Een verkiezing die vooral verliezers oplevert...

Obama won de verkiezingen en dat ondanks de crisis, schrijft de linkse Franse kant Libération:

‘Obama deed waar Sarkozy, Zapatero en Gordon Brown niet in slaagden, herverkozen worden te midden van een diepe economische crisis... De Amerikanen gaven de voorkeur aan zijn wat minder dan perfecte resultaten boven de dubieuze en riskante economische plannen van zijn Republikeinse tegenstanders. En dat is maar best. Hij behoedde zijn land voor een economische ramp, hervormde het gezondheidssysteem en redde de automobielindustrie. Dat alles terwijl hij beschaafde banden wist te onderhouden met de rest van de wereld. Nu, vrij van de bekommernissen die elke herverkiezing met zich meebrengt, moet hij bewijzen dat hij zijn land in de goede richting kan loodsen.’

‘De Republikeinen zullen zeggen dat Obama als president van een verdeelde natie geen mandaat heeft om een linkse koers te varen - en ze hebben gelijk,’ schrijft de linkse Tageszeitung.

‘Maar evenmin had George W. Bush een mandaat voor een rechts beleid en toch demonstreerde hij hoe een president een land naar rechts kan sturen. Hoog tijd om van koers te veranderen.’

De Europese verrukking omtrent Obama’s herverkiezing is onbegrijpelijk, schrijft de Tsjechische zakenkrant Hospodářské noviny:

'Voor de supporters van tradionele transatlantische relaties is Obama’s herverkiezing zelfs slecht nieuws. Obama’s buitenlandbeleid heeft Europa op de achtergrond geplaatst ten koste van Azië. Maar verder heeft Europa - onze gemeenschappelijke waarden terzijde gelaten - Amerika nog weinig te bieden. Europa is er niet in geslaagd zich uit de economische crisis te werken. Het Witte Huis mag zich daarom afvragen waarom Europa nog een speciale status verdient. Verwacht mag worden dat Obama Europa nog sceptischer en minachtender zal behandelen. ‘

'Veel conservatieven zullen stellen dat men verloren heeft omdat Romney 'te gematigd' is,' schrijft Michael Van der Gallen op de conservatieve Dagelijkse Standaard.

'Anderen zullen benadrukken dat Republikeinen met name verliezen doordat ze vrouwen en minderheden* nodeloos tegen zich in het harnas jagen. Als ze daar verandering in willen brengen moeten ze:

a) Niet langer zo fel tegen immigratie van Hispanics zijn (Obama won ze dit jaar 71-27 procent, terwijl dat 'slechts' 67 - 31 procent was in 2008) en,

b) Niet langer zo fel tegen abortus zijn en verder 'uit het privé-leven van mensen blijven.

Tenslotte is er de mogelijke verklaring dat Obama Amerika met succes op een Europees pad heeft gezet en dat een significant deel van de bevolking aan het overheidsinfuus ligt, waardoor Democraten de presidentiële verkiezingen eigenlijk niet meer kunnen ontglippen. ‘

Deze verkiezingen lijken toch vooral verliezers op te leveren: een gehavende Republikeinse partij en een herkozen president zonder duidelijk mandaat, schrijft Bart Kerremans in Knack.

'Misschien is dat wel het medicijn dat de VS moet verlossen van de voortdurende verlamming van zijn instellingen door de sterke polarisatie tussen Democraten en Republikeinen. Het lijkt een gekke conclusie gezien deze verkiezingen inderdaad ook aangeven dat de VS meer dan ooit verdeeld is.'

Bron : Express.be

Volgens de instant polls wint Obama het laatste presidentiële debat, maar zal dat volstaan?

Hoewel verschillende polls Barack Obama als de winnaar van het derde presidentiële debat aanduiden, rijst de vraag of zijn prestatie zal voldoen om herkozen te worden, nu zijn uitdager in verschillende staten aan een remonte bezig lijkt.

Romney’s prestatie was relatief onopgemerkt, hij maakte weinig fouten, maar slaagde er evenmin in Obama in het nauw te drijven. Vooral op vlak van de recente aanslag op de Amerikaanse ambassadeur in Libië, een van de weinige kwetsbare onderdelen van Obama’s buitenlandbeleid, liet Romney kansen liggen, aldus analisten.

Over Syrië en Afghanistan waren beide het grotendeels eens. Romney noemde een nucleair Iran de grootste buitenlandse dreiging voor de VS, terwijl Obama de terreurnetwerken als grootste gevaar ziet. In dat verband ontkende de president dat de VS het eens zijn geworden met Iran over onderhandelingen, zoals de New York Times dit weekend schreef.

Ook de relaties met China kwamen ter sprake.  Romney, die geregeld kritiek uit op China en het land een ‘valutamanipulator’ genoemd, stelde dat China een partner is, maar dat Peking zich wel aan de internationale handelswetten moet houden.

Romney wilde in het derde en laatste debat vooral presidentiëel overkomen en dat was misschien wel de beste keuze, gezien zijn recente stijging in de peilingen. Belangrijker dan Obama in het nauw drijven was geen grote fouten te maken, iets waar de Republikein wonderwel in slaagde.

Het derde debat leverde duidelijk minder stof tot controverse dan de twee vorige. Een momentopname deed het erg goed op Twitter en dat was toen Obama reageerde op de uitspraak van zijn opponent toen die stelde dat de Amerikaanse marine vandaag over minder schepen beschikt dan in... 1916. ‘Wel dat is juist,’ antwoordde Obama, ‘we hebben ook minder paarden en bajonetten.’ Waarna het aantal zoekopdrachten op Google voor het woord ‘bajonet’ piekte.

Ook Romney had zijn moment. Toen Obama hem ervan beschuldigde 'een fout en roekeloos leiderschap' voor te staan, antwoordde de Republikein: 'Mij aanvallen is niet de juiste agenda om de problemen van een gevaarlijke wereld aan te pakken.'

Bron : Express.be

Leidt een Romneyoverwinning in de VS tot massale rassenrellen?

(Foto: Soldaten patrouilleren de straten van Los Angeles tijdens de rassenrellen in 1992)

De frustratie over de huidige economische toestand in het land is bij zovele Amerikanen dermate groot dat een overwinning van de Republikeinse presidentskandidaat Mitt Romney op 6 november in de grote Amerikaanse steden rellen dreigt te doen uitbarsten. Voor vele Democraten is Barack Obama een ‘eens in een generatie’-icoon en enkel de gedachte dat Romney het Witte Huis zou veroveren lijkt voldoende om alle grenzen van het aanvaardbare te overschrijden.

Volgens Michael Snyder van het economische weblog The Economic Collapse dreigen grote rellen mocht de verkiezing met een zeer kleine marge gewonnen of verloren worden- vooral indien geruchten gaan circuleren dat de verkiezing ‘gestolen’ werd.

Met nog een kleine 4 weken te gaan beginnen Obamasupporters er op Twitter mee te dreigen rellen uit te lokken indien de president verliest.

Erger nog, na het debat van eerder deze week wemelt de microblogsite nu ook van tweets waarin wordt opgeroepen Mitt Romney te vermoorden.

Dat er weinig nodig is om het vuur aan de lont te steken mag blijken uit een peiling van Pew Research, waarin 86% van de Amerikanen zegt gefrustreerd of boos te zijn over de huidige gang van zaken.

Ook Thomas Sowell, een populaire columnist die tevens een gerespecteerd econoom is, en als senior fellow bij het Hooverinstituut van de Stanford-universiteit de leerstoel bekleedt die naar Rose en Milton Friedman is vernoemd is, ziet het zwart in. Hij vreest massale rellen omdat vele mensen er baat bij hebben de rassenkwestie te polariseren. Bij een nederlaag zullen Obamasuporters - waaronder er velen ondertussen afhankelijk zijn geworden van door de overheid gesponsorde hulpprogramma's  - ongetwijfeld zeggen dat Romney de verkiezing heeft gestolen.

Bron : Express.be

3 elementen die Obama de overwinning kunnen kosten

Een goede verkiezingscampagne van een zittende president bestaat uit drie elementen, schrijft Jim Geraghty, redacteur van de National Review, op New York Daily News: een ijzersterke verdediging van de eigen verwezenlijkingen, een succesvolle definitie van de oppositie en een overtuigende visie voor een tweede ambtstermijn. Obama heeft problemen met elk van deze elementen.
De economische verwezenlijkingen van de president zijn uitzonderlijk zwak. Vier jaar geleden verklaarde hij nog vol vertrouwen dat hij maar één ambtstermijn nodig zou hebben om de VS uit de crisis te loodsen. De Amerikaanse economie ligt nog altijd op apegapen.
Het beste wat Democraten nu kunnen doen is de ernst van de situatie benadrukken. Zo verklaarde Bill Clinton tijdens de Democratische Conventie: “Geen enkele president – ik niet en mijn voorgangers niet – had in vier jaar de schade [waarmee Obama werd geconfronteerd.] kunnen herstellen ”
Deze stelling mag misschien accuraat zijn, als beweegreden in het stemhokje is ze verre van ideaal. De problemen met de economie en de werkloosheid – volgens bepaalde bronnen is het relevante cijfer voor de VS niet 12 maar 27 miljoen – zijn dan ook niet goed voor Obama's overwinningskansen.
Gedurende dit hele jaar wist Obama op meesterlijke wijze Romney te definiëren als een oncharismatische, incompetente pion van Wall Street. Paradoxaal genoeg profiteert Romney hier nu van omdat Obama de lat zo laag legde voor zijn tegenstander dat zijn prestatie op het eerste presidentieel debat overal als een game changer werd beschouwd.
Tijdens dat debat bleek dat Romney veel slimmer, duidelijker en meer begaan is met zijn land dan de uitspraken van het Obamateam deden uitschijnen. De negatieve campagne heeft Obama over de voorbije maanden geen windeieren gelegd, maar die kaart is nu ongeveer uitgespeeld.
Obama’s visie op een tweede ambtstermijn is volgens velen zijn sterkste punt. Iedereen herinnert zich nog zijn mooie speeches anno 2007-2009 waarin hij een beeld schetste van een nieuw Amerika. Het probleem is echter dat dit ideaalbeeld nu, na vier jaar Obama, nog verder af lijkt dan in 2008.
Na de Republikeinse comeback in de midterms van 2010 bleek dat Obama er niet in slaagde om zijn visie door te drukken en daarbij een grote meerderheid in het Congres voor zich te winnen (iets waar zowel Clinton als Bush wel in slaagden). Het lijkt zeer onwaarschijnlijk dat dit zal veranderen na de verkiezingen.
Amerikanen kunnen dus kiezen tussen de politieke impasse van de voorbije twee jaar of een geheel nieuwe richting en visie. Conventionele wijsheid geeft de overwinning aan Obama, maar gezien de zwakheid van zijn politieke boodschap zou die wijsheid wel eens spectaculair fout kunnen zijn.

Bron : :New York Daily News / Express.be

Het nachtmerrie-scenario voor Barack Obama

Voor de Amerikaanse president worden het spannende weken in de aanloop naar de presidentsverkiezingen begin november. Hij heeft weliswaar een geruststellende voorsprong op zijn rivaal Mitt Romney, maar is anderzijds zeker nog niet veilig thuis. Tussen nu en Day X kan nog veel gebeuren.

Het nachtmerrie-scenario van Barack Obama zou nog altijd bewaarheid kunnen worden. In dat scenario loopt het volledig fout met Spanje, waardoor het programma van de Europese centrale bank om bonds in te kopen zelfs niet de kans krijgt om van de grond te komen.

Storm kan overwaaien naar U.S.

Maar Spanje is niet het enige probleem, ook Griekenland zinkt steeds dieper weg in een bodemloze put. De gaten geslagen in de Griekse begroting worden alsmaar groter. Bij de waarnemers groeit het besef dat voor dit land gewoon geen plaats meer is in de Eurozone.

De beurs van Wall Street zal de Europese problemen niet onopgemerkt aan zich laten voorbijgaan, waardoor het plannetje van Ben Bernanke en zijn Fed in duigen dreigt te vallen. Bernanke rekent namelijk op hogere beurskoersen om de economie vlot te trekken. Rustig slapen kan Obama dus zeker nog niet.

Bron : Slim Beleggen

Is dit de video die Mitt Romney het presidentschap kost?

Een in het geheim gemaakte video-opname die gepubliceerd is door de linkse website Mother Jones dreigt de Republikeinse kandidaat Mitt Romney zuur op te breken.

Op die video is te zien hoe Romney een groep mensen toespreekt en het volgende zegt:

’47% van de Amerikanen zullen altijd voor Obama stemmen. Dat zijn de mensen die zichzelf als slachtoffers zien, mensen die afhangen van de overheid en die vinden dat de overheid verantwoordelijk voor hen is. Die mensen vinden dat ze recht hebben op gezondheidszorg, op eten, op een huis, noem maar op. En dat de president hen dat moet geven, wat er ook gebeure...

Wanneer de president begint met 48, 49%... dat is een enorm getal. Dat zijn mensen die geen belastingen betalen. 47% van de Amerikanen betaalt geen belastingen. Dus onze boodschap waarin we lagere belastingen willen stelt voor hen niks voor. En Obama komt dan opnieuw met zijn verhaal over de belastingkortingen voor de rijken (de tax cuts die onder president George W. Bush werden toegestaan, nvdr.). Het verhaaltje dat ze om de vier jaar ophoesten...

Nu mijn taak is niet om deze 47% te overtuigen. Ik kan die mensen onmogelijk overtuigen dat ze hun verantwoordelijkheid moeten opnemen en hun leven in eigen handen moeten nemen. Mijn taak is de 5 à 10 % in het centrum te overtuigen, die onafhankelijk zijn. Mensen die nadenken en die op de ene of andere manier zullen stemmen, gebaseerd op, in sommige gevallen, hun emotie, of ze de man in kwestie nu leuk vinden of niet.’

'Dit is een absolute ramp voor Romney,' schrijft Josh Barro op Bloomberg. 'Romney heeft net de helft van het kiezerspubliek afgedaan als onverbeterlijke losers. Hij schildert de midden- en lagere klasse af als mensen die onvoldoende belastingen betalen, niet te veel.

Volgens Mother Jones zou de video nog gênante stukken bevatten, die nog niet zijn vrijgegeven. Zo zegt Romney al lachend dat hij de verkiezingen zou winnen mocht hij een Hispanic zijn. Maar het feit dat Romney al wie niet voor hem gaat stemmen afdoet als ‘slachtoffer’ en ‘loser’ slaat alles. Niet de beste manier om een verkiezing te winnen.'

'Net als vorige week toen Romney Obama en de excuses van de ambassade in Caïro bekritiseerde, staan we opnieuw aan de vooravond van een weeklange, stinkende, media-gefabriceerde woede,' schrijft John Nolte op Breitbart.com. 'Waarover? Over een conservatief die praat als een conservatief en de feiten op tafel legt. Wanneer ik de video eerst zag dacht ik: ‘Ik wou dat Romney altijd zo sprak wanneer hij campagne voert’.

Romney verdedigt zijn optreden: ‘De president en ik hebben een verschillende aanpak, tussen een door de overheid gedomineerde maatschappij en een maatschappij van vrije mensen die hun dromen najagen.’ Volgens hem is de video opgenomen tijdens een vraag- en antwoordsessie en heeft hij alleen geantwoord op de vraag hoe hij dacht de verkiezingen te zullen winnen.’

Bron : Express.be

Beslist de nieuwe iPhone de Amerikaanse presidentsverkiezingen?

De lang verwachte lancering van de iPhone 5 kan het Amerikaanse bbp in het laatste kwartaal van 2012 met 0,25 tot 0,5 procent doen groeien, blijkt uit onderzoek van zakenbank J.P. Morgan. Die economische groei zou significant genoeg kunnen zijn om de nek-aan-nekrace tussen Barack Obama en Mitt Romney te beslissen, omdat de kans dat de 2% voorspelde economische groei voor het laatste kwartaal van dit jaar alsnog lager uitvalt dankzij de lancering van de iPhone 5 wordt geminimaliseerd.
“De lancering van de iPhone 5 kan een kwart tot een half percentpunt toedragen tot de bbp-groei van het vierde kwartaal van 2012. De iPhone 5 verkoop zou over de laatste drie maanden van dit jaar het bbp met 3,2 miljard dollar (2,5 miljard euro) kunnen verhogen,” zegt Michael Feroli van de Noord-Amerikaanse onderzoekstak van J.P. Morgan tegenover de Washington Post.
Feroli benadrukt dat we sceptisch moeten blijven over de berekeningen, maar gelooft wel dat zijn voorspellingen vrij realistisch zijn. Hij baseerde zich op de cijfers bij de lancering van de iPhone 4 vorig jaar en merkt op dat de hype rond de vijfde iPhone de vorige overtreft.
Volgens New York Times columnist Jef Sommer blijft de lage economische groei een groot probleem voor de huidige president van de VS.
Als Obama er in slaagt om de iPhone bump voor zichzelf te claimen, zou de meest geanticipeerde productlancering van het jaar wel eens de verkiezingen in zijn voordeel kunnen doen uitdraaien.
De Nederlandse zakenzender BNR haalt Feroli's berekening onderuit:
'Consumenten en bedrijven gaan een fortuin uitgeven aan iPhones. Maar de aanname van J.P. Morgan dat dit geld anders niet in de economie zou zijn besteed, is volkomen fout - een flater van Chief U.S. Economist Feroli. (...) Bovendien kan het geld voor een iPhone ook onttrokken zijn aan andere bestedingen. Zoals NRPR schetst: er zullen mensen zijn die een etentje minder doen, of een goedkoper cadeau uitzoeken voor het eerstvolgende familielid dat jarig is. Alleen iPhones die betaald worden met spaargeld dat anders op de bank was blijven staan, dragen werkelijk bij aan de groei.'

Bron : The Washington Post / Express.be

Obama's negatieve campagne zal niet volstaan voor de herverkiezing

Ondanks Barack Obama's grootse beloftes zijn er vandaag drie miljoen  Amerikaanse werklozen meer dan vier jaar geleden. De staatsschuld is met 5.000 miljard dollar gestegen, de politieke polarisatie is verder verscherpt. Velen beschuldigen hem van antikapitalisme en zijn standpunten tegenover oorlog en de klimaatswijziging zijn vrijwel dezelfde als die van zijn weinig geliefde voorganger George W. Bush
Barack Obama beloofde vier jaar geleden nochtans verandering en hoop. Hij zou de partijpolitiek overstijgen, hoop geven aan mensen zonder werk, de planeet tegen global warming beschermen en de trots van Amerika herstellen. Volgende week belooft hij op de Democratische partijconventie waarschijnlijk net hetzelfde. The Economist schrijft dat hij ditmaal sterker uit de hoek zal moeten komen.

Het excuus van het Democratische kamp? “Het had allemaal nog veel erger kunnen zijn.” The Economist geeft toe dat dit misschien wel het geval kan zijn, maar vindt dit een uitzonderlijk zwak argument voor een tweede ambtstermijn.
Als de Republikeinen een betere tegenkandidaat hadden, zou Obama de strijd nu al verloren hebben. Gelukkig voor hem staat hij tegenover Mitt Romney, tegen wie  Obama nu een vuile, negatieve campagne voert.
Toch zal Obama meer uit de kast moeten halen volgens The Economist:
Een negatieve campagne zou best kunnen falen. Romney is niet charismatisch, maar zijn ervaring als bedrijfsexecutive en gouverneur is indrukwekkend. Zijn running mate Paul Ryan is een bron van nieuwe en innovatieve ideeën.
Zelfs als hij de verkiezingen wint, heeft hij een overtuigende agenda nodig. De Republikeinen controleren het Congres en zullen gehakt van hem maken als hij zonder duidelijk plan zijn tweede ambtstermijn begint.
Niet enkel Obama, maar ook Amerika heeft een plan nodig. Onder andere de overheid en de financiële sector moeten zeer dringend hervormd worden.
Er liggen dan twee mogelijk strategieën open voor Obama, beide met hun voor- en nadelen:
De linkse Democraten verleiden met meer collectivisering, hogere belastingen op bedrijven en de rijken en uitbreiding van de publieke sector. Dit ligt hem zelf waarschijnlijk beter, maar het is net het laatste dat het land nu kan gebruiken. Het is ook het midden, en niet links, dat hem in 2008 tot president verkoos.
Naar het midden opschuiven via belasting- en immigratiehervorming, investering in scholen en kleine bedrijven en echte oplossingen voor de schuldenberg die verder gaan dan tax the rich.
The Economist hoopt dat hij kiest voor de tweede strategie. Obama heeft een sterke zin voor sociale rechtvaardigheid, maar hij moet beseffen dat jobs gecreëerd worden door bedrijven, en niet door reguleringen en overheidsprogramma’s. Links Amerika houdt niet van compromissen sluiten. Om te winnen zal hij zich dus moeten vervreemden van zijn basis, besluit The Economist.

Bron : The Economist / Express.be

Presidentsverkiezingen Servië – strijd tussen Tadic en Nikolic

Boris Tadic duwt zijn vader in een rolstoel weg van het stembureau, nadat de hele familie heeft gestemd. Foto AP / Darko Vojinovic

 

De Servische bevolking kiest vandaag een nieuwe president. In de tweede ronde van de verkiezingen neemt de pro-Europese Boris Tadic het op tegen de nationalist Tomislav Nikolic die de voorkeur geeft aan goede betrekkingen met Rusland.

Nikolic heeft al gedreigd met protesten als hij de verkiezingen verliest, meldt persbureau AP. Hij meent dat er in dat geval sprake moet zijn van stembusfraude.

De stembusgang is van groot belang voor de plannen van Servië om lid te worden van de Europese Unie. Ook bepaalt de uitkomst of Servië de verzoening met zijn buurlanden en voormalige aartsvijanden voortzet.

TADIC HAD IN EERSTE RONDE LICHTE VOORSPRONG OP NIKOLIC

Tadic, die een derde termijn als president ambieert, had in de eerste stemronde op 6 mei een lichte voorsprong op Nikolic. Zijn regering leed echter wel een zware nederlaag bij de gelijktijdige parlementsverkiezingen. De Democraten, de partij van tadic, kregen nog maar 23,2 procent van de stemmen, tegen 38 procent bij de vorige verkiezingen in 2008.

NRC-correspondent Marloes de Koning zei toen over de nipte voorsprong van Tadic:

“De eerste uitslagen laten vooral zien dat Servië een zwaar verdeeld land is. Het was al een nek-aan-nekrace en dat is het nog steeds. Het is vooral Tadic die blij mag zijn met deze uitslag. Zijn partij heeft flink aan populariteit ingeboet, maar hij blijft Nikolic nu nog wel net iets voor.”

De Servische Progressieve Partij van Nikolic kreeg bij de parlementsverkiezingen de meeste stemmen. Toch heeft de partij weinig in de melk te brokkelen. De Democratische Partij van Tadic zet zijn coalitie met de Socialisten, die bij de parlementsverkiezingen op de derde plek belandden, hoogstwaarschijnlijk door.

De verkiezingen van vandaag beloven vandaag vooral spannend te worden, omdat Tadic in de peilingen weliswaar aan de leiding gaat, maar zijn achterban er om bekend staat niet in groten getale naar de stembureaus te gaan. Dit in tegenstelling tot de aanhangers van Nikolic.

NIKOLIC ZEGT NIET LANGER TEGEN HET WESTEN TE ZIJN

Tadic voert al twee termijnen een pro-westers beleid. Dat maakt hem bij een redelijk grote groep kiezers populair. Maar corruptie en de economische teruggang zijn een groot probleem. Als gevolg van teruglopende buitenlandse investeringen zijn er veel banen verloren gegaan en is de levensstandaard in Servië achteruit gegaan.

Nikolic, die al twee keer eerder van Tadic verloor, beweert bovendien niet langer tegen het Westen te zijn. Hij wil dat Servië goede banden met het Oosten én het Westen aanknoopt.

En het populisme van Nikolic lijkt gehoor te hebben gevonden bij de bevolking. Veel kiezers liepen wel warm voor zijn kritiek op de sociale ongelijkheid en de corruptie en voor zijn beloftes van werk, financiële zekerheid en miljarden euro’s aan buitenlandse investeringen.

 Bron : nrc.nl / Niels posthumus

Ron Paul staakt campagne

Ron PaulAFP

Toegevoegd: maandag 14 mei 2012, 21:15

De Republikeinse presidentskandidaat Ron Paul staakt zijn campagne. Hoewel hij in een verklaring aan zijn aanhangers benadrukt dat hij niet uit de race stapt, is de campagne voorbij.

"We zullen geen geld meer uitgeven aan de campagne in de voorverkiezingen. We zouden daar tientallen miljoenen dollars aan moeten uitgeven die we niet hebben, zonder enige kans op succes", redeneert Paul.

Vrijheid

Ron Paul is de laatst overgebleven tegenkandidaat van Mitt Romney. Het lukte hem niet om het Romney moeilijk te maken: hij haalde maar 104 gedelegeerden binnen, terwijl Romney er 966 heeft. Er zijn er 1144 nodig om de Republikeinse nominatie in de wacht te slepen.

"Deze campagne ging om meer dan de presidentsverkiezing in 2012. Het ging om de vrijheid en die heeft een geweldige sprong gemaakt in deze verkiezing", stelde Paul. "We hebben iets behaald dat de experts op televisie niet voor mogelijk hielden."

Liberale

Ron Paul (76) staat bekend als een zeer liberale kandidaat. Zo wil hij geen Amerikaanse militairen inzetten in het buitenland en pleit hij voor afschaffing van de Federal Reserve System, het stelsel van Amerikaanse banken.

Paul zegt dat hij een van de komende dagen bekend zal maken hoe hij invloed wil blijven houden op de Republikeinse partij. Hij roept zijn aanhang op om op hem te blijven stemmen, zodat hij een grote delegatie zal hebben op de conventie in Florida in augustus. Daar zal Mitt Romney officieel tot de Republikeinse presidentskandidaat worden gekozen.

Bron : NOS Nieuws

President Marine Le Pen in 2017?

Op twee mei maakt Marine Le Pen bekend wie van beide presidentskandidaten ze haar kiezers aanbeveelt en dat zal de socialist François Hollande zijn, schrijft de Zwitserse Tageswoche:

‘Voor Le Pen zijn Sarkozy en Hollande gewoon nog meer van hetzelfde. Ze verwijt beide de loopjongens van de EU-bureaucraten en de internationale financiële maffia te zijn. Maar in het geheim zal ze binnen haar partij alles in het werk stellen om de socialist Hollande verkozen te krijgen - gewoon door in te zetten op ‘de verandering’.

Wanneer Sarkozy eindelijk weg is, zal Le Pen vijf jaar hebben om Frans Rechts onder een nieuwe naam te verenigen tegen Hollande en Links. Dan, in 2017 doet ze een nieuwe gooi naar het presidentschap. Tegen dan is ze 48 en denkt ze een goede kans te maken om als president van Frankrijk te worden verkozen.’

Bron : Express.be