vastgoedbubbel barstte twee jaar geleden en sindsdien evolueert de toestand er van kwaad naar erger. Tussen eind 2011 en vandaag steeg de aanvrag voor een bailout van 2,5 miljard euro tot 20 miljard of 107% van het bbp. Wolf Richter schetst op ZeroHedge een onthutsend beeld van dit kleine land met immer groeiende financiële problemen.
De Cypriotische banken en de regering, beiden berucht om hun corruptie, stonden er nog nooit zo slecht voor. In november 2011 kreeg Cyprus een eerste bailout van 2,5 miljard euro van Rusland. In juni dit jaar wankelden de banken opnieuw en vroeg Demetris Christofias (foto), leider van de Progressieve Arbeiderspartij en het enige communistische staatshoofd van Europa, om hulp van de Troika.
De Europese Commissie, het IMF en de ECB namen de aanvraag in overweging en ze berekenden dat het land ongeveer tien miljard euro zou nodig hebben. Amper een maand later verklaarde de gouverneur van de Cypriotische centrale bank Panicos Demetriades echter dat de banken alleen al twaalf miljard nodig hebben en dat ook de overheid nog eens drie miljard extra moet krijgen.
Verleden week kondigde de Russische minister van financiën Anton Siluanov dan het ware bedrag aan: Cyprus zal officieel 15 miljard euro vragen van de Troika en nog eens 5 miljard van Rusland. Het totaal, 20 miljard, komt overeen met 107% van het Cypriotisch BBP, een astronomisch bedrag.
Ondanks de mislukkingen van hun aanpak in Griekenland zal de Troika opnieuw de falende banken redden en tegelijkertijd een aantal voorwaarden opleggen, waaronder privatisering van enkele overheidsbedrijven, een daling van 15% van de ambtenarenlonen en 10% van de uitkeringen. Verder verdwijnt samen met de 13de loonmaand ook de automatische koppeling van lonen aan de inflatie.
Zoals men kon verwachten is de ontvetting van de staat absoluut onaanvaardbaar voor een communist. President Christofias verzekert zijn kiezers dat hij de privatiseringen, de loonsverlaging, en de afschaffing van zowel de 13de loonmaand als de link tussen lonen en inflatie niet zal doorvoeren.
“We zeggen niet gewoon ‘nee’,” verklaart Christofias, “we bieden tegenvoorstellen.” Verleden woensdag kondigde hij aan wat dit betekent: belastingverhogingen op consumptie, luxewagens, sigaretten en alcohol, incentieven voor de publieke sector om niet vervroegd met pensioen te gaan en een loonsverlaging van 5% voor iedereen die meer dan 1.500 euro verdient.
Zo dreigt in Cyprus hetzelfde te gebeuren als in Griekenland: een onverantwoordelijke overheid weigert om de publieke uitgaven in te tomen en klopt aan bij Europa (en bij Rusland). In ruil voor tientallen miljarden in nieuwe leningen om verlieslatende bankenkartels te redden, belooft men de privésector verder uit te melken zonder te raken aan de bron van het probleem, de staat zelf. Et l’histoire se répète.

Bron : Zero Hedge / Express.be

Spanje staat aan de rand van de afgrond. Waarom vraagt het geen noodhulp aan?

De Duitse goedkeuring vorige week van het ESM en de Nederlandse verkiezingsuitslag die de pro-Europapartijen aan de macht brnegt volstaan niet om de eurocrisis tot bedaren te brengen. Volgens De Dagelijkse Standaard vraagt Spanje volgende maand officieel om een bailout. Jens Weidmann van de Bundesbank noemt Draghi’s ECB-herfinancieringsoperaties in The Telegraph ‘het werk van de duivel’ .
Weidmann, die zelden een blad voor de mond neemt, vergeleek deze week de verwachte LTRO3 (de nieuwe herfinancieringsoperaties van de ECB) met een scène uit Faust van de Duitse schrijver en dichter Goethe, die dit jaar zijn 180ste verjaardag viert.
In de scène overtuigt de duivel, verkleed in een dwaas, de keizer om grote hoeveelheden papiergeld te drukken. Het nieuwe geld redt het koninkrijk aanvankelijk van de financiële ondergang, maar leidt uiteindelijk tot oncontroleerbare en desastreuze inflatie.
De ongelimiteerde aankoop van staatsobligaties heeft weliswaar de markten nieuw vertrouwen gegeven. Doch, volgens Weidmann is het risico op overmatige geldcreatie en inflatie zeer reëel, vooral gezien de waarschijnlijkheid van een officiële Spaanse vraag om een (peperdure) bailout.
Spanje moet tegen volgende maand immers 15 miljard euro aan extra financiering zien te vinden. De stijgende interesten op tienjaarlijkse rentes (die nu tegen de 6% aanleunen) betekenen dat dit een vrijwel onoverkomelijk probleem wordt, tenzij de ECB bijspringt met spotgoedkoop geld.
De twee redenen waarom de Spaanse premier Rajoy de bailout nog niet heeft aangevraagd zijn volgens de DDS enerzijds de vrees voor wat dit betekent voor zijn eigen politieke carrière en anderzijds de gevreesde audit van het IMF waarbij wel eens lijken uit de kast zouden kunnen vallen.

Bron : Express.be

IMF heeft geloof in europroject opgegeven

Het laatste IMF-rapport over de eurozone is een verbijsterend document, schrijft Ambrose Evans-Pritchard in The Daily Telegraph. Volgens het IMF is de eurozone in haar huidige vorm onwerkbaar geworden en is ze 'niets meer dan een halfbakken muntunie die er niet in slaagt besmetting tegen te houden omdat ze niet over de nodige middelen beschikt om de schade te beperken.'

‘Het feit dat de crisis steeds acuter wordt geeft aan dat de wortels van de oorzaak onaangeroerd blijven. De crisis oplossen vergt een veel sterkere collectieve inspanning van de beleidsmakers.'

Het IMF wijst op de drastische afname van de interbancaire activiteit ten gevolge van een zelfvoedend en vernietigend mechanisme dat de ganse wereld in gevaar brengt.

Het IMF pleit voor ‘all-in eurobonds’ en een bankenunie met pan-Europese garantiestelling. Verder kan een vooraf en over een langere termijn aangekondigde, omvangrijke QE (quantative easing) soelaas brengen. Dat is hetzelfde mechanisme dat de Fed in de VS toepaste.

Volgens het Duitse blad Der Spiegel heeft het IMF ook niet langer geduld met Griekenland en wil het niet langer geld in de redding van Athene pompen. Griekenland slaagt er maar niet in de nodige hervormingen door te voeren en het land vraagt steeds meer tijd om zijn engagementen na te komen. Daarvoor zou nog eens 10 tot 50 miljard euro nodig zijn. Ook rijkere eurolanden als Nederland en Duitsland beginnen zich te roeren.

'De geldschieters, ook ik, zijn bijzonder misnoegd door het tekort aan hervormingen, het uitblijven van privatiseringen of groeiprojecten. Het enige wat we horen is 'alstublieft, geef ons meer geld,’ aldus Maria Fekter, de Oostenrijkse minister van Financiën.

Op 20 augustus moeten de Grieken op de markten 3,8 miljard euro ophalen. Voor dat probleem zou de ECB met een 'technische oplossing' komen.

 Bron : The Daily Telegraph / Express.be

Lagarde (IMF) waarschuwt voor het einde van de euro

Nu de Grexit een uitgemaakte zaak is, vreest het IMF het ergste voor de toekomst van de euro. Johan Van Overtveldt over het verhaal achter de waarschuwing van Lagarde.




© Reuters


Terwijl de markten Spaanse en Italiaanse rentes blijven opdrijven uit ongenoegen met het beleid ten aanzien van de crisis in de eurozone, deed Christine Lagarde,de afgevaardigde bestuurder van het IMF en de gewezen Franse minister van Financiën, een erg opmerkelijke uitspraak op de Amerikaanse televisiezender CNN. Europa, aldus Lagarde, “moet in minder dan drie maanden actie ondernemen om de eenheidsmunt te redden”.

Daarmee zit Lagarde exact op dezelfde lijn als financieel goeroe George Soros die enkele dagen terug een identieke uitspraak deed. Het verschil tussen beiden is natuurlijk dat Soros een boeiende en intelligente waarnemer is die evenwel buiten het beleidsdomein staat terwijl Lagarde met haar beide voeten midden in het beleidsgewoel rond de eurocrisis staat.

Bronnen in en rond het IMF bevestigen dat de uitspraak van Christine Lagarde absoluut geen verbale uitschuiver is maar wel een goed doordachte waarschuwing naar de rest van de wereld toe. Binnen het IMF blijven er nog maar weinigen over die geloven dat er een constructieve oplossing voor deze crisis binnen de eurozone kan gevonden worden. Europese bewindslui slagen er maar niet in om op een geloofwaardige manier significante stappen te zetten in de richting van een heuse politieke unie, de conditio sine qua non om tot een duurzame Europese monetaire unie te komen.

Binnen het IMF leeft steeds nadrukkelijker de overtuiging dat het met de euro zoals we hem vandaag kennen afgelopen is. Lagarde heeft de rest van de wereld willen waarschuwen dat men zich op die calamiteit moet voorbereiden.

Het is, aldus nog steeds bronnen in en rond het IMF, geen toeval dat Lagarde net nu tot deze uitspraken komt. Diverse discrete peilingen bevestigen een forse zege van de linkerzijde rond Syriza in de Griekse verkiezingen volgende zondag. Vermits er bij onder meer Duitsland geen enkele bereidheid is om een soort van permanente subsidiëring van Athene te gaan organiseren, wordt een exit van Griekenland uit de eurozone (grexit) dan onvermijdelijk.

Meer nog, de voorbereidingen voor die exit worden overal in Europa getroffen, zo bevestigt men ons off the record vanuit twee nationale centrale banken binnen de eurozone. “We zijn het stadium van de intellectuele denkoefeningen voorbij”, aldus één van deze bronnen. Bij de Europese Centrale Bank (ECB) is men er van overtuigd dat de exit van Griekenland op een redelijk geordende manier kan organiseerd worden en de rest van de eurozone intact kan gehouden worden. Bij het IMF gelooft men daar niet en daarom dus de waarschuwing van Christine Lagarde.

Waarom vrezen de bollebozen van het IMF een chaos-scenario? In essentie omdat de grexit de onzekerheid die al zo groot is inzake de toekomst van de eurozone nog verder zal opjagen. Meer bepaald de kapitaalvlucht uit Griekenland, Portugal, Spanje en Italië zal heel snel grootschalige proporties aannemen en elke vorm van normaal economisch en financieel verkeer onmogelijk maken.

Zelfs de ECB zal daar machteloos tegenover staan. Eén van de mogelijke scenario’s waar in Washington ernstig rekening mee gehouden wordt, is dat met name Duitsland zich dan snel van de euro-implosie zal willen isoleren. De herinvoering van eigen nationale munten is dan onvermijdbaar.

Bron : Knack.be

Johan Van Overtveldt

Wij Grieken verdienen geen medelijden

De hoogste Griekse belastinginspecteur is het volledig met IMF-voorzitter Christine Lagarde eens. Lagarde zei onlangs dat de Grieken geen medelijden verdienen. Nikos Lekkas kan zich daarin vinden.

"De Griekse problemen zouden opgelost zijn als we slechts de helft van de belasting binnen zouden krijgen die nu wordt ontdoken", concludeert Lekkas. Volgens een schatting van de belastinginspecteur loopt de Griekse schatkist ongeveer 40 tot 45 miljard euro mis. Dat zou 12 tot 15 procent van de totale economie zijn.

Om de Grieken wel te laten betalen, is veel politieke wil nodig, benadrukte Lekkas. "Onze politici beginnen dat nu te begrijpen", zo zei Lekkas tegen de Duitse krant Die Welt.

IMF-voorzitter Lagarde zei eind mei dat de Grieken geen medelijden verdienen. Haar medelijden bewaart ze liever voor de stervende kinderen in de Sahel.

Bron : PowNed.nl

IMF zet Grieken mes op de keel: "Verwacht geen medelijden, nu terugbetalen"

© afp.

Het Internationaal Monetair Fonds heeft niet de intentie de voorwaarden van de terugbetalingen door de Grieken te versoepelen, zegt voorzitter Christine Lagarde. Daarmee verhoogt ze de druk op het land. In een interview met de Britse krant The Guardian stelt Lagarde onomwonden dat ze meer sympathie heeft voor kinderen in Afrika die geen toegang hebben tot deftig onderwijs dan met de arme kinderen in Athene. Minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders van zijn kant stelt dat het "een ernstige professionele fout" zou zijn mochten de centrale banken en de bedrijven zich niet voorbereiden op een Griekse exit uit de eurozone.

•  

  Griekenland moet niet rekenen op een zachtere behandeling dan eender welk ontwikkelingsland. Het IMF heeft er geen problemen mee strenge maatregelen op te leggen aan een rijk land.

  IMF-voorzitter Lagarde

Met een voordien ongehoorde scherpe toon stelt Lagarde dat Griekse ouders hun verantwoordelijkheid moeten nemen indien hun kinderen getroffen worden door de besnoeiingen. "Ouders moeten hun belastingen betalen", zegt ze.

Besnoeiingen in ruil voor noodhulp
Griekenland, die haar economie tot een vijfde zag inkrimpen sinds het begin van de recessie, kreeg de opdracht te besnoeien op lonen, pensioenen en openbare uitgaven in ruil voor noodleningen van het IMF, de Europese Unie en de Europese Centrale Bank (de zogenaamde 'trojka').

"Kijk dan eens in Niger"
Gevraagd of ze kan leven met Griekse moeders die geen beroep meer kunnen doen op een vroedvrouw of patiënten die hun levensnoodzakelijke medicatie moeten missen, antwoordt Lagarde: "Ik denk meer aan de kinderen uit een school in een dorpje in Niger die twee uur per dag les krijgen, met drie op één stoel moeten zitten en die heel graag willen leren. Aan hen denk ik de hele tijd. Omdat ik van oordeel ben dat zij nog meer hulp nodig hebben dan de mensen in Athene".

Belastingen betalen!
Lagarde, die voorspelt dat de schuldencrisis nog lang niet voorbij is, voegt er aan toe: "Wat Athene betreft, denk ik ook aan alle mensen die de hele tijd aan de belastingen proberen onderuit te komen. Ik denk net zo veel aan de Grieken die het zonder sociale zekerheid moeten stellen als aan de Griekse burgers die hun belastingen niet betalen. Ik vind dat ze elkaar moeten helpen. Hoe? Door allemaal hun belastingen te betalen".

'Payback time'
Gevraagd of ze in essentie stelt dat de Grieken en anderen in Europa het te goed hebben gehad en dat het nu tijd is om het gelag te betalen, antwoordt ze: "Precies, zo is het".

De commentaar van Lagarde komt er nadat de Griekse overgangsregering samenkwam om de forse daling in belastingsinkomsten te bespreken - een derde minder in één jaar tijd. Eén van de voorwaarden voor de noodhulp was dat Athene beter zou toezien op de inning van belastingen teneinde het begrotingstekort te dichten.

Grexit wenkt
De opmerkingen van Lagarde zijn eens te meer een teken van het groeiende ongeduld in de internationale gemeenschap. In Duitsland en Frankrijk luidt het dat er voorbereidingen getroffen worden voor de 'grexit', het vertrek van Griekenland uit eurozone na de verkiezingen op 17 juni.

Onze vice-premier Didier Reynders verklaarde dat het "een ernstige professionele fout" zou zijn mochten de centrale banken en de bedrijven zich niet voorbereiden op een exit.

De euro kwam gisteren opnieuw onder vuur te liggen op de wisselmarkt. De Spaanse regering staat op het punt 19 miljard euro hulp in één van 's lands grootste banken, Bankia, te pompen en ook de Catalaanse deelregering vraagt Madrid financiële hulp.

Relanceplan volgens blauwdruk Oost-Duitsland
Volgens Der Spiegel zal de Duitse bondskanselier Merkel een zespuntenplan als groeistrategie voor landen als Griekenland, Portugal en Spanje zal voorleggen dat is gebaseerd op de manier waarop Oost-Duitsland na de val van de Muur werd 'opgetild'. Dat omvat privatiseringen, lagere lasten en het scheppen van banen door 'soepeler' wetten op tewerkstelling.

"Net als ontwikkelingsland"
In het interview in The Guardian stelt Lagarde voorts dat Griekenland niet moet rekenen op een zachtere behandeling dan eender welk ontwikkelingsland, en dat het IMF er geen probleem mee heeft strenge maatregelen op te leggen aan een rijk land.

"Nee, dat is niet moeilijker. Het is de missie van het fonds, en het is mijn taak om de waarheid te vertellen, wie er ook aan de andere kant van de tafel zit. En ik zal je nog iets zeggen: het is soms moeilijker om de regering van een lageloonland, waar mensen tussen 3.000 en 5.000 dollar per jaar verdienen, te zeggen dat ze hun begrotingstekort moeten wegwerken. Want ik weet wat dat betekent op het vlak van hulp aan de armen. In zulke landen zijn de gevolgen veel drastischer".

Bron : De Morgen / Bewerkt door: Luc Beernaert − 26/05/12, 11u09  − Bron: The Guardian

IMF: 'Kosten van de vergrijzing liggen 50% hoger dan eerder gedacht'

ld people sign

Tegen 2050 zal de ratio tussen gepensioneerden en actief werkenden in het Westen 1 tegen 1 zijn. Vandaag is dat nog 1 tegen 4.  Mensen leven wereldwijd ondertussen zo’n drie jaar langer dan verwacht. Dat leidt tot een stijging van de aan de vergrijzing gerelateerde kosten met 50%. Maar de meeste pensioenfondsen en overheden zijn daar volgens het IMF amper op voorbereid.

De babyboomers bedreigen nu al de begrotingen van de rijke landen van het Westen, maar volgens het IMF gaat het om een globaal probleem en is dat probleem veel groter dan eerst gedacht. Het IMF raadt publieke en privé-pensioenplanners dan ook aan om zich voor te bereiden op de gevolgen van deze hogere levensverwachting.

Demografen gaan er al jaren van uit dat de levensverwachting in de toekomst zal afnemen. Maar de voortdurende doorbraken op medisch vlak en de toenemende levensstandaard in ontwikkelingslanden hebben dit scenario doorkruist. Tegen 2050 zou de levensverwachting in Noord-Amerika en Europa met vier jaar stijgen – een vijftal weken per jaar. 35% van de baby’s die vandaag worden geboren zullen 100 jaar worden.

Doch de kost van drie bijkomende levensjaren is kolossaal. Volgens berekeningen van het IMF zou het gaan om ongeveer de helft van het bruto binnenlands product van 2010, of 1 tot 2% van het bbp per jaar tot 2050. De toegenomen kosten voor gezondheidszorg zijn hier niet eens inbegrepen.

Hoe sneller het probleem wordt aangepakt, hoe beter. Het IMF geeft een reeks pistes: de verhogingen van de pensioenleeftijd, hogere belastingen en besparingen.

Bron : Reuters / Express.be