Muhammad full movie - Innocence of Muslims 74 Min

Recht van vrije meningsuiting en  tot hoever kan men gaan ?  Is een eeuwenoude discussie ....

 De vraag  hier is :  met welk motief  is deze film gemaakt ..?

Oordeel zelf na het zien van de film.

Luc Schrijvers



Muhammad full movie - Innocence of Muslims 74 Min

http://www.youtube.com/watch?v=Lgx1_JVxfZE

Gepubliceerd op 14 sep 2012 door Admon Kash
to all my friends what ever ur religion is my point of this video isnt the stupid 13 min video u know what idc about islam or what mohammed does or what others think its all an opinions i dont support the video but my main point is to show the first 5 min video and get views but if ur muslim listen to 4:20 and tell me what u think :P

Categorie:
Amusement
Licentie:
Standaard YouTube-licentie

arrestatiebevel uitgevaardigd tegen de Amerikaanse predikant Terry Jones. en de makers van ‘Innocence of Muslims’

De Egyptische overheid heeft een arrestatiebevel uitgevaardigd tegen de Amerikaanse predikant Terry Jones. Die haalde in 2010 de wereldpers toen hij ermee dreigde een Koranverbranding te organiseren. Volgens de BBC vindt Egypte dat Jones en Koptische christenen zich schuldig hebben gemaakt aan ‘het beledigen van de Islamitische godsdienst.’

Jones riskeert de doodstraf indien hij schuldig wordt bevonden. De Egyptische autoriteiten hebben Interpol en de Amerikaanse autoriteiten op de hoogte gebracht van het arrestatiebevel.

Eerder werd ook de arrestatie bevolen van Nakoula Basseley Nakoula en zes andere Egyptische Koptische christenen die in de VS wonen en betrokken zouden zijn bij het maken van de film ‘Innocence of Muslims’, een islamkritische film die het Midden-Oosten in brand heeft gezet. Bij de onlusten en protesten tegen de film zijn al meer dan 50 mensen omgekomen.
Ook Iran zegt de filmmakers te zullen berechten indien ze gevonden worden.

Bron : BBC / Express.be

Waarom voelen de Arabische landen zich zo snel beledigd?

Was de opgang van de Islam spectaculair, dan was zijn neergang dat evenzeer,'schrijft de Washington Post.

'Gods zegen, die overal zichtbaar was geweest, liet hen nu in de steek. Het heersende kalifaat, met zijn basis in Bagdad, werd in de dertiende eeuw uiteengereten door een Mongoolse opstand.  Soldaten uit de Turkse steppes palmden in de zestiende eeuw de Arabische landen tot aan het zuiden in. Het leek alsof de Arabieren de geschiedenis verlieten; ze waren nu de onderdanen van anderen.

De komst van het Westen in hun wereld confronteerde hen met superieure militaire, administratieve en intellectuele realisaties - en outsiders spaarden hun oordelen niet. Ze braken de militaire trots van de Arabieren volledig af en ze waren geschandaliseerd door de traditionele behandeling van vrouwen en de scheiding van man en vrouw die de Arabische maatschappij verlamde

Zelfs wanneer Arabieren benadrukken dat die mankementen hen door buitenstaanders zijn opgelegd, kennen ze hun zwakheden. Jonge Arabieren mogen dan al fier en broos zijn over hun cultuur, ze zijn diep beschaamd over wat ze rondom hen zien. Ze weten dat meer dan 300 miljoen Arabieren gevangen zitten in economische stagnatie en culturele achteruitgang. Ze weten dat de status van de Arabische landen inzake wat er om doet -politieke vrjheid, vrouwenrechten en economische groei - laag is.

In de privacy van hun eigen taal, de dagelijkse gesprekken op straat, op blogs en in de media, in hun kunstwerken en fictie, proberen ze onophoudelijk te weten te komen wat hen overkomen is.'

'In feite wordt dit veroorzaakt door de combinatie van het dwingende en het narcistische element van de islamitische religie. Voor de vrome gelovigen is hun geloofssysteem het door god gegeven en meest superieure systeem dat er kan bestaan, schrijft Timon Dias in De Dagelijkse Standaard.

Dit staat natuurlijk in schril contrast met de realiteit in hun regio. Hun overdreven reactie laat zien dat zij in essentie helemaal niet overtuigd zijn van de superioriteit van hun systeem. Het probleem is alleen dat dit systeem precies deze gedachte verbiedt.

Als zij werkelijk overtuigd waren van hun superieure systeem, dan zou het hun niet deren dat iemand er een beledigend filmpje over maakt.

Maar om zeer terechte en vanzelfsprekende redenen is er geen manier om oprecht overtuigd te zijn van de superioriteit van hun systeem.

De veronderstelde superioriteit, het verbod hieraan te twijfelen en de totale afwezigheid van feitelijke superioriteit, is onverenigbaar, en daarom bijzonder schadelijk voor de menselijke geest. Van geesten die met een dergelijke discrepantie door het leven moeten, kun je een ding verwachten; een onvermogen tot inzicht, vooruitgang en een immer latent aanwezige need for destruction.'

Anti-Amerikaanse gevoelens komen voort uit allerlei grieven, schrijft de Amerikaans - Egyptische publiciste Mona Eltahawy, in De Standaard.

'Zoals de steun en de wapens voor dictators als Moebarak, de onomstotelijke steun voor Israël in zijn bezetting van Palestina, de oorlogen in Afghanistan en Irak, de aanvallen met drones in Pakistan en Jemen, die meer burgers dan doelwitten doden.

En paradoxaal genoeg – of misschien gewoon sluw – werden die anti-Amerikaanse gevoelens gemanipuleerd door dictators als Moebarak, die gretig Amerikaanse steun aanvaardde om de vrede met Israël te bewaren en Amerikaanse wapens te kopen, en tegelijkertijd de staatsmedia gebruikte om de haat tegen de VS aan te wakkeren. Zoals veel door de VS gesteunde dictators, verstond Moebarak de kunst om zich als redelijk alternatief voor te stellen voor de ‘gekken met baarden' die hij graag gebruikte om zich van de steun van buitenlandse bondgenoten te verzekeren.'


"Waartoe dienen onze zinnen als ze niet geprikkeld mogen worden?", vroeg professor Nagel op een van de laatste grote censuurprocessen in Nederland, schrijft Jef Lambrecht in De Morgen.

'Enkele jaren later, in 1968, werd Gerard Reve vrijgesproken voor Nader tot U, waarin hij de liefde bedrijft met God in de gedaante van een 'eenjarige muisgrijze ezel'. Vrienden moslims, alles went. Volksgenoten, niets is onwrikbaar verworven. Waartoe dient de vrijheid als ze geen werkwoord is?'

Bron : Express.be

‘Homoseksualiteit blijft in de Arabische wereld een zonde’

‘Ik ben als homoseksueel geboren. Ik ben het altijd geweest. Maar in Algerije ben ik een zondaar.’ Bouzoureenee Zahreddine herhaalt het meermaals tijdens ons gesprek. Hij werd geboren in Algerije, maar verblijft vandaag als politiek vluchteling in België. Homoseksualiteit is in de Arabische wereld nog altijd uit den boze. Een getuigenis over een problematiek die te vaak en te gemakkelijk onder tafel wordt geschoven.

In 2007 schreef The Guardian journalist Brian Whitaker het boek 'Unspeakable Love, Gay and lesbian life in the Middle East'.

Zahreddine vertelt met een klein hartje over enkele Algerijnse vrienden die vermoord werden omwille van hun geaardheid. Homo zijn in Algerije, en bij uitbreiding in heel de Arabische wereld is gevaarlijk. De maatschappij maakt het er onmogelijk om een andere geaardheid dan heteroseksualiteit te beleven. Religie speelt daarbij een belangrijke rol. Homoseksualiteit heet ‘onnatuurlijk’ te zijn. Hypocriet vindt Zahreddine. “In Jemen kan een man trouwen met een meisje van twaalf jaar. Is pedofilie dan niet onnatuurlijk?”

Doodstraf

“Ouders kijken niet naar wie hun zoon is, maar naar wat de buren over hem denken of zeggen”, zegt Zahreddine. De maatschappij is enorm belangrijk in de Arabische wereld en de druk bijgevolg groot, zowel op holebi’s zelf als op hun familie. Een homoseksuele man brengt zonde over zijn familie en dat wordt door de maatschappij afgestraft. “Wanneer je het aan je familie vertelt, komt  het tot een breuk. Ofwel aanvaardt je vader het niet, ofwel aanvaardt je moeder niet”, zegt Zahreddine. De basis in de Arabische wereld is de gemeenschap en die bepaalt hoe je je kleedt en hoe je je gedraagt. “We leven niet voor onszelf, maar voor anderen.”

Homoseksualiteit is in Algerije bij wet verboden. Er staan celstraffen op tot drie jaar. In sommige andere landen in het Midden-Oosten gaat het nog verder: de doodstraf. Zahreddine hoopt dat internationale mensenrechtenorganisaties holebi’s meer zullen beschermen en hen zullen helpen het leven te leiden dat ze willen.

Zelfs wanneer Arabische jongeren in België geboren zijn, in een Arabisch gezin, blijft hun geaardheid vaak een probleem. “Holebi’s van vreemde origine die hier geboren zijn, worden nog vaak verstoten door hun familie. Ook de allochtone gemeenschap hier veroordeelt hun geaardheid”, zegt Zahredinne. Volgens hem worden Arabische homo’s ook vaker aangevallen dan Europese. “Europese holebi’s boeien allochtone  aanvallers eigenlijk niet. Zij doen wat ze willen. Een Arabische homo is echter ‘iemand van ons’ en dat leidt tot meer agressie.”

Religie

De islam is zeker niet de enige religie die homoseksualiteit veroordeelt. De paus bijvoorbeeld trekt regelmatig van leer tegen holebi’s. Maar volgens Zahreddine is de impact binnen de islamitische gemeenschap groter. “Ze hebben een zeer sterke band met hun religie. Wanneer ze een zonde begaan, denken ze altijd ‘Wat zal God hiervan denken?’ of ‘God zal niet tevreden zijn’”. Veel homoseksuele Arabische jongeren denken voortdurend aan Gods oordeel en hebben het bijgevolg moeilijk om de eigen geaardheid te aanvaarden.

Voor Zahreddine lag het anders. “Ik was realistischer. Ik maakte me meer zorgen over mijn familie en over mijn ouders. Hen moest ik elke dag onder ogen komen, niet God.” Hij noemt zichzelf dan ook geen moslim. “Ik geloof enkel wat ik zie en wat ik aanraak.”

Vluchten

De basis in de Arabische wereld is de gemeenschap en die bepaalt hoe je je kleedt en hoe je je gedraagt

Veel holebi’s zien geen toekomst in hun vaderland en vluchten, maar velen blijven, al dan niet vrijwillig. “Ik heb vrienden die in Algerije zijn gebleven of die niet de kans hebben gekregen om het land te verlaten. Zij leven ondergedoken”, zegt Zahreddine. Wie vlucht, kan in België terecht als politiek vluchteling. Omdat hij het risico op vervolging liep omwille van zijn geaardheid, kreeg Zahreddine een verblijfsvergunning.

“Toen ik in België kwam studeren, zag ik hoe open de homowereld hier is. Hier word ik als homoseksueel aanvaard en gerespecteerd.” Maar Zahreddine hoopt vooral op een betere toekomst voor holebi’s in de Arabische wereld: “Het is echt moeilijk om je familie en vrienden achter te laten omwille van je seksuele oriëntatie.”

Gelukkig komen er ook positieve signalen uit de Arabische wereld. “Er zijn verenigingen die vechten voor ons en steeds meer homo’s accepteren zichzelf.” Hij roept landen zoals België, waar homorechten al bestaan, op de verenigingen in de Arabische wereld te steunen. “Ze moeten niet naar ons land komen om ons te zeggen wat we moeten doen, maar ze kunnen ons raad geven en ons steunen in onze strijd tegen homofobie”, aldus Zahreddine.

Voor zichzelf hoopt hij op een mooie toekomst. “Iemand ontmoeten en een gezin bouwen, dat is de droom van iedereen. Het zal moeilijk zijn, maar niets is onmogelijk”.

Dit artikel is het gevolg van een samenwerking tussen Apache en StampMedia. Lees de uitleg waarom Apache samenwerkt met partners.