Was de opgang van de Islam spectaculair, dan was zijn neergang dat evenzeer,'schrijft de Washington Post.
'Gods zegen, die overal zichtbaar was geweest, liet hen nu in de steek. Het heersende kalifaat, met zijn basis in Bagdad, werd in de dertiende eeuw uiteengereten door een Mongoolse opstand. Soldaten uit de Turkse steppes palmden in de zestiende eeuw de Arabische landen tot aan het zuiden in. Het leek alsof de Arabieren de geschiedenis verlieten; ze waren nu de onderdanen van anderen.
De komst van het Westen in hun wereld confronteerde hen met superieure militaire, administratieve en intellectuele realisaties - en outsiders spaarden hun oordelen niet. Ze braken de militaire trots van de Arabieren volledig af en ze waren geschandaliseerd door de traditionele behandeling van vrouwen en de scheiding van man en vrouw die de Arabische maatschappij verlamde
Zelfs wanneer Arabieren benadrukken dat die mankementen hen door buitenstaanders zijn opgelegd, kennen ze hun zwakheden. Jonge Arabieren mogen dan al fier en broos zijn over hun cultuur, ze zijn diep beschaamd over wat ze rondom hen zien. Ze weten dat meer dan 300 miljoen Arabieren gevangen zitten in economische stagnatie en culturele achteruitgang. Ze weten dat de status van de Arabische landen inzake wat er om doet -politieke vrjheid, vrouwenrechten en economische groei - laag is.
In de privacy van hun eigen taal, de dagelijkse gesprekken op straat, op blogs en in de media, in hun kunstwerken en fictie, proberen ze onophoudelijk te weten te komen wat hen overkomen is.'
'In feite wordt dit veroorzaakt door de combinatie van het dwingende en het narcistische element van de islamitische religie. Voor de vrome gelovigen is hun geloofssysteem het door god gegeven en meest superieure systeem dat er kan bestaan, schrijft Timon Dias in De Dagelijkse Standaard.
Dit staat natuurlijk in schril contrast met de realiteit in hun regio. Hun overdreven reactie laat zien dat zij in essentie helemaal niet overtuigd zijn van de superioriteit van hun systeem. Het probleem is alleen dat dit systeem precies deze gedachte verbiedt.
Als zij werkelijk overtuigd waren van hun superieure systeem, dan zou het hun niet deren dat iemand er een beledigend filmpje over maakt.
Maar om zeer terechte en vanzelfsprekende redenen is er geen manier om oprecht overtuigd te zijn van de superioriteit van hun systeem.
De veronderstelde superioriteit, het verbod hieraan te twijfelen en de totale afwezigheid van feitelijke superioriteit, is onverenigbaar, en daarom bijzonder schadelijk voor de menselijke geest. Van geesten die met een dergelijke discrepantie door het leven moeten, kun je een ding verwachten; een onvermogen tot inzicht, vooruitgang en een immer latent aanwezige need for destruction.'
Anti-Amerikaanse gevoelens komen voort uit allerlei grieven, schrijft de Amerikaans - Egyptische publiciste Mona Eltahawy, in De Standaard.
'Zoals de steun en de wapens voor dictators als Moebarak, de onomstotelijke steun voor Israël in zijn bezetting van Palestina, de oorlogen in Afghanistan en Irak, de aanvallen met drones in Pakistan en Jemen, die meer burgers dan doelwitten doden.
En paradoxaal genoeg – of misschien gewoon sluw – werden die anti-Amerikaanse gevoelens gemanipuleerd door dictators als Moebarak, die gretig Amerikaanse steun aanvaardde om de vrede met Israël te bewaren en Amerikaanse wapens te kopen, en tegelijkertijd de staatsmedia gebruikte om de haat tegen de VS aan te wakkeren. Zoals veel door de VS gesteunde dictators, verstond Moebarak de kunst om zich als redelijk alternatief voor te stellen voor de ‘gekken met baarden' die hij graag gebruikte om zich van de steun van buitenlandse bondgenoten te verzekeren.'
"Waartoe dienen onze zinnen als ze niet geprikkeld mogen worden?", vroeg professor Nagel op een van de laatste grote censuurprocessen in Nederland, schrijft Jef Lambrecht in De Morgen.
'Enkele jaren later, in 1968, werd Gerard Reve vrijgesproken voor Nader tot U, waarin hij de liefde bedrijft met God in de gedaante van een 'eenjarige muisgrijze ezel'. Vrienden moslims, alles went. Volksgenoten, niets is onwrikbaar verworven. Waartoe dient de vrijheid als ze geen werkwoord is?'
Bron : Express.be
.jpg)
