De invloed van sociale netwerken zoals Facebook neemt zulke proporties aan dat sommige therapeuten zich afvragen of de kwaliteit van echte relaties er niet door zal afnemen.
In de VS gebruikt 80% van alle volwassenen het Internet, en 66% sociale netwerken. Bij Amerikaanse tieners is dit respectievelijk 95 en 80%. Sociale platformen als Facebook zijn niet langer gewoon plakboeken en fotoalbums die ons offline sociaal leven ondersteunen, maar worden in toenemende mate een doel op zich.
Je relatiestatus veranderen op Facebook wordt tegenwoordig gelijkgesteld met het veranderen van je status in het echte leven, alsof het pas echt ‘officieel’ is, als het wordt gedeeld met honderden virtuele en/of echte vrienden: dingen die vroeger privé waren zijn nu volledig openbaar.
Sommige experts maken zich zorgen over het toenemend belang van digitale communicatie. Deze vorm van interactie elimineert immers de emotionele context, de ongemakkelijke momenten, de gezichtsuitdrukkingen en non-verbale communicatie waarmee we elkaar echt leren kennen: in een wereld van ‘thumbs up’ en ‘smilies’ worden de subtiele nuances van onze gevoelens weggetypt.
Volgens Michael Klein, klinisch psycholoog en relatietherapeut uit San Francisco, hebben sociale netwerken dan ook “een erg negatieve impact op relaties omdat de dingen die ons menselijk maken minder aan bod komen.”
De paradox is dat de sociale netwerken zijn uitgevonden door briljante entrepreneurs en computerprogrammeurs die zelf nochtans niet bekend staan als erg sociaal – Silicon Valley is een land van introverte ‘geeks’, en niet zozeer van sociale charmeurs.
Deze ingenieurs stellen ‘social’ gelijk aan muiskliks: Facebook meet haar succes aan de 901 miljoen maandelijkse gebruikers die 3,2 miljard keer per dag iets ‘leuk’ vinden en verleden jaar 2,9 miljard euro in reclame, sales en gamingopbrengsten voor het bedrijf genereerden.
Maar ‘viraal’ gaan betekent geen diepgang. Delen op deze netwerken streelt het ego. Wanneer mensen ons volgen op Twitter of onze commentaar ‘leuk’ vinden voelen we ons goed. Uiteindelijk is het dat wat tot ‘verslaving’ aan sociale media leidt.
Experts vragen zich af of we met sociale netwerken niet de kwaliteit van onze relaties hebben opgegeven in ruil voor kwantiteit. Hoe groter Facebook wordt, hoe meer geobsedeerd mensen worden met hun online imago. Mensen onderhouden in toenemende mate digitale relaties.
Deze revolutie is nog altijd erg nieuw. Facebook ontstond acht jaar geleden op de campus van Harvard en volwassenen die obsessief sociale netwerken gebruiken weten tenminste nog dat er een tijd is geweest toen Facebook niet bestond.
Maar de jongste leden van het sociaal netwerk leven bijna geheel digitaal en hebben nooit iets anders gekend. Wat voor impact dit op hun latere leven zal hebben, blijft nog even afwachten.
Bron : Financial Times / Express.be
