4. De beurs, de beurs en niets dan de beurs
"De beurs is de obsessie van Trump. De prestaties van de S&P en de Dow Jones zijn voor hem het signaal van de vitaliteit van de Amerikaanse economie, het signaal van de verrijking van de Amerikaanse gezinnen, de factor van de spectalaire verrijking van de rijkste Amerikanen en dus een essentiële en positieve factor voor zijn herverkiezing.
Een tijd geleden schreef ik dat Trump zou moeten kiezen tussen een strategie op middellange en lange termijn inzake de confrontatie met China en andere landen als Iran en de beurs.
Hij heeft de beurs gekozen.
[...] Hij heeft er alles aan gedaan opdat de G20 de beurs en de beleggers zou verzekeren:
- Hij aanvaardt om de onderhandelingen met China opnieuw op te starten, de invoerheffingen niet te verhogen en hij geeft zuurstof aan Huawei.
- Hij temporiseert met Iran en vraagt zijn vriend Poetin om te bemiddelen.
- Hij zet voet in Noord-Korea, een première voor een Amerikaans president en nodigt zijn vriend, de Noord-Koreaanse dictator, uit voor een bezoek aan het Witte Huis.
- Hij werpt zich op als vriend van al wie hem de hand wil schudden.
Sommige CEO’s op Wall Street, bazen van grote bedrijven en grote investeerders, doen alsof ze hem bekritiseren, maar, in de wandelgangen, hebben ze ongetwijfeld zijn foto aan de muur hangen, zo rijk heeft hij hen gemaakt.
De Amerikaanse beurs heeft een nieuw record neergezet en heeft een spectaculair semester achter de rug. Nooit gezien in 22 jaar.
Een stijging van 17% voor de S&P.
Een stijging van 15.6% voor de wereldindexen."
| 
