Persbericht: Politie schiet vluchteling neer bij AZC Utrecht

Vandaag (04-04-2013) om 12:53 is een vluchteling uit Nigeria neerschoten
door de politie bij het AsielZoekersCentrum (AZC) aan de Joseph
Haydnlaan in Utrecht.

De man uit Nigeria had last van ernstige medische problemen maar alle
hulp werd geweigerd. Hij had te horen gekregen dat hij terug moet naar
Nigeria of op straat zou belanden, totaal rechteloos, zonder huis,
zonder zorg, zonder enig vooruitzicht op een menswaardig bestaan.

Nadat hij het bericht had gekregen dat hij volledig rechteloos is
verklaard, sloot de man zich zelf op op zijn kamer in het AZC, waarna
het COA de politie belde. De man kwam zijn kamer uit met een klein mesje
en liep naar buiten. Ooggetuigen vertellen dat er geen dreiging van de
man uit ging. In plaats van dat de politie greep naar een proportionele
aanpak loste de politie een waarschuwingsschot, daarna schoten ze hem in
zijn been. Bizar, aangezien politiemensen ook nog een scala aan andere
wapens (zoals bijvoorbeeld peperspray) tot hun beschikking hebben, toch
werd, zoals zo vaak, gelijk voor het vuurwapen gekozen.

Nadat de man was neergeschoten, is hij onder bewaking naar het
ziekenhuis gebracht. Andere vluchtelingen protesteerden tegen de
werkwijze van de politie. Ook zij werden aangehouden. Een grote
politiemacht was aanwezig met politiehonden: hierdoor raakte de sfeer
nog meer gespannen.

Het Nederlandse vluchtelingenbeleid is een keihard beleid van
intimidatie en constante druk om vluchtelingen te bewegen terug te keren
naar onveilig landen waar zij hun leven niet zeker zijn. Vluchtelingen
vluchten immers niet voor niets weg van huis en haard. In het nauw
gedreven door de Nederlandse staat begaan vluchtelingen vaak
wanhoopsdaden. Zo staat dit incident niet op zichzelf: nog maar kort
geleden, op maandag 4 maart, stak een Iraakse vluchteling zichzelf in
ditzelfde AZC in brand nadat hij te horen had gekregen dat hij terug zou
moeten.

Bron : via Neal ( België )

PERSBERICHT. Je weet waar discriminatie begint…‏

PERSBERICHT
Je weet waar discriminatie begint…
Organisaties van etnisch-culturele minderheden en interculturele organisaties lanceren campagne tegen racisme én homofobie.

Brussel 7 juni 2012

Vandaag geven verschillende organisaties van etnisch-culturele minderheden en interculturele organisaties de aftrap van een nieuwe affichecampagne tegen racisme én homofobie, tegen elke vorm van discriminatie en voor diversiteit. Ze geven aan en erkennen dat er problemen zijn en daar willen ze op reageren. Alle deelnemende partners hebben hun specifieke achterban. Samen bundelen ze de krachten om de strijd tegen élke vorm van discriminatie aan te gaan. ‘Je weet waar discriminatie begint maar niet waar het eindigt’.

‘Allochtonen zijn geen homofoob blok. Tegelijkertijd sturen we een niet mis te verstane boodschap de wereld in: Wij tolereren geen enkele vorm van discriminatie. We pikken noch discriminatie op basis van religie, afkomst, gender of seksuele oriëntatie, noch enige andere vorm van discriminatie’ zegt Said van Merhaba, de beweging van holebi’s en transgenders uit etnisch-culturele minderheden.

De affiche toont discriminerende labels die ons voor een gesloten deur laten staan. ‘Ons land bestaat niet uit homogene groepen. Je bent niet of homo of iemand met een andere huidskleur en ook niet alleen maar vrouw. Identiteiten zijn complex en onze samenleving is divers. Hier is geen plaats voor hokjesdenken, kwetsende opmerkingen of geweld. Immers, we zijn maar vrij en gelijk als “de ander” dat ook is, als de deur naar de samenleving vrij is van discriminerende labels’.

De affiches worden verspreid in zowel hippe als wat heet ‘kwetsbare buurten’. In Molenbeek bij voorbeeld, is iedereen divers. Nochtans merk je dat polarisatie hand over hand toeneemt. Het is noodzakelijk om polarisatie vanuit gelijk welke hoek te ontkrachten. ‘Geen enkele vorm van discriminatie is minder erg dan een andere. Een discriminatie kan je zeker niet bestrijden met een andere’ besluit Sam. ’Je weet waar zoiets begint, maar niet waar het eindigt’.

De campagne is een initiatief van Merhaba (beweging van holebi’s en transgenders uit etnisch-culturele minderheden) met de steun van Kif Kif, het Minderhedenforum, de Federatie voor mondiale verenigingen (FMDO vzw), het Platform Allochtone Jeugdwerkingen (PAJ) en Ella (Kenniscentrum Gender en Etniciteit).

Sam “We zijn verheugd dat we voor deze campagne een breed draagvlak vonden. Dit wijst erop dat etnisch-culturele minderheden hun verantwoordelijkheid willen nemen in het maatschappelijk debat waarin mensen op basis van bepaalde kenmerken tegen elkaar uitgespeeld worden”.

De affichecampagne is vanaf deze week te zien in Brussel, nadien ook in Vlaanderen. Ze zal verschillende golven kennen en wordt al vanaf deze maand aangevuld met debatten en aanvullende projecten.

Op vrijdagavond 8 juni organiseren we het debat “Homoseksualiteit bij allochtonen. Onbespreekbaar?” om 19u30 in het Atlasgebouw, Carnotstraat 110 in 2060 Antwerpen.

Voor meer informatie kan u contact opnemen met Merhaba:             0488 572 574      , Kif Kif:             0498 11 32 36      , het Minderhedenforum:             0498 27 31 91      , FMDO:            02 344 69 92      , PAJ:             03 677 15 80       en Ella:             02 209 34 69      .

---
Met de steun van het Federaal Impulsfonds voor het Migrantenbeleid, de Vlaamse Overheid Cultuur, Jeugd, Sport en Media en ShortCut.

Uitbreiding minnelijke schikking in vraag gesteld

De Liga overweegt een procedure op te starten voor de Raad van State om de vernietiging te bekomen van de gemeenschappelijke omzendbrief van de minister van Justitie en het College van procureurs-generaal met betrekking tot de verruimde minnelijke schikking inzake strafzaken.

In een gemeenschappelijke omzendbrief, die zaterdag in De Tijd werd onthuld, geven de minister van Justitie en het College van procureurs-generaal, magistraten van het Openbaar Ministerie (OM) instructies over het toepassen van artikel 216bis van het Wetboek van Strafvordering, waarin op 14 april en 11 juli 2011 de minnelijke schikking in strafzaken wettelijk wordt geregeld. Zonder tromgeroffel, zonder noemenswaardig parlementair of maatschappelijk debat, krijgt het OM het alleenrecht om wat voor reden dan ook minnelijke schikkingen voor te stellen voor misdrijven waarop tot 20 jaar cel staat. Het gaat om een stille revolutie waarbij zowel onderzoeksrechters als strafrechters in feite vleugellam worden gemaakt. Het OM kan  grote gerechtelijke fraudeonderzoeken zomaar afbreken en de onderzoeksrechter volledig buiten spel zetten. Het OM kan zelfs een uitspraak van de strafrechter overrulen. De rondzendbrief benadrukt in dat verband dat het OM een lagere geldboete kan voorstellen indien ‘bijzondere omstandigheden’ dit rechtvaardigen. Aldus vlijt het OM zich neer op de stoel van de strafrechter en neemt diens rechtsprekende functie over. Een ongeziene aantasting van het grondwettelijk beginsel van de onafhankelijkheid van de rechter. Doordat het OM eigenhandig en binnenskamers over de opportuniteit en de hoogte van de geldboete beslist, loeren willekeur en klassenjustitie om de hoek.

De ene fraudeur krijgt een minnelijke schikking. De andere niet. De omzendbrief benadrukt dat het OM een geldboete moet voorstellen die rekening houdt met de zwaarte van de feiten. Individuele parketmagistraten hebben daarover zo hun eigen mening. Al bij al dreigt de verruiming van de minnelijke schikking een zegen te worden voor grote fraudeurs. De omzendbrief geeft ten indicatieve titel aan dat bij fiscale misdrijven gedacht kan worden aan een geldboete die 10% van de ontdoken belasting/bijdrage voor natuurlijke personen en 15% voor rechtspersonen beloopt. Zo kunnen tientallen miljoenen verdwijnen in de zakken van grote fraudeurs, terwijl constant wordt geschreeuwd om een harde aanpak van kleine criminaliteit of overlast. Dit alles kan gemakkelijk leiden tot een klassenjustitie, minstens tot een justitie met twee snelheden. Vermogende fraudeurs kunnen met hun geldbuidel rammelen om hun blanco strafblad te behouden, terwijl heel gewone burgers die niet over een dikke portemonnee beschikken, achter slot en grendel verdwijnen. Armoede wordt aldus tot een soort verzwarende omstandigheid verheven. De Raad van State drong erop aan dat het parlement, de wetgevende macht, zou bepalen welke misdrijven al dan niet voor een minnelijke schikking in aanmerking zouden komen. De minister van Justitie wees dit van de hand om de beoordelingsvrijheid van het OM intact te houden. Daarom wordt nu aan de omzendbrief een indrukwekkende ‘indicatieve lijst’ van misdrijven toegevoegd waarvan de straf kan worden afgekocht. Het gaat niet alleen om financiële en fiscale misdrijven maar ook om misdrijven zoals smaad, diefstal zonder geweld, bendevorming, opzettelijke slagen en verwondingen zonder ziekte of ernstige arbeidsongeschiktheid, valsheid in geschrifte, corruptie, oplichting, heling en witwassen. Alleen misdrijven die ‘een zware aantasting van de lichamelijke integriteit’ inhouden, komen niet in aanmerking voor een minnelijke schikking. Een wazig begrip waarover alleen het OM oordeelt. De Liga vindt dat het niet toekomt aan een minister of een College van procureurs-generaal om in de plaats van het parlement aan te duiden welke misdrijven voor een minnelijke schikking in aanmerking komen. Het is een slechte manier om justitie naar de 21ste eeuw te tillen en om het vertrouwen van het publiek in het gerecht te herstellen. Dat vertrouwen zal er niet komen zolang niet wordt uitgegaan van rechtsgelijkheid en onafhankelijkheid van de rechter.

Bron : Liga voor Mensenrechten

Contactpersoon: Jos Vander Velpen

Collectif Sans Papiers Belgique - Collectief Werknemers Zonder Papieren

Brussel, 1 mei 2012    Persbericht
Rouppeplein (1000 Brussel) vanaf 14.30u


Nemen werknemers zonder papieren deel aan de strijd van de werknemers op 1
mei?

In een actueel kritieke situatie willen werknemers zonder papieren op
1 mei door middel van een symbolische actie een verborgen realiteit
zichtbaar maken voor de samenleving.

Op dit moment verhoogt de financiële crisis de druk op de verworven
sociale rechten. Een duidelijke oproep om de krachten te bundelen in een
gemeenschappelijke strijd voor een rechtvaardig leven en rechtvaardige
arbeidsomstandigheden. De werknemers willen op deze symbolische dag- eens
te meer- deze oproep doen. Ze stellen immers de toenemende afwezigheid vast
van sociale actoren in de strijd die mensen zonder papieren dagelijks
voeren.

Zoals in 2011 voor het eerst het geval was, nemen de leden van het
Collectief Sans Papiers Belgique en de leden van het Collectief Werknemers
Zonder Papieren ook dit jaar deel aan de feestelijkheden op 1 mei. Via een
symbolische actie klagen ze de precaire werkomstandigheden aan waarin ze
gedwongen worden te werken alsook het feit dat ze, als werknemers,  geen
aanspraak kunnen maken op de sociale zekerheid. Daarnaast willen ze ook de
regularisatie via arbeid (met een arbeidskaart B) aan de kaak stellen in
het kader van de nog steeds aanslepende regularisatiecampagne van 2009.
Daaruit is een nieuwe klasse werknemers zonder papieren ontstaan:
werknemers die zich in een situatie van legale uitbuiting (kunnen)
bevinden. De mogelijkheid van verblijf wordt er in de handen van de
werkgever gelegd, wat misbruik in de hand werkt.

Clandestiene arbeid als broodwinning en een totale afhankelijkheid van
de werkgever zijn een realiteit die in schril contrast staat tot wat de
vakbonden kunnen garanderen.

Het Collectief Werknemers Zonder Papieren en het Collectief Sans Papiers
Belgique zullen ook een infostand open houden  naast het  Rouppeplein
(Brussel). Daarmee tonen ze dat ook werknemers zonder papieren een plaats
verdienen ter ere van 1 mei.  Want werknemers zonder papieren zijn ook
werknemers.

Bron : 

Perscontact :
Fr : Anas :                                     0489 85 74 68      
Ndl : Kimo                                     0472/08 94 60