Gevangenisstraf voor de seismoloog of waarom wetenschappers voortaan zullen zwijgen

Amper een week vooraleer een aardbeving van 6,3 op de schaal van Richter in april 2009 enorme schade aanrichtte en 309 mensen doodde in het Italiaanse L'Aquila, kondigde wetenschapper Bernardo de Bernardinis aan dat er geen enkele reden was tot paniek of evacuatie. Hij voegde er zelfs aan toe dat bezorgde mensen best een fles Montepulciano D.O.C konden drinken om hun emoties de baas te blijven.
De ‘seïsmische zeven’ – Bernardinis zelf plus zes seismologen die hem adviseerden – werden deze week veroordeeld voor doodslag. Ze kregen elk een gevangenisstraf van zes jaar en moeten in totaal 7,8 miljoen euro betalen in schadeloosstellingen.
De rechter noemde de risicoanalyse van de beschuldigden 'onbekwaam, ongeschikt en crimineel' en bevestigde daarmee de link tussen hun advies en de dood van 29 slachtoffers, die op basis van wat ze hoorden, hadden besloten thuis te blijven.
Familieleden van de slachtoffers reageren opgelucht, maar de wetenschappelijke gemeenschap toont zich verongelijkt. Volgens hen worden de veroordeelden nu gekruisigd omdat ze er niet in geslaagd zijn om iets onvoorspelbaars te voorspellen. De Amerikaanse seismoloog Thomas Jordan ziet de situatie somber in: “Veel wetenschappers leren nu dat het beter is om te zwijgen.”
De zaak belicht bovendien de complexe relatie tussen de mensen die risico’s analyseren, de mensen die die kennis moeten verspreiden en de rest van de bevolking die enkel duidelijk advies wil horen.
Volgens experts was de risicoanalyse van de zes seismologen “juist en wetenschappelijk accuraat.” Hun rapport toonde aan dat de kans op een grote aardbeving miniem was, maar niet onbestaand. Bernardinis leidde daaruit af dat de toestand helemaal veilig was, wat technisch gezien onwaar was.
Het onwaarschijnlijke werd echter een dodelijke realiteit. Hoewel Bernardinis misschien schuldig is aan gebrekkige en nonchalante communicatie, was er niets verkeerd met het seismologisch rapport zelf.
De seismische zeven gaan nu -gesteund door de globale wetenschappelijke gemeenschap- tegen de uitspraak in beroep. De voormalige wetenschappelijke adviseur van het VK, Lord May, vergelijkt ze zelfs met de vervolging van Galileo. Of zoals een blogger gisteren schreef : 'Men kan even goed de paus dagvaarden: die staat immers in directe verbinding met God.'

Bron : Financial Times /Express.be

Gaat Lance Armstrong de gevangenis in?

Lance Armstrong is zijn zeven Tourzeges kwijt en wordt door het UCI levenslang geschorst. 'Er is geen plaats voor hem in het wielrennen,' zei UCI-voorzitter Pat Mc Quaid tijdens een persconferentie, waarin hij aankondigde niet in beroep te zullen gaan tegen de uitspraak van het U.S. Anti-Doping Agency (USADA). Dat had eerder deze maand naar eigen zeggen ‘beslissend en onontkenbaar’ bewijsmateriaal gepubliceerd, waaruit mag worden geconcludeerd dat Armstrong aan het hoofd van 'de grootste dopingscarrousel in de sportgeschiedenis' stond.

Hoe groot is nu de kans dat Armstrong in de gevangenis belandt?

Volgens Slate.com heeft de vervolging van atleten in de VS een lage prioriteit omdat ze meestal enkel kunnen worden beschuldigd van een positieve dopingtest, eerder dan van het daadwerkelijk bezit van verboden producten. De bewijsvoering is in de sport - in tegenstelling tot in de meeste rechtszaken betreffende drugs - meestal flinterdun. Een positieve dopingtest is dus geen bewijs van het daadwerkelijk bezit van verboden middelen. Slate merkt op dat bij een onderzoek naar het gebruik van doping in het Amerikaanse baseball 211 atleten werden gevonden die een positieve dopingtest hadden ondergaan. Geen van hen werd daarvoor echter vervolgd.

Dan is er nog US Postal. Indien kan worden aangetoond dat Armstrong en zijn entourage sponsorgeld wisten los te krijgen bij een Amerikaans overheidsbedrijf - wat US Postal is - en dat dit gebeurde op basis van leugens (door te stellen dat ze met doping niets te maken hadden) zou hij beschuldigd kunnen worden van ‘fraude tegen de Amerikaanse regering, georganiseerde misdaad, samenzwering met als doel de overheid te benadelen en nog een reeks misdrijven.’

Volgens professor Daniel Richman van de Columbia University riskeert Armstrong ook gevangenis als hij tegen andere sponsors - die geen gebruik maakten van belastingsgeld- loog.

In 2005 heeft Lance Armstrong onder ede verklaard nooit doping te hebben gebruikt. Volgens USADA legde Armstrong die dag tot zeven keer toeeen valse verklaring af.

In dat verband verwijzen een reeks publicaties naar de parallellen met de zaak van sprintster Marion Jones. Die werd niet veroordeeld vanwege een reeks positieve dopingcontroles, wel omdat ze in het verleden onder ede had gelogen over haar dopinggebruik. Tot aan haar uiteindelijke bekentenis in oktober 2007 had ze altijd volgehouden, dat bij de vele tests nooit verboden middelen waren gevonden. In januari 2008 ging ze om die leugen voor zes maanden de gevangenis in.

Toch blijven experts sceptisch. De kans dat de Amerikaanse overheid het onderzoek tegen Armstrong - dat eerder dit jaar werd afgesloten - heropent, lijkt miniem.

Het blijft dus nog even afwachten. En voor alle duidelijkheid: Armstrong heeft in tegenstelling tot Jones nooit dopinggebruik toegegeven.

Bron : Express.be

Gevangenisstraf voor twee leiders van Russische straatprotesten

© AP. Demonstraties tegen Poetin in Moskou.

Twee leiders van de straatprotesten tegen Poetin in Moskou zijn gisteren veroordeeld tot 15 dagen gevangenisstraf wegens 'ongehoorzaamheid jegens de politie'.

Aleksej Navalny en Sergej Oedaltsov zitten daarmee, voor de tweede keer sinds de straatprotesten begonnen in december 2012, twee weken vast. Hun jongste veroordeling lijkt het antwoord te zijn van de autoriteiten op een nieuwe manier van protesteren waar een groep van in totaal circa duizend activisten zich van bedient sinds de inauguratie van Poetin: de permanente, mobiele demonstratie.

Het kat- en muisspel tussen politie en demonstranten, dat zich over het hele centrum van Moskou uitstrekt, gaat al drie dagen onafgebroken door - ook 's nachts. In de tussentijd zijn vele honderden kortstondige aanhoudingen verricht - al roepen de deelnemers geen leuzen, dragen ze geen plakkaten en vaak zelfs geen wit lintje. Ze wandelen door de stad of zingen liederen naast een fontein of monument. Doemalid Lev Ponomarev stelde vast dat met de aanhoudingen 'verschillende grondrechten tegelijk geschonden worden'. 

Bron De Volkskrant.nl