“Zonder adres, zonder dak, besloot de rechter mijn kind in een pleeggezin te plaatsen: het was hartverscheurend voor hem en voor mij. De scheiding is een wond die niet geneest.”Marine*, moeder van Julien*, 4 jaar
Beste Luc,
Vandaag wil ik het hebben over een project dat ons bijzonder na aan het hart ligt, in Marchienne-au-Pont. We hebben de kans om een oude boerderij om te bouwen tot een complex met tien tijdelijke woningen.
Dit nieuwe project in de regio Charleroi biedt tal van vrouwen, alleenstaand of met kinderen, de kans om weer een echte woning te vinden nadat ze door geweld hun woning zijn kwijtgeraakt.
Ouderschap als kern van onze werking
Achter deze vrouwen gaan ook moeders schuil. Het verlies van hun woning en het leven op straat leiden vaak tot een abrupte breuk van de band met hun kinderen, wat voor beide kanten een bron van diep leed is. Wanneer deze vrouwen en hun kinderen bovendien te maken hebben gehad met geweld door een partner of vader, of in een pleeggezin zijn geplaatst, zijn de wonden nog dieper. Het gaat dan niet alleen om het overwinnen van de trauma’s, maar ook om het herstellen van de gevolgen van dit geweld voor de relatie tussen moeder en kind.
Dit is het geval voor Marine*, moeder van Julien* (4 jaar). Om te ontsnappen aan het dagelijkse geweld van haar alcoholistische partner, belandden Marine en haar kinderen al snel opstraat, zonder oplossing.
“Met een woning, zelfs een tijdelijke, kan ik mijn kind één keer per week zien, kan ik een dagelijkse routine opbouwen, de nodige stappen ondernemen en vooral weer een aanwezige moeder zijn. Met de steun van de teams van L’Ilot kan ik eindelijk weer gehoord worden en me veilig voelen.”
