'Facebook zal snel bezwijken onder zijn eigen gewicht'

Facebook wordt zo groot dat het dreigt te bezwijken onder zijn eigen gewicht, schrijft auteur Jeff Stibel op zijn blog op de Harvard Business Review. Het sociale netwerk zal er op een bepaald moment niet langer in slagen om zijn leden kwaliteit te blijven garanderen, waarna het snel de weg van MySpace zal opgaan.
Stibel voorspelde in 2007 dat MySpace zou worden vervangen door Facebook. Niemand nam hem serieus: MySpace was toen een internetgigant die groter zou worden dan Google en Yahoo samen; Facebook was toen nog een onbetekend studentennetwerkje. Toch kreeg Stibel kort daarna gelijk.
Nu voorspelt Stibel dat het bijna de beurt is aan Facebook. Er zijn inderdaad al tekenen aan de wand:
Facebook advertenties presteren duidelijk slechter dan die van Google.
Het vertrouwen in Mark Zuckerberg blijft dalen.
De CFO David Ebersman komt onder vuur.
Doch, deze zakelijke problemen zijn symptomen, niet de oorzaken van de malaise bij Facebook. De echte oorzaak is volgens Stibel niets meer of niets minder dan de grootte van het netwerk.
Stibel gebruikt de metafoor van onze hersenen: die groeien zeer snel op jonge leeftijd, bereiken een maximum gewicht van 1,4 kg en beginnen dan te krimpen. De vroege groei laat ons brein toe tal van connecties te maken, maar op een bepaald moment wordt kwaliteit belangrijker dan kwantiteit.
Hetzelfde is waar voor een sociaal netwerk. Kwantiteit is belangrijk totdat het netwerk een kritische massa bereikt. Vanaf dan draait het allemaal rond kwaliteit. Voor onze hersenen is dat kritisch moment 100.000 miljard neuronenverbindingen, voor mierenkolonies één miljoen mieren.
Facebook heeft bijna één miljard gebruikers en de gemiddelde gebruiker heeft 229 ‘vrienden’. Psychologisch onderzoek toont aan dat het maximum aantal betekenisvolle sociale relaties voor mensen ongeveer 150 is. De logische conclusie is dat weinig van onze Facebookvriendschappen kwalitatief de moeite lonen.
Facebook is volgens Stibler succesvol omdat het er tot nu toe in geslaagd is om het aantal nutteloze ‘vriendschappen’ te minimaliseren – door het gemakkelijk te maken mensen te negeren en je van hun berichten af te schermen. Doch, eenmaal er teveel nonsens op onze feeds verschijnt, zullen we afhaken.
Stibel concludeert dat veel Facebookgebruikers nu al het moment van de ‘kritische massa’ hebben overschreden. Als Facebook er niet in slaagt om de bestaande vriendschappen meer kwaliteit te bieden en ons nutteloze berichten efficiënt te laten filteren, zal het imploderen, net als elk ander sociaal netwerk dat het vooraf ging.

Bron : Harvard Business Review /:Express.be

Therapeuten vrezen dat sociale media onze relaties voorgoed veranderen

De invloed van sociale netwerken zoals Facebook neemt zulke proporties aan dat sommige therapeuten zich afvragen of de kwaliteit van echte relaties er niet door zal afnemen.

In de VS gebruikt 80% van alle volwassenen het Internet, en 66% sociale netwerken. Bij Amerikaanse tieners is dit respectievelijk 95 en 80%. Sociale platformen als Facebook zijn niet langer gewoon plakboeken en fotoalbums die ons offline sociaal leven ondersteunen, maar worden in toenemende mate een doel op zich.

Je relatiestatus veranderen op Facebook wordt tegenwoordig gelijkgesteld met het veranderen van je status in het echte leven, alsof het pas echt ‘officieel’ is, als het wordt gedeeld met honderden virtuele en/of echte vrienden: dingen die vroeger privé waren zijn nu volledig openbaar.

Sommige experts maken zich zorgen over het toenemend belang van digitale communicatie. Deze vorm van interactie elimineert immers de emotionele context, de ongemakkelijke momenten, de gezichtsuitdrukkingen en non-verbale communicatie waarmee we elkaar echt leren kennen: in een wereld van ‘thumbs up’ en ‘smilies’ worden de subtiele nuances van onze gevoelens weggetypt.

Volgens Michael Klein, klinisch psycholoog en relatietherapeut uit San Francisco, hebben sociale netwerken dan ook “een erg negatieve impact op relaties omdat de dingen die ons menselijk maken minder aan bod komen.”

De paradox is dat de sociale netwerken zijn uitgevonden door briljante entrepreneurs en computerprogrammeurs die zelf nochtans niet bekend staan als erg sociaal – Silicon Valley is een land van introverte ‘geeks’, en niet zozeer van sociale charmeurs.

Deze ingenieurs stellen ‘social’ gelijk aan muiskliks: Facebook meet haar succes aan de 901 miljoen maandelijkse gebruikers die 3,2 miljard keer per dag iets ‘leuk’ vinden en verleden jaar 2,9 miljard euro in reclame, sales en gamingopbrengsten voor het bedrijf genereerden.

Maar ‘viraal’ gaan betekent geen diepgang. Delen op deze netwerken streelt het ego. Wanneer mensen ons volgen op Twitter of onze commentaar ‘leuk’ vinden voelen we ons goed. Uiteindelijk is het dat wat tot ‘verslaving’ aan sociale media leidt.

Experts vragen zich af of we met sociale netwerken niet de kwaliteit van onze relaties hebben opgegeven in ruil voor kwantiteit. Hoe groter Facebook wordt, hoe meer geobsedeerd mensen worden met hun online imago. Mensen onderhouden in toenemende mate digitale relaties.

Deze revolutie is nog altijd erg nieuw. Facebook ontstond acht jaar geleden op de campus van Harvard en volwassenen die obsessief sociale netwerken gebruiken weten tenminste nog dat er een tijd is geweest toen Facebook niet bestond.

Maar de jongste leden van het sociaal netwerk leven bijna geheel digitaal en hebben nooit iets anders gekend. Wat voor impact dit op hun latere leven zal hebben, blijft nog even afwachten.

Bron : Financial Times / Express.be