Het resultaat: ik breng een groot deel van het jaar door in mijn slaapkamer van 9 m². Dat is de enige ruimte waar de temperatuur leefbaar is. Mijn appartement is uitgerust met een airco. Maar met enkel glas en zonder rolluiken is dat dweilen met de kraan open. De elektriciteitsrekening zou onbetaalbaar worden. Ik vind dit diep onrechtvaardig. We betalen elke maand onze huur. In ruil daarvoor zouden we moeten kunnen wonen in een woning die ons beschermt, niet in een woning waar we het ene deel van het jaar afzien van de kou en het andere deel van de hitte. Als huurder voel je je vaak machteloos. Het is moeilijk om dingen in beweging te krijgen bij je verhuurder, zeker omdat de wet huurders niet voldoende beschermt. Daarom ben ik lid geworden van Carolocataires Ensemble, een huurdersbond in Charleroi. Door de krachten te bundelen, ervaringen te delen en met één stem te spreken, staan we er niet alleen voor. Maar dit is niet genoeg. Ook de overheid moet haar verantwoordelijkheid nemen. We hebben nood aan kwalitatieve woningen die aangepast zijn aan de realiteit van vandaag. Dat vraagt om de nodige investeringen om de verwaarlozing en veroudering van onze woningen aan te pakken. Renovaties die bewoners echt beschermen tegen de hitte, én om snelle oplossingen zoals de installatie van doeltreffende zonwering aan de buitenkant van woningen die in echte bakovens veranderen. Wat ik vraag is eigenlijk heel eenvoudig: een woning die onze gezondheid, waardigheid en levenskwaliteit beschermt, ongeacht het seizoen. | 
Geen opmerkingen:
Een reactie posten