Rusland:Oekraïne : Dobrolet... Ook de Russen hebben nu hun Ryanair

© DMITRY ASTAKHOV / RIA-NOVOSTI / AFP

De Russische luchtvaartmaatschappij Aeroflot heeft met dochterbedrijf Dobrolet een eigen budgetvlieger gelanceerd. In eerste instantie worden vier vluchten per dag uitgevoerd tussen Moskou en Simferopol, de hoofdstad van de Krim, maar in augustus worden ook verbindingen opgezet met Sint-Petersburg en Samara.

Dobrolet zegt met zijn diensten te willen inspelen op de wereldwijd toenemende vraag naar lowcost-vluchten, maar vooral in eigen land aan miljoenen Russen met een gemiddeld inkomen een gemakkelijker toegang te willen bieden tot de luchtvaart, waarmee naar eigen zeggen wordt bijgedagen tot een grotere mobiliteit en de sociale en economisch ontwikkeling van het land.

Tot eind volgend jaar wil Dobrolet zich toespitsten op de nationale markt, maar daarna wordt ook gedacht aan internationale bestemmingen, waarbij de budgetmaatschappij vooral mikt op Europa en vroegere Sovjet-republieken. Over vier jaar wil Dobrolet een netwerk van vijfenveertig bestemmingen hebben uitgebouwd. Daarbij wordt gestreefd naar meer dan tien miljoen passagiers per jaar.

De Russische maatschappij vliegt met de Amerikaanse Boeing B737-800, die bijna honderdnegentig passagiers kan vervoeren. Tegen eind dit jaar wil Dobrolet acht vliegtuigen in dienst hebben. Over vier jaar zou de vloot tot veertig exemplaren moeten zijn uitgebreid.

“Dobrolet hanteert tarieven die tussen 20 procent en 30 procent goedkoper zijn dan de prijzen van de klassieke luchtvaartschappijen,” zegt Vitaly Saveliev, chief executive van Aeroflot en bestuursvoorzitter van de budgetvlieger. “In de toekomst worden de tarieven mogelijk nog verder verlaagd.”

Voor een vlucht tussen Moskou en Simferopol wordt een bedrag van 200 dollar gevraagd. Concurrenten rekenen minstens het dubbele van dat bedrag aan. Net zoals bij andere budgetvliegers moet ook bij Dobrolet extra worden betaald voor bijkomende diensten. Onder meer moet de reiziger een bijkomende factuur verwachten voor extra bagage, voeding en drank. (mah)

Bron : www.express.be / Author (mah)

Meer over: DobroletRuslandAeroflot

Meer over: DobroletRuslandAeroflot

NIEUWE AANHANGERS VAN VLADIMIR POETIN - RUSLAND - WERELD

Anti-Fascistisch Front / Verzet

“Als extreemrechtse partijen het naar verwachting goed zullen doen bij de Europese Verkiezingen volgende maand, zal er geen wereldleider gelukkiger zijn dan Vladimir Poetin.” Tot dat besluit komt het gerenommeerde Britse blad The Economist. Van de griezelige aanhangers van Jobbik in Hongarije tot het ‘gedediaboliseerde’ Front national (FN) in Frankrijk, het zijn merkwaardige bondgenoten voor de Russen die gisteren nog maar eens dreigende taal hanteerden tegen de regering in Oekraïne waarinextreemrechts tot neonazi’s zich hebben genesteld.

Lange tijd waren vrienden van Rusland vooral aan de linkerkant van het politieke spectrum te vinden. Er zijn er nu nog wel, maar de voorbije maanden viel toch wel vooral de sympathie bij extreemrechtse partijen op. Zo waren er de waarnemers bij het referendum dat de aansluiting van de Krim bij Rusland mogelijk maakte, met afgevaardigden uit het Franse FN, het Hongaarse Jobbik, het Vlaams Belang, het Oostenrijkse FPÖ, het Italiaanse Lega Nord… Ook al distantieerde Gerolf Annemans zich van de Vlaams Belang-parlementsleden Frank Creyleman, Jan Penris en Christian Verougstraete als waarnemers in de Krim, volgens sommigen een bende clowns en geen Vlaams-nationalisten, het had geen gevolg op de positie van de drie binnen het Vlaams Belang. Frank Creyelman is voor de verkiezingen op 25 mei nog steeds Vlaams Belang-lijsttrekker in Henegouwen, en Jan Penris mocht voorbije zondag dé toespraak afsteken bij een Paasactie van het Vlaams Belang in Mechelen.

Extreemrechtse tot neonazistische groupuscules zijn verdeeld over de strijd in Oekraïne. Sommigen steunen die strijd, anderen distantiëren zich ervan en trekken de Russische kaart. Volgens Peter Kreko, van de Hongaarse denktank Political Capital, voelt men in nogal wat extreemrechtse partijen verwantschap met Rusland omwille van Poetins gespierde verdediging van de nationale belangen, zijn nadruk op de christelijke traditie, zijn verzet tegen de homoseksualiteit en de manier waarop hij vitale economische sectoren onder staatscontrole bracht. Voeg daarbij de afkeer voor de Verenigde Staten en de Europese Unie die hij deelt met extreemrechtse partijen, en het plaatje wordt vervolledigd.

Bij Jobbik supportert men al langer voor Rusland, na de gebeurtenissen in Oekraïne liet ook de Hongaarse uiterst rechtse minister-president Victor Orbán zich erg vriendelijk uit over Rusland.  Op een congres van het Italiaanse Lega Nord in december stond Viktor Zubarev, parlementslid van Poetins partij Verenigd Rusland, mee op de foto met onder andere Geert Wilders (PVV), Heinz-Christian Sträche (FPÖ), Matteo Salvini (de nieuwe leider van Lega Nord) en Gerolf Annemans. Ook de Russische anti-abortus activist Aleksej Komov was op dat congres in Turijn. Marine Le Pen(FN) mocht vorig jaar spreken in het Russische parlement en werd in Moskou ontvangen door naaste medewerkers van Poetin. Heinz-Christian Sträche (FPÖ) was er al eerder en feliciteerde Vladimir Poetin bij zijn herverkiezing als president.

Natuurlijk is Poetin zo slim om zijn eieren niet alleen in de korf van extreemrechtse partijen te leggen. De centrum-linkse Italiaanse premier Matteo Renzi verzette zich tegen al te harde sancties voor Rusland, en Poetin zelf zegt te rekenen op meer redelijkheid bij de voormalige sociaaldemocratische premier van Noorwegen Jens Stoltenberg die op 1 oktober secretaris-generaal van de NAVO wordt. De sympathie van nogal wat extreemrechtse partijen in Europa heeft Poetin al.

Bron : 

De 9 geopolitieke gevolgen van de annexatie van de Krim

Sergei SupinskyOp 12 maart zei Vladimir Poetin tegen een leider van de Krim-Tataren dat de onafhankelijkheidsverklaring van Oekraïne in 1991 “niet voldeed aan de Sovjetprocedure om de structuren van de USSR te verlaten”. Men zou daaruit kunnen afleiden dat de Russische president de ontbinding van de Sovjetunie ongedaan probeert te maken, doch volgens Sylvie Kaufmann van Le Monde is de waarheid complexer dan dat.

Tijdens zijn derde presidentiële campagne omschreef Poetin zijn visie als volgt: “De post-Sovjet fase van de Russische en globale geschiedenis is tot een einde gekomen.”

De twee decennia sinds de val van de Sovjetunie waren voor hem een “herstelfase” die nu “voorbij” is. Het nieuwe Rusland moet nu respect en invloed afdwingen op het wereldtoneel, maar eerst haar autoriteit herwinnen.

Zelfs Poetin beseft dat de Sovjetunie nooit meer terug komt, maar zijn handelingen hebben een herschikking van de geopolitieke machtsbalans in gang gezet die op termijn tot een ‘Nieuwe Wereldorde’ zal leiden. Hoe die eruit zal zien, wordt nu beslist.

Volgende trends worden nu al zichtbaar:

• De terugkomst van de Verenigde Staten naar Europa. De ‘leiders van de vrije wereld’ lieten Europa geruime tijd een eigen koers varen, maar de crisis in Oekraïne heeft hen terug op de voorgrond van het Europees toneel geplaatst. Zo luidden Amerikaanse F16’s recent het bezoek van vicepresident Joe Biden aan Polen en Litouwen in, beide EU-lidstaten die aan Rusland grenzen en de Amerikaanse hard power met open armen verwelkomen.
• De verdeeldheid van de EU. De individuele lidstaten hebben elk een totaal uiteenlopende buitenlandse politiek vanwege de energie- en economische interdependentie met Rusland en dat bemoeilijkt het beslissingsproces.
• Het einde van de Duitse Ostpolik. De pogingen tot dialoog met Poetin zijn totaal mislukt en dat betekent het einde van de toenaderingsstrategie van Angela Merkel en buitenlandminister Frank-Walter Steinmeier tot Rusland.
• De isolatie van Rusland. Poetin mag zijn wil dan wel met succes hebben doorgedreven, de VN-resolutie over de illegaliteit van het referendum in de Krim toont aan hoe geïsoleerd zijn land nu is: Rusland stelde uiteraard zijn veto, maar niet één van de andere 14 landen steunde Moskou.
• De Chinese keuze. Bij de stemming over de VN-resolutie onthield China zich. In tegenstelling tot Poetin is president Xi Jinping niet bereid om de economische voordelen van de globalisering op te offeren voor meer overheidsmacht en –prestige. China kiest voor handel en economische macht en respecteert territoriale integriteit uit angst om het huidige systeem te destabiliseren.
• De aarzeling van de ex-Sovjetrepublieken. De leiders van Kazachstan en andere Sovjetrepublieken steunden de Russische politiek niet zo fanatiek als Poetin wellicht had gehoopt. De reden is natuurlijk dat er ook in hun landen veel etnische Russen wonen.
• De onmacht en herschikking van globale instellingen. De VN-resolutie werd verworpen door een Russisch veto. De G8 komt in juni samen in Sochi, maar westerse leiders hebben de G7 (zonder Rusland) al gereactiveerd. Ook de OESO verwerpt nu de Russische aanvraag tot lidmaatschap.
• Het mogelijk einde van de ontwapening. Oekraïne gaf in 1994 haar nucleair Sovjetarsenaal op in ruil voor bescherming van haar territoriale integriteit. Dat deze garantie niet werd gerespecteerd creërt een precedent voor landen die twijfelen of ze hun nucleaire ambities moeten opgeven in ruil voor soortgelijke garanties (Iran bijvoorbeeld).
• Een nieuw energielandschap. Eenmaal de crisis terug bedaart zullen de Europese landen ongetwijfeldeen nieuw energielandschap zonder Gazprom proberen op te bouwen.
• Bron : Express.be

De Olympische Spelen zijn voorbij... Sochi is opnieuw een spookstad

Nu ook de Paralympische Winterspelen in het Russische Sochi zijn beëindigd is de stad opnieuw verlaten. Atleten en fans zijn vertrokken, autobussen zijn leeg en wagens zeldzaam. Niemand weet wat de toekomst voor Sochi zal brengen. Sommigen denken dat de stad een toeristisch alternatief voor de Krim zal worden. Anderen dat op een dag het Formule 1-circus hier zal neerstrijken. Voorlopig lijkt de stad opnieuw overgeleverd aan haar... straathonden. Meer foto's op English Russia.

Bron : Express.be

Sancties... Klanten Russische bank Rossya kunnen niet langer betalen met Visa en Mastercard

Betaalkaartdiensten Visa en Mastercard zetten met onmiddellijke ingang hun samenwerking met de Russische grootbank Rossya stop. Dat meldt het persagentschap Reuters. Klanten van Rossya zullen deze kredietkaarten dus niet langer kunnen gebruiken om betalingen te verrichten. 

De Rossya bank was donderdag door de Amerikaanse Office of Foreign Assets Control al op een zwarte lijst geplaatst. Volgens de Amerikanen biedt de bank materiële steun aan 9 individuen uit de inner circle van de Russische president Vladimir Poetin. Tegen de negen werden sancties uitgevaardigd: ze krijgen reisbeperkingen opgelegd en kunnen ook niet langer aan hun banktegoeden in de VS. In totaal worden nu al 33 Russen door de sancties getroffen. De sancties zijn een gevolg van de Russische annexatie van de Krim eerder deze week.

Ook de Russen hebben ondertussen tal van Amerikaanse politici het recht ontzegd naar Rusland te reizen. Onder hen de voorzitter van het Huis van afgevaardigden John Boehner en voormalig Republikeins presidentskandidaat John McCain.

Bron : Express.be

Op de Krim is een bank run aan de gang

Op het Oekraïense schiereiland Krim halen mensen grote bedragen cash af bij betaalautomaten en bankfilialen. Voor verschillende van deze banken hebben zich lange rijen gevormd. De voorzitter van de Oekraïense centrale bank heeft al gezegd dat het moeilijk is om grote hoeveelheden baar geld in de Krim te krijgen en dat de afhalingen daarom beperkt zijn.

Oleh Serha, een woorvoerder voor de Privat bank, zei dat zijn bank de afhalingen in gans Oekraïne heeft beperkt tot 1.500 hryvna (108 euro) op dagbasis.

De mensen die in de wachtrijen staan zeggen gehoord te hebben dat de banken zouden sluiten, meldt ABC-journalist Alexander Marquard op Twitter. Velen vragen zich af wat de gevolgen van het referendum zullen zijn voor hun bankrekening, aldus Stuart Webb van ITN Channel 4.

Maar het is vooral een opmerking van Deutsche Bank donderdagochtend die voor ongerustheid heeft gezorgd. Die bank suggereerde dat obligatiehouders mee in het bad zouden worden getrokken, wanneer de Oekraïense banken failliet gaan of door een bailout gered moeten worden.

Soortgelijke commentaren werden ook aan het begin van de Cypruscrisis gedaan, waarna uiteindelijk ook de grote rekeninghouders in de brokken deelden. 

De regering van de Krim bereidt volgens de Oekraïense nieuwswebsite Insider ondertussen de nationalisatie van Oekraïense banken op het schiereiland voor. De banken op de Krim zouden de afhalingen tot slechts 23 euro hebben beperkt. Aan depositorekeningen mag niet geraakt worden. Het bericht is door de regering in Kiev ontkend.

Vorige maand nog had kredietbeoordelaar Fitch de kredietbeoordeling van 13 Oekraïense banken verlaagd van B tot de rommelstatus CCC.

Bron: Express.be

EU betaalt maandelijks 3,5 miljard euro aan Gazprom voor energie, maar zijn er alternatieven?

Eerder dan te praten over welke sancties aan Rusland kunnen worden opgelegd zouden de EU-leiders er beter aan doen oplossingen te bedenken om onze afhankelijkheid van Russische energie af te bouwen, schrijft de Portugese krant Público:

Die afhankelijkheid is enorm, want Gazproms factuur voor energievoorziening aan de EU bedraagt maandelijks niet minder dan 3,5 miljard euro.

De Duitse aardgasimport bijvoorbeeld komt voor 40% uit Rusland  en is cruciaal gezien de nucleaire uitstap in dat land. 

Tijdens de eerste negen maanden van vorig jaar heeft de Europese Unie voor een bedrag van 156 miljard dollar Russische goederen geïmporteerd. Het grootste gedeelte van die invoer bestaat uit olie en gas. Wanneer Rusland zijn aanvoer zou terugschroeven, dreigen de Europese energierekeningen dan ook gevoelig te zullen stijgen.

Deze afhankelijkheid beperken zal sowieso trager verlopen dan de Russificatie van de Krim, een pienter en uitstekend getimed scenario dat nu al onomkeerbaar blijkt. De snelheid waarmee alles gebeurde laat de wereld weinig andere opties dan de nieuwe situatie te aanvaarden.

'Als gevolg van deze nieuwe situatie zullen de EU-leiders de Europese Commissie snel opdragen een grondige analyse van de EU-energieveiligheid te maken en nog voor juni 2014 een alomvattend plan te presenteren dat onze afhankelijkheid van Russische energie drastisch verlaagt,' staat te lezen in de agendapunten van de EU-top die donderdag in Brussel plaatsvindt.

De Britten hebben een reeks alternatieven voorgesteld: zo zou Iraaks gas kunnen worden ingevoerd via een pijplijn naar Europa en moet ook worden gekeken naar gasimport vanuit de VS als een volwaardig onderdeel van de EU-VS vrijhandelsgespreken die volop aan de gang zijn.

Tot nog toe is het onderwerp schaliegas in de meeste Europese staten op weinig enthousiasme onthaald - hoog tijd nu voor 'een energieommekeer', schreef het magazine Finanz und Wirtschaft eerder deze maand al.

Dat Europa zijn lessen niet geleerd heeft mag blijken uit een 2011 door het Baker Institute van de Amerikaanse Rice University gepubliceerd rapport. Daarin stond te lezen:

"De afhankelijkheid van Russisch gas maakte het voor bepaalde Europese leiders moeilijk om krachtdadig te protesteren tegen de invasie van Rusland in Georgië in 2008. Een meer energie-onafhankelijk Europa zal beter gepositioneerd zijn om zich achter de Verenigde Staten te scharen in internationale kwesties die niet de volledige steun hebben van Rusland. Toch zal een grootschalig commerciële exploitatie van schaliegas ertoe leiden dat Rusland zijn energiemacht veel minder als een wapen zal kunnen gebruiken. Bovendien zou ook de politieke invloed van Rusland in Europa worden uitgehold."

Toen al werd opgemerkt dat de commerciële exploitatie van schaliegas in Europa wellicht zou worden afgeremd door grondbezit en ecologische bezwaren.

Bron : Express.be

Sancties tegen Rusland worden door financiële markten op gelach onthaald

Yoshikazu TsunoMet ongeduld wachtten de financiële markten maandag de Europese en Amerikaanse sancties tegen de Russische annexatie van de Krim af, maar toen president Obama die maatregelen bekendmaakte ontstond op die markten hilariteit alom...

Daags na het referendum waarbij meer dan 95% van de deelnemers voor de annexatie van de Krim bij Rusland stemden, ging de Russische beurs Mices na zes opeenvolgende verliesdagen ruim  5% hoger, steeg de al maanden dalende roebel en sloten alle grote aandelenbeurzen de dag af met winsten van 1 tot 3%.

Hoewel de annexering van het Russische schiereiland door het Westen als ‘een oorlogsdaad’ wordt bestempeld en de reactie van de markten door velen als grotesk zal worden beschouwd, zit er voor een keer een logica achter.

De beslissing van de regering Obama en Brussel om de bezittingen en de bewegingsvrijheid van 21 mensen(waaronder 13 Russen) te beperken als vergelding voor de annexatie van een deel van een ander land, kan dan ook niet serieus genomen worden. Natuurlijk worden de maatregelen verdedigd als zijnde ‘nog maar een eerste stap’, net als dat ook op het hoogtepunt van de Syrische crisis werd verteld, toen daar chemische wapens werden ingezet. Obama en de EU maken zich nog maar eens belachelijk, schrijft Monfinancier.com.

De Russische vice-premier Dmitry Rogozin, wiens naam op de lijst vermeld staat, vroeg op Twitter zelfs aan “Kameraad @BarackObama” of de lijst het werk was van een grappenmaker. 'En wat met degenen op de lijst die bezittingen, noch rekeningen in het buitenland hebben?', tweette hij. 'Niet aan gedacht, misschien?'

De markten waren dolblij te zien dat de sancties enkel individuen betreffen en dat bedrijven en banken met rust worden gelaten. Met andere woorden is de inname van de Krim door Rusland nu een voldongen feit en zullen de gevolgen ervan voor de wereldeconomie beperkt blijven.

Als het van het Westen afhangt tenminste.

Bron : Express.be

'Voor de Krim wenkt nu internationale isolering'

Degenen die zich vandaag verblijden over de Russische annexatie van de Krim zullen minder vrolijk zijn waneer het schiereiland dankzij zijn internationale isolering tot een stagnerende paria verwordt, schrijft de Zwitserse Neue Zürcher Zeitung:

"De Russen in de Krim vieren nog altijd feest. Ze geloven in een glansrijke toekomst zoals die in Sovjetstijl werd aangekondigd, de beloofde financiële injecties en een beter leven. 

Voor het Westen is en blijft het schiereiland Oekraïens grondgebied. De huidige onzekerheid en de legale chaos zal toeristen doen wegblijven, maar boven al de broodnodige buitenlandse investeerders. 

Transnistrië, dat zich van de Republiek Moldavië afscheidde, maar ook Abchazië en Zuid-Ossetië, die zich in 2008 met de hulp van Moskou van Georgië afscheidden, zijn vandaag alle afgesneden van de rest van de wereld.

Ook voor de Krim wenkt nu internationale isolering. En degenen die vandaag feest vieren dreigen in shock te ontwaken wanneer de koude werkelijkheid tot hen doordringt.'

Bron : Express.be

'Rusland mag de Krim dan al hebben heroverd, het is Oekraïne voor altijd kwijt'

Nikolay Doychinov'Rusland heeft misschien Krim heroverd, maar het heeft Oekraïne en het merendeel van de Oekraïners voor altijd verloren,' schrijft de Britse Independent:

"De inname van de Krim heeft de positie van de meest anti-Russische elementen in Oekraïne enkel versterkt en de vele Oekraïners die Rusland als beschermheren, geallieerden of zelfs broers zagen, met verstomming geslagen. Dat beeld ligt nu in duigen, want broers bijten je arm niet af. Enkel roofzuchtige buren doen zoiets. 

Een gewond Oekraïne zal niet snel naar Rusland neigen, integendeel, het dreigt voor goed uit Ruslands invloedssfeer te verdwijnen.  Daarom mag gesteld worden dat president Poetin het probleem van de Oekraïense toekomst en identiteit in Ruslands nadeel heeft beslecht.’

'Het Westen moet een slimme strategie bedenken om nog meer spanningen tussen Rusland en Oekraïne te voorkomen,' schrijft de Sloveense krant Delo:

‘Het Oekraïense volk zal de minste inspraak krijgen in de beslissing of er nieuwe referenda dan wel een burgeroorlog zit aan te komen, iets waar 2 op 3 Russen bang voor zijn. Want indien de partijen die deze situatie hebben veroorzaakt weigeren naar elkaar te luisteren zal het nog lang duren vooraleer de vrede terugkeert naar de plek waar ooit de vredelievende Kozakken woonden. 

Omdat zowel in de sport als in de politiek iedereen wil dat zijn team wint, moeten we misschien eerst wat begrip van het Westen vragen. Want dat Westen, dat zo hypocriet uitblinkt in het zweren dat het trouw blijft aan zijn principes - een attitude die enkel aan de oppervlakte komt wanneer er rekeningen met Moskou moeten worden vereffend - heeft totnogtoe weinig begrip getoond.

'Europa moet Rusland tegenhouden,' schrijft de Spaanse krant ABC:

"Wat hier gebeurt is niet de Krim die zijn onafhankelijkheid krijgt, maar de uitbreiding van Rusland, die uiteindelijk - indien Poetin zijn zin krijgt - zal culmineren in de annexatie van een schiereiland van uitzonderlijke strategische waarde voor Moskou.  

De angst dat ook andere regio’s met grote Russisch sprekende bevolkingen soortgelijke manoeuvres zullen ondergaan is niet ongegrond, vooral omdat de internationale gemeenschap zo lauw gereageerd heeft of, met andere woorden, haar reactie heeft beperkt tot protest. Die gemenschap moet een strengere toon aannemen en gepaste sancties treffen om het Kremlin te ontmoedigen om deze illegale en expansieve strategie verder te zetten."

Bron : Express.be

8 zaken die u moet weten over de Krim

© - VASILIY BATANOV / AFP

1. Wat is de Krim?

De Autonome Republiek van de Krim is een schiereiland in de Zwarte Zee dat deel is van Oekraïne en een uiterst woelige geschiedenis heeft. Grieken, Scythen, Byzantijnen, Italianen, Turken en Russen drukten door de eeuwen heen allen hun stempel op het gebied. Meer recentelijk stond het bekend als een gigantisch kuuroord voor Sovjetburgers.

2. Wie woont in de Krim?

De meerderheid van de bevolking (1,2 miljoen inwoners of 58,5% van het totaal) zijn etnische Russen. Met ongeveer een half miljoen (24,3%) zijn de Oekraïners de tweede grootste groep. De derde etnische groep bestaat uit Krim-Tataren (12,1%). In de grootste stad, Sevastopol, wonen er echter bijna geen Krim-Tataren en is ruim 70% van Russische afkomst.

3. Wat is er gaande in de regio?

De Russische meerderheid in de Krim begon onmiddellijk na de val van president Janoekovytsj te betogen bij het regionale parlementsgebouw. Ze eist dat haar autonome regio terugkeert naar de grondwet van 1992, waaronder de Krim kortstondig een eigen president had die een onafhankelijk buitenlands beleid voerde. De Krim-Tataren daarentegen steunen de nieuwe regering, waardoor de regio nu verscheurd wordt door uit de hand lopende betogingen en tegenbetogingen.

Twee mensen lieten tijdens de betogingen van de verschillende etnische groepen inmiddels al het leven en een dertigtal raakte gewond. Net als in Kiev worden er milities gevormd in de hoop dat deze samen met de politie verder geweld kunnen voorkomen. De pro-Janoekovytsj burgemeester van Sevastopol trachtte trouw te zweren aan de nieuwe regering, maar werd bijna onmiddellijk uit zijn ambt gezet en vervangen.

4. Waarom al dat geweld?

Bijna iedereen in de Krim (97%) spreekt Russisch als hoofdtaal. De beslissing van de overgangsregering in Kiev om minderheidstalen niet langer officieel te erkennen treft de Krim (en vooral de etnische Russen) dus erg hard en is zelfs in het nationalistische westen van Oekraïne uiterst controversieel.

5. Hoe raakte de Krim afgescheiden van Rusland?

In 1954 gaf de Sovjetleider Nikita Chroesjtsjov (zelf een etnische Oekraïener) het bevel om de Krim af te scheiden van Rusland en toe te voegen aan het grondgebied van de Oekraïense Sovjetrepubliek. Een beslissing die na de val van de Sovjetunie op vlijmscherpe kritiek werd onthaald.

De grootste stad, Sevastopol, is bovendien een geval apart. In 1948 werd het een aparte entiteit onder rechtstreeks bestuur van Moskou en in de jaren 1990 werd de stad het onderwerp van eindeloze debatten tussen Oekraïense en Russische politici. Uiteindelijk kreeg het een speciale status binnenin Oekraïne.

Rusland pacht nog steeds een marinebasis in Sebastopol, omdat hier het hoofdkwartier is van de Russische Zwarte Zeevloot. Mede daarom is Sebastopol geen onderdeel van de Krimrepubliek en beschouwen de meeste stadsbewoners het als Russisch grondgebied. 

6. Wat met de Krim-Tataren?

In het begin van de twintigste eeuw woonden er ongeveer even veel Russen als Tataren in de Krim en was de regio een schitterend oord dat als inspiratie diende voor tal van dichters, schrijvers en andere artiesten. Omdat echter tijdens de Tweede Wereldoorlog een 20.000-tal Krim-Tataren had gecollaboreerd met de nazi’s (en hoewel tal van anderen hadden gediend in het Rode Leger), beval Stalin de gedwongen deportatie van de hele etnische groep.

Officieel werden er 183.155 Krim-Tataren gedeporteerd naar andere Sovjetrepublieken in Centraal-Azië, gevolgd door nog eens 9.000 oorlogsveteranen. Dat komt neer op 19% van de toenmalige bevolking van het schiereiland. Het duurde tot de late jaren 1980 vooraleer deze mensen terug konden gaan.

7. Wat gebeurde er in de jaren 1990?

In 1991 vonden er enkele belangrijke referenda plaats in de Krim. Eerst koos 93,26% van de bevolking om van de regio een autonome republiek te maken binnen de Sovjet Unie en daarna koos 54% ervoor om de onafhankelijkheid van Oekraïne te steunen. Een referendum over de onafhankelijkheid van de Krim werd echter verboden, wat tot klachten over onderdrukking door Kiev leidde.

De terugkeer van de Krim-Tataren compliceerde de situatie verder omdat deze groep een eigen organisatie oprichtte (de Mejlis) om hun rechten en politieke belangen te verdedigen, hoewel ze nooit officieel werd erkend en door pro-Russische hardliners als “crimineel” en “ongrondwettelijk” werd omschreven.

8. Wat willen de verschillende partijen?

Het doel van de Russische bevolking in de Krim is een referendum over de toekomst van de regio, hetzij als autonome regio in Oekraïne, als onafhankelijke staat of als deel van Rusland. Intussen beroepen ze zich op hun ‘recht om de bevelen te negeren van de illegale centrale overheid’.

De Tataarse minderheid koestert een historische haat tegen de Russen en vreest voor haar status en haar rechten in een Krimrepubliek die niet tot Oekraïne behoort.

Rechtse radicalen uit West-Oekraïne dreigen troepen naar de Krim te sturen om de oppositie tegen ‘hun’ revolutie te onderdrukken.
De regering in Kiev heeft haar handen vol met andere zaken en probeert ondertussen een zachte aanpak uit om verdere onrust in de Krim te vermijden.

Rusland beschouwt de Krim als deel van Oekraïne, maar toont zich bereid om in te grijpen moesten de rechten van de etnische Russen in de regio in gevaar komen. Een nieuwe wet wordt momenteel overwogen die Russische inwoners van het schiereiland snel Russisch burgerschap zou schenken. (via: Russia Today)

Bron : Express.be

Hoe Poetin de Krimcrisis aan de Russen verkoopt

Patrick StollarzHet Russische perspectief omtrent het conflict met Oekraïne verschilt fundamenteel van het westerse, schrijft Mary Dejesvki in de Irish Independent:

‘Poetins standpunt weerspiegelt een binnenlandse consensus die wil dat, hoewel Oekraïne onafhankelijk is, zijn natuurlijke plaats binnen de Russische invloedsfeer ligt en dat Moskou onmogelijk kan kijken hoe het Westen samenzweert om het daaraan te onttrekken.

Poetin kan Janoekovytsj alsnog opofferen... maar het feit dat deze laatste democratisch verkozen werd, de manier waarop hij werd afgezet (door straatprotesten), en door extreem-rechtse elementen in de massa (binnen Rusland voorgesteld als een meerderheid), maken dat het nieuwe regime in Kiev - in de ogen van Moskou - Oekraïne’s Russischsprekende bevolking in gevaar kan brengen.

Dit mag dan al niet de waarheid zijn, het is een voorstelling van zaken die vele Russen, die in het Sovjettijdperk zijn opgegroeid - Poetin inbegrepen - geloofwaardig vinden - geloofwaardiger alleszins dan de westerse versie van verlichte betogers die een despoot wilden afzetten in het belang van de natie.’

Bron : Express.be

Een update van de situatie in de Krim in 9 korte zinnen

President Vladimir Poetin beveelt de terugtrekking van alle troepen (150.000 militairen) die deelnamen aan militaire oefeningen aan de grens met Oekraïne. (Russia Today)

De VS zetten elke militaire samenwerking met Rusland met onmiddellijke ingang stop. (Associated Press)

Washington zoekt naar manieren om Rusland economisch en diplomatiek te isoleren en stuurt John Kerry naar Kiev; een militaire actie zit er niet in. (CBS news)

In een opiniestuk in de Financial Times schrijft voormalig Georgisch president Mikheil Saakashvili dat president Poetin Oekraïne niet als een land, maar als een grondgebied beschouwt, dat moet worden opgesplitst. (Financial Times)

De koers van de Russische roebel noteert op zijn laagste niveau ooit tegenover zowel de euro als de dollar en ook de Russische beursindex Micex moest maandag 11% inleveren, de grootste daling in één dag. (Steraandelen Gazprom en Sberbank verloren respectievelijk 14% en 15%). (Wall Street Journal)

Omdat de olieprijs stijgt en de roebel in waarde daalt krijgt Rusland wel meer geld binnen en kunnen ze meer uitgeven. (Financial Times)

De Chinese houding in het conflict is weinig duidelijk, maar neigt niet direct naar een veroordeling van het Russische ingrijpen. (AFP)

De Europese Unie (EU) maant Moskou zijn militairen terug te halen en dreigt met sancties: zo zouden gesprekken over de versoepeling van de visumplicht worden opgeschort, terwijl de Russen juist graag visumvrij naar de EU willen reizen. (De Telegraaf)

De Russische ambassadeur in de VS, Vitaly I. Churkin, heeft maandag in de VN-Veiligheidsraad een brief getoond van de hand van de verdreven president Janoekovytsj, waarin die Rusland om militaire hulp vraagt. (NewYork Times) 

Het immer groeiende kankergezwel dat Cyprus heet

De Cypriotische vastgoedbubbel barstte twee jaar geleden en sindsdien evolueert de toestand er van kwaad naar erger. Tussen eind 2011 en vandaag steeg de aanvrag voor een bailout van 2,5 miljard euro tot 20 miljard of 107% van het bbp. Wolf Richter schetst op ZeroHedge een onthutsend beeld van dit kleine land met immer groeiende financiële problemen.
De Cypriotische banken en de regering, beiden berucht om hun corruptie, stonden er nog nooit zo slecht voor. In november 2011 kreeg Cyprus een eerste bailout van 2,5 miljard euro van Rusland. In juni dit jaar wankelden de banken opnieuw en vroeg Demetris Christofias (foto), leider van de Progressieve Arbeiderspartij en het enige communistische staatshoofd van Europa, om hulp van de Troika.
De Europese Commissie, het IMF en de ECB namen de aanvraag in overweging en ze berekenden dat het land ongeveer tien miljard euro zou nodig hebben. Amper een maand later verklaarde de gouverneur van de Cypriotische centrale bank Panicos Demetriades echter dat de banken alleen al twaalf miljard nodig hebben en dat ook de overheid nog eens drie miljard extra moet krijgen.
Verleden week kondigde de Russische minister van financiën Anton Siluanov dan het ware bedrag aan: Cyprus zal officieel 15 miljard euro vragen van de Troika en nog eens 5 miljard van Rusland. Het totaal, 20 miljard, komt overeen met 107% van het Cypriotisch BBP, een astronomisch bedrag.
Ondanks de mislukkingen van hun aanpak in Griekenland zal de Troika opnieuw de falende banken redden en tegelijkertijd een aantal voorwaarden opleggen, waaronder privatisering van enkele overheidsbedrijven, een daling van 15% van de ambtenarenlonen en 10% van de uitkeringen. Verder verdwijnt samen met de 13de loonmaand ook de automatische koppeling van lonen aan de inflatie.
Zoals men kon verwachten is de ontvetting van de staat absoluut onaanvaardbaar voor een communist. President Christofias verzekert zijn kiezers dat hij de privatiseringen, de loonsverlaging, en de afschaffing van zowel de 13de loonmaand als de link tussen lonen en inflatie niet zal doorvoeren.
“We zeggen niet gewoon ‘nee’,” verklaart Christofias, “we bieden tegenvoorstellen.” Verleden woensdag kondigde hij aan wat dit betekent: belastingverhogingen op consumptie, luxewagens, sigaretten en alcohol, incentieven voor de publieke sector om niet vervroegd met pensioen te gaan en een loonsverlaging van 5% voor iedereen die meer dan 1.500 euro verdient.
Zo dreigt in Cyprus hetzelfde te gebeuren als in Griekenland: een onverantwoordelijke overheid weigert om de publieke uitgaven in te tomen en klopt aan bij Europa (en bij Rusland). In ruil voor tientallen miljarden in nieuwe leningen om verlieslatende bankenkartels te redden, belooft men de privésector verder uit te melken zonder te raken aan de bron van het probleem, de staat zelf. Et l’histoire se répète.

Bron : Zero Hedge / Express.be