Bespreking: Beyond Brazilian Stories
Het ensemble bestaat uit vijf zeer talentvolle muzikanten die er de sfeer vanaf de eerste noot in brengen.
Trage en vooral pittige tempo volle speelse zomer getinte nummers wisselen zich af.
Er is heel wat variatie in de nummers.
Bij een nummer trekt de zangeres het publiek mee die ze tot zingen brengt.
Uiteraard zijn er ook pure jazznummers opgesmukt met stevig samba tinten.
Af en toe is er sprake van een plaatselijke 'hittegolf'...
In de meeste nummers speelt de zangeres / muzikante haar zwoele wonderbaarlijke vocale kunsten uit door allerlei vormen van scatten; uit haar stem vloeien alle zuiverste hoge en lage klanken.
Ze zingt soms ook in ' staccato,' snel, apart en mooi.
Ze speelt ook de dwarsfluit en een minuscuul klein fluitje, de kleine ocarina dat aardig frisse klanken voorbrengt.
De zon schijnt op deze setting als het ware feller dan elders en naar mate de avond valt, is de volle maan van de partij die de setting volledig oplicht.
Er hangt een verkwikkende gemoedelijke sfeer .
Gelukkig geen weerwolf aanwezig...zou anders wel eens een notenkraker worden....
Met een lach op het gezicht gaven de muzikanten zich volledig over aan de muziek, een symbiose van mens en instrument; het was een muzikale 'jazzparty'.
Het publiek ging met de glimlach naar huis.
Het was weer een 'top avond ' !
(Koen Pellemans)
Als liefhebbers van experimentele jazz en de muziekcultuur van Brazilië heeft het kwintet “Beyond Brazilian Stories” deze twee invalshoeken gekozen om hun muziek met een Braziliaans tintje te creëren. Ze gaan inderdaad ‘beyond’ met zelfs eclectische klanken maar ze beheersen zeer goed hun instrumenten. Het spelplezier druipt ervan af. Onder de instrumenten bevindt zich de veelzijdige – en originele stem van Äulne die melodisch en percussief opgaat in de groep. Ze zingt soms als een vogeltje in het oerwoud en zeker met de piccolo fluit erbij. In het nummer “O Ovo“ („Een ei“) van Hermeto Pascoal hoor je als het ware kippen die al zingend eieren leggen.
Heel mooi is het nummer ‘Para Lennon & McCartney’ gebasserd op Milton Nascimento. In ‘Xibaba’ van Airto Moreira speelt de pianist ook wat Hammond en fender op zijn keybaord. We zien de bassist ook diverse percussie instrumenten bespelen om accenten te leggen. ‘Minha Irma’ is een zachte ballade van Äulne zelf. De volksmelodieën en instrumentale hoogstandjes smelten mooi samen door originaliteit en authenticiteit.
Een staande ovatie volgt na deze intercontinentale reis en ze spelen als bis ‘Namandù’ van hun recenste plaat ‘O ritmo de sonho’ (‘Op het ritme van een droom’) dat als dubbel Lp en Cd bijna uitverkoopt alsook hun vorige plaat uit 2022 ‘Rio Iguaçu’ toen ze nog ‘Brazilian Stories’ noemden.
(Michel P.)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten