25 november is de Internationale Dag voor de Eliminering van Geweld tegen Vrouwen. ---- Ondanks decennia van veldslagen, straat protesten, internationale verdragen, en bewustzijn campagnes blijft het geweld tegen vrouwen, helaas, zelfs vandaag een structureel verschijnsel, een op de drie vrouwen wereldwijd ervaart geweld (WHO data), en dit aantal kan zelfs onderschat zijn omdat mannelijk geweld tegen vrouwen een verschijnsel is dat meerdere gezichten heeft en vaak verborgen is.
Inderdaad, gender geweld neemt veel vormen aan - fysiek, economisch, psychologisch, seksueel - die vaak subtiel zijn en moeilijk te identificeren zijn. Echter, wat zeker is, is dat het zelfde mechanisme altijd aan de oorsprong is van deze uitingen: een systeem van mannelijke overheersing dat gericht is op het behouden van de controle en de macht, het ontkennen van vrouwen rechten, autonomie en waardigheid.Geweld op basis van gender is een complex en diep geworteld verschijnsel in onze cultuur en maatschappij dat vrouwen van alle leeftijden, etniciteiten, onderwijs niveaus en sociale klassen treft. Er is geen "typisch slachtoffer", hoewel er duidelijke factoren zijn waardoor sommige vrouwen meer risico lopen, zoals armoede, leeftijd, handicap, of een migranten achtergrond. Aan de wortel van dit geweld zijn ongetwijfeld gender rollen en de begeleidende stereotypen die een hierarchie tussen mannen en vrouwen hebben geschapen die mannen in posities van macht en controle plaatst, waarbij vrouwen ondergeschikte rollen krijgen.
Dit systeem heeft een naam: patriarchaat.
Het patriarchaat is geen erfenis uit het verleden, maar een mechanisme dat in onze maatschappij nog steeds diep geworteld is. Het blijft zich op veel manieren uiten, van gender gebaseerd geweld tot loon ongelijkheid, waaronder hardnekkige culturele en sociale stereotypen zoals het inzicht over vrouwen als "van nature" onderdanig en voorbeschikt voor alle activiteiten die noodzakelijk zijn voor het behoud van het leven: huishoudelijk werk, de zorg, het onderwijs, herstel van de arbeidskracht enz.
Patriarchaat en kapitaal
Een structurele verhouding
Het patriarchaat en het kapitalisme hangen structureel samen, waarbij het kapitaal daarvoor bestaande patriarchale logica heeft geintegreerd en herschapen om ze aan te passen aan diens behoeften in een verhouding van wederzijdse afhankelijkheid die zowel in de economische sfeer als in sociale dynamiek wordt uitgedrukt.
De gender verdeling van de arbeid en de onderschikking van vrouwen zijn geen elementen die parallel zijn aan het kapitaal, maar eerder vormend voor diens functioneren. In het bijzonder het reproductieve werk en zorg werk die traditioneel door vrouwen worden uitgevoerd zijn "onzichtbaar gemaakt", waarbij ze worden gepresenteerd als "natuurlijk" of verbonden met affectie. Ook dit wordt een meer subtiele vorm van geweld die streeft naar het ontkennen dat deze activiteiten, in feite, een onmisbaar onderdeel zijn van de kapitalistische productie cyclus.
Sociale reproductie zichtbaar maken en diens waarde herkennen betekent het ontwapenen van een van de funderingen van het patriarchaat en het kapitaal, en het betekent het aan het licht brengen van een belangrijk aspect van geweld tegen vrouwen. Het is noodzakelijk met kracht het verband te herhalen tussen het kapitalisme en het patriarchaat, en dat de laatstgenoemde niet zal worden verslagen zo lang het kapitalistische model bestaat. Dit voorkomt ook houdingen en overwegingen zoals die van minister Valditara, die verklaarde dat "het patriarchaat niet langer bestaat, seksueel geweld neemt toe vanwege immigratie", waarmee het vooringenomen en racistische vertoog dat de acties van deze regering begeleidt wordt voortgezet.
Volgens Valditara verdween het patriarchaat jaren geleden, in het bijzonder met de familie wet hervorming uit 1975, en daarom zouden we moeten ophouden te doen alsof we niet zien hoe "seksueel geweld verbonden is met verschijnselen van marginalisering die het gevolg zijn van illegale immigratie." Helaas, slechts enkele maanden na het aannemen van deze wet werd een van de meest brutale femicides gepleegd, die bekend staat als het Circeo bloedbad, en het werd gepleegd door zeer Italiaanse kinderen van de "hoge middenklasse" van Rome. Verklaringen van dit soort weerspiegelen perfect de propaganda van een racistische regering die, in plaats van gender geweld aan te pakken aan diens wortels door welzijn programma's die de autonomie van vrouwen, kinderopvang, gelijk ouderschapsverlof voor beide ouders, concrete oplossingen voor huiselijk geweld, educatieve programma's in scholen en elders en de invoering van lokale gezondheid centra aanmoedigen, zet zich in plaats daarvan in voor het bevorderen van oplossingen op basis van veiligheid en geboorte controle beleid, waardoor in feite het recht op abortus voor een steeds toenemend aantal vrouwen wordt ontkend, en het sluiten van grenzen.
Zelfs in de media wordt seksueel geweld voornamelijk afgeschilderd als fysiek, expliciet en zichtbaar, vaak gepleegd door vreemdelingen in toevallige omstandigheden. Maar dit narratief streeft er naar gender geweld af te schilderen als een zeldzame gebeurtenis, mogelijk te vermijden door "geschikt" gedrag, waarbij het slachtoffer bijna de schuld krijgt. Integendeel, de meerderheid van het geweld wordt gepleegd door partners en ex-partners, vrienden, verwanten en kennissen, daarom in contexten waarin het slachtoffer zich veilig voelde, precies wat minister Valditara's commentaar bedoelde te verhullen.
Zelfs de premier zelf streeft er naar verbanden te scheppen tussen immigratie en gender geweld, waardoor directe racistische propaganda wordt gelegitimeerd. Zulke verklaringen zijn niet nieuw, en zijn voor deze regering niet uniek, maar zijn de vrucht en uiting van de overheersende rol die de koloniale geschiedenis van Italie nog steeds in onze maatschappij speelt. Het vergelijken van immigranten met verkrachters is slechts een van de vele mechanismen die worden gebruikt om mensen van kleur te ontmenselijken, met de bedoeling om "de ander" te identificeren als een gevaarlijke vijand en daardoor discriminatie en uitbuiting te rechtvaardigen.
Feminisme en klassenstrijd
Op deze 25e november is het cruciaal om opnieuw te benadrukken hoe gender geweld het gevolg is van een diep geworteld patriarchaal model en, tegelijkertijd, een klasse kwestie.
Intersectioneel feminisme leert ons dat we niet allemaal het zelfde zijn, precies omdat gender geweld zich bevindt op het kruispunt van klasse geweld, en, voor vrouwen van kleur, bijvoorbeeld, wordt racistisch geweld toegevoegd aan dit kruispunt.
Een intersectionele benadering is daarom essentieel om machtsdynamiek beter te begrijpen en daardoor te streven naar gemeenschappelijke reacties, en de vormen van strijd die uit deze vormen van onderdrukking voortkomen kunnen niet parallel worden beschouwd, maar convergent.
De omstandigheden van arbeiders uitbuiting, loon ongelijkheid, en het ondergeschikt maken van veel vrouwen, in het bijzonder arme en geracialiseerde vrouwen, maken het moeilijker te ontsnappen aan situaties van geweld, zowel binnenshuis als anders. Dit is waarom er geen feministische strijd kan zijn die niet ook, noodzakelijkerwijs, een klassenstrijd en anti-racistische strijd is. Vandaag is het, meer dan ooit, de hoogste tijd om te zeggen dat er geen revolutie is zonder feminisme, er is geen feminisme zonder revolutie.
In conclusie, dat vrouwen slachtoffers zijn van een patriarchaal systeem is geen fantasie of een mening die kan worden geloofd of niet, het is het fundamentele feit waaruit het feminisme diens analyse moet beginnen en, bovenal, een plan van strijd moet ontwikkelen. En in ogenschouw nemend dat dit geweld continu wordt gereproduceerd door het systeem is het niet eenvoudigweg een kwestie van het hervormen ervan en misschien het verkrijgen van wat gunstiger wetten, maar het omver werpen ervan en het veranderen om te knijpen aan de wortel van de reproductie van de patriarchale en chauvinistische cultuur wiens meest brutale product femicide is.
https://alternativalibertaria.fdca.it/
Orig: (en) Italy, FdCA, IL CANTIERE #39 - Gender violence and patriarchy: There is no revolution without feminism, there is no feminism without revolution - Stefania Baschieri (ca, de, fr, it, pt, tr) [machine translation]
_______________________________________
Source: A-infos-nl@ainfos.ca
Geen opmerkingen:
Een reactie posten