Marocco, Stop the war against migrants, commemoration in Tanger‏

English, Spanish and German below:

This is just the beginning!

Transnational Action Day: Stop the War Against Migrants!
On the 6th of February 2015 in Tanger, Morocco, as well as in different 
european countries, people were gathering to give a sign against the 
murderous border politics of the EU. conmemoration events take place In 
London, Berlin, Dusseldorf, Madrid, Barcelona and Tanger to remember the 
15 people that have been killed by the spanish border police (Guardia 
Civil) exactly one year ago on the fence. For this reason more than 80 
people come together in Tanger to lament the deaths of their comrades, 
amongst them many migrants who survived the attack of the Guardia Civil.
"This is just the beginning!" says Franck, the first speaker, resolutely 
into the microfone. "White and Black people here in Morocco as well as 
in Europe organize common actions and say No! to a politic that 
generates/produces war."
"Morocco is a country at the fences, which keep people from practicing 
their right of freedom of movement", says Christian, "the inhuman
killing where people shoot on other people with teargas has to end."
5 people, who survived these teargas- and rubberbullet-attacks speak out 
about the inhuman reality.
A young man from Cameroun testifies what he experienced: "The evening 
before the atmosphere in the forest of Casiago was good, we were dancing 
and singing. A young man called his mother on the telephone. The next 
time he would call her from Spain, he said. Another man was talking to 
his wife on phone and spoke with his child. He told him that his father 
would arrive in Spain tomorrow, that he would sit in a comedor eating 
chicken."
"At three a clock in the morning we prayed together. At around Four a 
clock we were on the way to the border. We were many people, 300 persons 
in my group. The morrocan police was behind us. We arrived at the beach. 
Swimming we tried to reach the spanish enclave Ceuta.The Guardia Civil 
surrounded, blocked and shot on us. The first bullet, the second,third, 
it did not stop. Nobody could defend themself in this moment. Next to me 
there was a man with his face in the water and I asked myself at first 
how he could swimm like this. Like this. Then I realized that he was 
dead. More than one hundred deaths - they are hiding the truth. I want 
Europe to be concious of what is happening here", demands another 
witness.
The atmosphere is full of sadness but also full of determenation: "It 
feels good to know we are not alone!" says the young man from Cameroun 
and starts singing a selfcomposed song to commemorate the victims of 
this massacre. It is an emotional/moving moment.
The optimism predominates: "We are here to organize ourselves!". There 
is a vivid exchange of ideas. During the common lunch there are plenty 
of conversations and many contacts are shared.
Pictures of the border and the fences are exposed in the meeting room. 
In the evening a ceremony in commemoration of all the deaths at the 
borders takes place in the catholic church.
The migrants choir calms the tention of these events. At the end of the 
day, friends prepare delicious senegalese food.
Finally everybody says good-bye to eachother: Tired but full of hope.



¡Esto solo es el principio!

Jornada de actividades transnacional: ¡Parad la guerra contra las 
personas migrantes!

El 6 de febrero de 2015 varios grupos de personas se reunieron tanto en 
Tánger (Marruecos) como en diferentes países europeos, para sentar 
precedente contra las asesinas políticas de aislamiento de la Unión 
Europea. En Londres, Berlín, Düsseldorf, Madrid, Barcelona y Tánger se 
celebraron diversos actos de conmemoración por las 15 personas que 
fueron asesinadas por la Guardia Civil española hace justo un año en la 
frontera entre España y Marruecos (Finideq-Ceuta).

En Tanger se han reunido por esta causa más de 80 personas, entre ellas 
numerosas personas migrantes que sobrevivieron al ataque de la Guardia 
Civil, para llevar luto conjuntamente por sus compañerxs fallecidxs.

'Esto solo es el principio', afirma con decisión Franck, el primer 
conferenciante. 'Blancos y Negros organizamos acciones colectivas aquí 
en Marruecos y en el resto de Europa para decir ¡Basta! a las políticas 
que generan guerras.'

'Marruecos impide a las personas en la valla a ejercer su derecho al 
libre movimiento', dice Christian. 'Las muertes inhumanas que se 
producen porque personas tiran gas lacrimógeno a otras personas ha de 
terminar.'

5 personas que han vivido este ataque con gas lacrimógeno y balas de 
goma expresan esta realidad inhumana.

Un joven camerunés cuenta su experiencia: 'la noche anterior el ambiente 
en el bosque de Casiago era relajado, bailamos y cantamos. Un chico 
llamó a su madre. La próxima vez que la llamaría sería desde España. Un 
hombre llamó a su mujer y habló con su hijo. Le dijo que su padre
llegaría a España al día siguiente. ¡Mañana mismo comerían juntxs en un 
comedor en Ceuta, pollo!'

'A las 3 de la mañana se rezó conjuntamente. Hacia las 4 estábamos de 
camino a la frontera. Éramos muchos, 300 personas en mi grupo. La 
policía marroquí iba detrás de nosotros. Así llegamos a la playa.‘ 
Intentaron llegar a nado a Ceuta. 'La Guardia Civil nos rodeó, nos 
bloqueó y disparó balas de goma.
Primera, segunda, tercera bala y no paraba. Nadie se podía defender en 
este momento. A mi lado había un hombre con la cabeza bajo el agua y en 
el primer momento me pregunté cómo podía nadar. Entonces me di cuenta de 
que estaba muerto. Más de cien muertos aunque quieran ocultar la verdad. 
Quiero que Europa sea consciente de lo que pasa aquí.' reivindica un 
testigo.

El ambiente es consternado pero también decidido: '¡Sienta bien no estar 
solo!', dice un joven camerunés y canta una canción compuesta por él 
mismo. Es un momento muy emotivo.

El optimismo prevalece. '¡Estamos aquí para organizarnos!' Hay mucho 
intercambio. Durante la comida hay conversaciones y se hacen contactos.
Hay una exposición de Fotos de la frontera y la valla en la sala de 
conferencia.
Por la noche se celebra una misa en la iglesia católica conmemorando a 
todas las personas muertas en las fronteras. El coro de lxs migrantes 
resulta tranquilizador después de la agitación del día.
La jornada acaba con una comida exquisita preparada por compañerxs 
senegaleses. Al final nos despedimos, cansadxs pero llenxs de esperanza.



Das ist nur der Anfang!

Transnationaler Aktionstag: Stoppt den Krieg gegen Migrant_innen!

Am 6. Februar 2015 haben sich in Marokko, -Tanger, sowie in 
verschiedenen europäischen Ländern Menschen versammelt, um ein Zeichen 
gegen die mörderische Abschottungspolitik der EU zu setzen. In London, 
Berlin, Düsseldorf, Madrid, Barcelona und Tanger finden Aktionen in 
Gedenken an die 15 Personen ,die vor genau einem Jahr an der spanisch- 
marokkanischen Grenze (Finideq-Ceuta) von der spanischen Grenzpolizei 
(Guardia Civil) ermordet wurden, statt.

In Tanger kommen deswegen mehr als 80 Personen zusammen, darunter 
zahlreiche Migrant_innen, die die Atacke der Guardia Civil überlebt 
hatten, um gemeinsam um ihre verstorbenen Kamerad_innen zu trauern.

„Das ist nur der Anfang“, spricht Franck, der erste Redner, entschieden 
ins Mikrofon. „Weiße und Schwarze, hier in Marokko sowie in Europa 
organisieren gemeinsam Aktionen und sagen Nein! zur Politik, die Kriege 
produziert.“

„Marokko ist ein Land an den Zäunen, die die Menschen daran hindern, ihr 
Recht auf Bewegungsfreiheit wahrzunehmen“, sagt Christian. „Das inhumane 
Sterben, bei dem Menschen auf andere Menschen mit Tränengas schießen, 
muss beendet werden.“

5 Menschen die diese Tränengas- und Gummigeschossatacke erlebt haben 
bringen die inhumane Realität zum Ausdruck.

Ein junger Mann aus Kamerun berichtet das Erlebte: „Am Abend zuvor war 
die Stimmung im Wald von Casiago ausgelassen, es wurde getanzt und 
gesungen. Ein Junge rief seine Mutter an. Er werde sie das nächste Mal 
aus Spanien anrufen. Ein Mann rief seine Frau an und sprach mit seinem 
Kind. Er sagte ihm, dass sein Vater Morgen in Spanien ankommen werde. 
Morgen schon werden wir in Ceuta in einem comedor essen, Hühnchen!“

„Um 3 Uhr morgens wurden gemeinsame Gebete gesprochen. Gegen 4 Uhr waren 
wir auf dem Weg zur Grenze. Wir waren viele, 300 Personen in meiner 
Gruppe. Die marokkanische Polizei lief hinter uns. So kamen wir am 
Strand an. Schwimmend versuchten wir die spanische Enclave Ceuta zu 
erreichen. Die Guardia Civil hat uns umzingelt, blockiert und uns 
beschossen. Erste Kugel, Zweite, Dritte, es hörte nicht auf. Keiner 
konnte sich in diesem Moment verteidigen. Neben mir war ein Mann mit dem 
Kopf unter Wasser und ich fragte mich im ersten Moment, wie er so 
schwimmen konnte. Dann habe ich realisiert, dass er tot war. Mehr als 
hundert Tote, auch wenn sie die Wahrheit verschleiern. Ich möchte, dass 
Europa Bewusst wird, was hier passiert“, fordert ein weiterer 
Augenzeuge.

Die Stimmung ist voller Betroffenheit aber auch voller Entschlossenheit: 
„Es tut gut nicht allein zu sein!“ meint der junge Mann aus Kamerun und 
stimmt ein selbstkomponiertes Lied zum Gedenken an. Es ist ein 
bewegender Moment.

Der Optimismus überwiegt. „Wir sind hier um uns zu organisieren!“. Es 
herrscht ein reger Austausch. Während des gemeinsamen Mittagessens 
werden zahlreiche Gespräche geführt und Kontakte geknüpft.
Bilder von der Grenze und den Zäunen sind im Versammlungsraum 
ausgestellt.
Am Abend wird in der katholischen Kirche eine Messe in Gedenken an alle 
Toten der Grenze gehalten. Der Chor der Migranten wirkt beruhigend nach 
der Aufregung des ganzen Tages.
Zum krönenden Abschluss bereiten Freunde ein köstliches seneglesisches 
Gericht zu. Am Ende verabschieden sich alle voneinander: Müde aber 
hoffnungsvoll.

Marocco: gurugú raided by paramilitary forces‏

Subsaharian camp at the border to melilla destroyed:
http://www.elmundo.es/espana/2014/08/21/53f51a0822601df24a8b4584.html


Short video showing the battle at the fence: 
http://vimeo.com/98716756
_______________________________________________

1500 Migrants attempt to storm Ceuta - Guardia Civil beat them on Moroccan soil

http://beatingborders.wordpress.com/

A first short report about what happend Tuesday morning 4th of March at
the border of Ceuta.

Please spread this information via your press contacts. It is disgusting
how European medias are reporting about the current events at Ceuta and
Melilla.

We try to get more information about what happened. Feel free to contact
us for sharing of information.

In solidarity
No Borders Morocco

[Noborder] Picket line tegen moord op migranten aan de Spaans/marokkaanse grens

Persbericht :  We Are Here and No Border Netwerk

Donderdag 27 februari picketline bij Spaanse Consulaat wegens 
moordpartij op migranten aan Spaans-Marokkaanse grens
Opheldering over de doden aan de grenzen van Ceuta en Melilla!

Ter herdenking van de doden van Ceuta en Melilla en voor het stoppen 
van het moorden en opjagen van migranten aan de grenzen van Fort 
Europa, organiseren 'We Are Here' en het No Border Netwerk donderdag 
27 februari 2014 vanaf 16.00 uur een picketline voor het Spaanse 
Consulaat aan de Frederiksplein 34 in Amsterdam. Vrije migratie en 
vestiging voor iedereen en overal!

Met de heldere eis 'Opheldering over de doden aan de grenzen van Ceuta 
en Melilla' wordt de internationale gemeenschap opgeroepen, om in de 
laatste week van februari protestherdenkingen te organiseren voor
Spaanse en Marokkaanse consulaten, ambassades en of andere 
overheidsinstellingen afkomstig uit die landen.

Op 6 februari probeerden 400 migranten in een collectieve actie de 
zwaar beveiligde grens van de Spaanse enclave Ceuta in Marokko vanuit 
zee te overwinnen. Het betreft een van de twee directe buitengrenzen 
van de EU op Afrikaanse bodem. De Spaanse Guarda Civil beantwoordde 
deze poging om het grondgebied van de EU te bereiken door op mensen in 
het water te schieten met rubberen kogels en traangas. Marokkaanse 
agenten van de grenspolitie, ondersteund door lokale racisten, namen 
vanaf de wal deel aan de moorddadige klopjacht. Tenminste negen mensen 
verloren op die dag het leven, en ten minste 50 worden volgens de
groep 'Illegale mensen uit Sub Sahara in Marokko' nog steeds vermist. 
Tientallen raakten gewond en werden illegaal gedeporteerd naar Marokko.

De moorddadige klopjacht aan de buitengrenzen van de EU is het directe 
en door alle EU-lidstaten bewust gekozen gevolg van de uitgebreide 
militarisering en de externalisering van de buitengrenzen van de EU. 
Het is onderdeel van de oorlog van de EU-migratieregimes en haar 
bondgenoten tegen allen die zich het recht nemen op vrij verkeer 
tussen Afrika en Europa. De ruim 300 slachtoffers van de ramp bij
Lamperdusa zijn nog niet begraven of een volgende ramp heeft alweer 
plaats gevonden. In dit geval laat de Marokkaanse overheid zich als 
een betrouwbare poortwachter van de EU inzetten. In de hoop op 
bevoorrechte economische en politieke betrekkingen met de Europese 
mogendheden cre?ert Marokko een soort voorgeborchte voor migranten bij 
de muren van Fort Europa.

De internationale oproep van Interact (transnationaal netwerk) is in 
Nederland overgenomen door de migrantengroep 'We Are Here' en het No 
Border Netwerk Nederland. Het moet afgelopen zijn met de 
militarisering van het grensregime. De grenzen van Fort Europa worden 
steeds verder naar Afrika opgeschoven (externalisering van de EU 
grenzen). Dat de Marokkaanse staat moet stoppen taken te vervullen wat 
betreft EU grenscontroles.
Ofwel: opening van alle Europese grenzen en in het bijzonder bij Ceuta 
en Melilla. Vrijheid van beweging en vestiging voor iedereen. En 
opheldering over de slachtpartij van afgelopen 6 februari.


Meer informatie zie www.no-border.nl en via 0659640858.

bron:
https://no-border.nl/oproep-ter-herdenking-van-doden-ceuta-en-melilla-decentrale-acties-bij-spaanse-en-marokkaanse-instituties/#duits
http://www.afrique-europe-interact.net/?article_id=113&clang=0
http://www.deredactie.be/cm/vrtnieuws/videozone/nieuws/buitenland/1.1880828

Rassemblement devant l'ambassade du Maroc à Bruxelles 20 mai 2012 de 15h à 16h30

Démocrates Marocains en Belgique

Pour le soutien au mouvement du 20 février

Pour dénoncer les enlèvements, les arrestations et les procès iniques et expéditifs

Appelons à un rassemblement de solidarité avec le peuple marocain, le mouvement du 20 février et leurs revendications légitimes :

Notre détermination à lutter
Contre

La tyrannie, l'oppression, l'injustice et la corruption
Pour
La dignité, la liberté, l'égalité et la justice sociale

Rassemblement  devant l’ambassade du Maroc
Boulevard Saint-Michel, 29 à 1040 Bruxelles (métro Montgomery) 

Dimanche 20 Mai 2012 de 15h à 16h³⁰
-- 

Les démocrates marocains en Belgique Pour le soutien au mouvement du 20 février

Bron :

Blog :  http://democratesmarocainsenbelgique.blogspot.com/
Email :  democratesmarocainsenbelgique@gmail.com

'Hebben Marokkanen een racismeprobleem?'

© ANP. Vrouwen komen bij een Marokkaanse bakkerij in Den Haag inkopen doen

VK OPINIE Dat een Marokkaanse vrouw door Marokkaanse jongeren is mishandeld omdat ze een zwarte vriend heeft, is niet verbazend. Dat stelt Bart Schut, voormalig medewerker van het Marokkaanse opinieweekblad Telquel.

•  

  Mijn Marokkaanse vriendin beging de doodzonde tot het zwarte ras te behoren

•  

  Het racisme van 'Arabische' Marokkanen tegenover Berbers is wijdverbreid

Een misselijkmakend bericht op het weblog GeenStijl: Een zwangere vrouw heeft een miskraam gekregen nadat zij samen met haar vriend in elkaar was geslagen door een groep Marokkaanse jongeren. Reden van de mishandeling: Zij was zelf van Marokkaanse afkomst en haar vriend was zwart.

Als je zoiets leest, lopen de rillingen je over de rug en met schrijver Brusselmans (een alias van Peter van Vliet) vraag je je af: Waar blijft de collectieve woede over deze racistische mishandeling? Waar is de schreeuw om gerechtigheid voor deze laffe moord op een ongeboren kind? Waar blijven de columnisten die deze walgelijke daad van openlijk racisme aan de kaak stellen? Waarom geen stille tocht?

Deze vragen zijn des te prangender als je bedenkt dat de mishandeling al op 26 maart plaatsvond. Dit zie je als je doorklikt naar het oorspronkelijke bericht in Het Parool, niet overbodig gezien GeenStijls reputatie als het gaat om berichtgeving over raciale en religieuze verhoudingen in ons land. Eerlijk is eerlijk: Het weblog heeft er in dit geval geen woord bij verzonnen of overdreven. Brusselmans vervolgt terecht: 'We vragen ons af wat er met Nederland zou gebeuren als het vijf blanke Hollandse mannen waren geweest die zo'n vrouw midden op klaarlichte dag op zo'n 50 meter afstand van het Monument op De Dam in elkaar hadden geramd omdat ze een 'negerhoer' is.'

Die belediging, geschreeuwd door de jongeren toen ze hun landgenote zagen met haar van oorsprong Surinaamse vriend (opnieuw bevestigt Het Parool), zal Marokkokenners nauwelijks verbazen, hoe walgelijk zij ook is.

Scheldwoorden
Wanneer ik met mijn vriendin, zelf 100 procent Marokkaanse, over straat liep in Casablanca, vlogen soortgelijke scheldwoorden door de lucht. Met het verschil dat Lamia niet de doodzonde beging het met een neger te doen, maar zelf tot het zwarte ras te behoren.

Het 'hoer' zat er blijkbaar in dat zij met een buitenlander over straat liep en weigerde een hoofddoek te dragen. Allemaal te haram voor de gemiddelde Casablancais blijkbaar. Maar er bleek meer aan de hand. Toen ik Lamia vroeg of zij vaker last had van racistische scheldpartijen, haalde zij haar schouders op en antwoordde: 'Elke dag.' Alsof het de normaalste zaak van de wereld was.

Hebben Marokkanen een racismeprobleem? Het lijkt erop, in ieder geval wel op het grondgebied van 'Allah, al-Watan, al-Malik' (God, Vaderland en Koning; de wapenspreuk van het Koninkrijk Marokko) zelf.

Zwarte vluchtelingen
Dat bleek op reportage in de bossen rond Ceuta en Melilla, de twee Spaanse enclaves aan de Mediterrane kust die worden gebruikt door migranten uit sub-Sahara Afrika om Spaans - en daarmee Europees - grondgebied te bereiken. Daar leefden de zwarte vluchtelingen in onmenselijke omstandigheden en hun lot werd allerminst verzacht door de omwonenden. 'In geen van de landen waar wij doorheen trekken, worden wij zo slecht en mensonterend behandeld als hier in Marokko', beklaagde een migrant uit Nigeria zich desgevraagd. Vooral de politie moest het ontgelden: diefstal, afpersing en mishandeling waren schering en inslag. De vluchtelingen prefereerden zelfs de notoire Spaanse Guardia Civil boven de grijsgeüniformeerde Gendarmerie Royale.

En het bleef niet bij discriminatie ten opzichte van zwarte Afrikanen. Ik zal mij niet beklagen over het feit dat ik als Nederlander bij bakker Oussama steevast werd genegeerd wanneer ik mijn baguette wilde kopen.

Maar wel over de commentaren die ik kreeg van buren en kennissen in Casablanca wanneer ik naar de het Rifgebergte ging. 'Pas op, ze snijden je daar voor niets je keel door.' En erger: 'Dat zijn geen mensen die daar wonen, maar beesten.' Een taxichauffeur drukte het op weg naar de luchthaven van Casablanca als volgt uit: 'In de Rif wonen geen Marokkanen, alleen Berbers.'

Het racisme van de 'Arabische' Marokkanen tegenover de Amazighcultuur is wijdverbreid en geïnstitutionaliseerd, hoewel koning Mohammed VI op dit gebied verbeteringen heeft beloofd en aangebracht.

Huidskleur
Nederlands-Marokkaanse jongeren van Berberafkomst doen er goed aan zich te herinneren dat ooit hun ouders en grootouders als tweederangsburgers - moderne slaven eigenlijk - door koning Hassan II werden verkocht aan het naar goedkope werkkrachten hunkerende Europa. Misschien dat zij zich dan twee keer zullen bedenken voor zij in een land dat weliswaar nog niet vrij is van discriminatie, maar hun toch behoorlijk wat kansen gunt, anderen afrekenen op hun huidskleur.

^{Bart Schut is voormalig medewerker van het Marokkaanse opinieweekblad Telquel.}

^{Bron : De Volkskrant}

Action de solidarité avec les prisonniers politiques au Maroc‏

Le  Collectif des Militants du Maroc de l’Immigration d’Action et de Lutte, appelle à un Rassemblement.

Ou: aux Marches de la Bourse, centre-ville de BXL

Quand: Dimanche 6 Mai 20 12, à 16h30 à 18h30

Sit-in en soutien aux prisonniers politiques révolutionnaires de la Voie Démocratique Basiste militants de l'UNEM, aux militants progressistes de Masse, pour dénoncer la répression barbare et sauvage du régime contre le peuple marocain  qui revendique un régime démocratique, populaire et national pour la gouvernance de son pays. Bron : paul marco gmol47@yahoo.fr