Bespreking: Simon Comté Quartet
De jazznoten met trage en snelle ritmes zwingen de pan uit bij deze band.
De klankkleuren vallen harmonieus samen als stukjes in een puzzel.
Je ervaart een fantastisch klankbord dat je volledig meeneemt, absorbeert in een wereld van zuivere klanken.
Het streelt je lichaam en geest zodanig dat je een totale metamorfose ondergaat van innerlijke ultieme sublieme ritmische rust.
De gerealiseerde prestatie brengt je als ware in een extase dat als een 'must hear' word ervaren.
Deze jazz werd gebracht door vier getalenteerde muzikanten waarvan de saxofonist van tijd het instrument tot het uiterste dreef door er figuurlijk alle kleurrijke noten uit te persen tot dat de sax vermoeid maar voldaan de stilte vond.
Aan alle jazzliefhebbers, grijp de kans om deze groep te beleven.
(Koen Pellemans)
Vandaag een natuurtalent op de sax Simon Comté uit het Brusselse maar die op zijn 21ste al drie jaar studeert in New York. Hij laat zich begeleiden door andere straffe muzikanten zoals invaller pianist Simon Groppe die voor de tweede keer meespeelt met dit kwartet. Hij komt oorspronkelijk uit Frankrijk (Metz) en die we al kennen uit 2018 van de JazzContest Mechelen. Zijn ouders komen vandaag supporteren vanuit Frankrijk en verblijven even in het Brusselse evenals de ouders van Simon Comté. Verder zien we meester drummer Antoine Pierre die we kennen van in de Jazzzolder kapel locatie en ook bassist Felix Zurstrassen.
Deze combinatie speelt de pannen van het dak en we horen direct een maturiteit en zelfzekerheid van deze jonge saxofonist. Hij zet in op sopraansax in zijn eigen nummer ‘Song N°1’ gevolgd door ‘The Bus driver’ op tenorsax. Het zijn lange nummers waarbij iedereen goed kan soleren in lyriek, ritmiek en de nodige energie en mooi samenspel. Hij neemt gas terug in de eigen ballad ‘Chameleon eyes’. Ze sluiten de eerste set af met ‘Take the Coltrane’ van Billy Strayhorn, met een solo sopraansax intro en daarna swingend verder met walking bass en straffe solo’s op piano, bas en drums.
Na de pauze spelen ze ‘Song N° 2’ ook titelloos en een nieuw nummer ‘A thousand laughs’ met solo piano intro, een intieme ballad maar dat is maar schijn want het nummer explodeert als de tenorsax invalt. Het stuk ‘Island’ was het eerste nummer dat Simon schreef toen hij 15 jaar was. De operazangeres en vriendin van Simon was een romantisch lied ‘Psyché’ aan het studeren van de Franse componist Émile Paladilhe en Simon dacht ik maak er een eigen bewerking van voor jazz kwartet. Het is een mooie korte intieme ballade geworden.
Als bis speelt Simon een ferme solo sax intro en haalt alles uit de kast en toont extra truken op zijn sax in dit erg ritmisch nummer. Na afloop horen we alleen maar superlatieven.
Er worden LP’s en Cd’s verkocht van Antoine Pierre’s Urbex Electric project ‘Suspended’ , live opgenomen in Flagey in januari 2020. De plaat symboliseert het 5-jarig bestaan van Urbex en een knipoog naar de Miles Electric periode.
(Michel P.)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten