We wensen de Londenaars veel plezier toe. Vijftien dagen lang zal de Britse metropool een belegerde stad zijn. 23.700 veiligheidsagenten zullen door de hoofdstad patrouilleren om zo het goede verloop van de Olympische Spelen te waarborgen. Onder hen 13.500 militairen, dat zijn er meer dan het contingent Britse soldaten dat in Afghanistan actief was.
Het zijn cijfers waar je draaierig van wordt. Het gaat om de grootste machtsontplooiing in het Verenigd Koninkrijk sinds de Tweede Wereldoorlog. En dat alles om jonge atleten uit de vijf werelddelen de kans te bieden deel te nemen aan een evenement dat als hoofddoel heeft de vriendschap en broederlijkheid onder de volkeren te promoten.
De inzet is dan ook niet klein. Eén aanslag, een enkele poging om de veiligheid van de toeschouwers of de atleten in het gedrang te brengen volstaat, om deze Spelen van de sportbladzijden naar de eerste pagina van ‘s werelds kranten te brengen, met foto’s van bebloede lichamen, verminkt door de vreselijke knal van een bom.
Londen zou van zo’n incident nooit herstellen en de Spelen, die de stad zo veel moeite hebben gekost, zouden de geschiedenis ingaan, niet voor een zoveelste record van Usain Bolt op de 100 meter, maar voor het aantal slachtoffers.
Want wat weten we nog over de Spelen van München 1972, op de slachting van 11 Israëlische atleten door de Palestijnse terreurbeweging Zwarte September na? Terecht ook, want wat stelt een wereldrecord voor in vergelijking met het verlies van één onschuldig mensen leven?
De terroristen hebben het goed begrepen. Ze weten dat gedurende veertien dagen alle ogen op Londen zijn gericht. Mochten ze in hun rampzalige doel slagen, dan bewijzen ze dat zelfs een beperkt aantal mensen een democratie op de knieën kan dwingen en wonden kan slagen die nooit zullen helen.
Gedurende twee weken bevindt Londen zich in staat van oorlog. Want dat is de prijs die moet worden betaald voor de wereldvrede.
Column 23 jul 2012 door Laurent Sagalovitch
Bron : Express.be
