Sancties tegen Rusland worden door financiële markten op gelach onthaald

Yoshikazu TsunoMet ongeduld wachtten de financiële markten maandag de Europese en Amerikaanse sancties tegen de Russische annexatie van de Krim af, maar toen president Obama die maatregelen bekendmaakte ontstond op die markten hilariteit alom...

Daags na het referendum waarbij meer dan 95% van de deelnemers voor de annexatie van de Krim bij Rusland stemden, ging de Russische beurs Mices na zes opeenvolgende verliesdagen ruim  5% hoger, steeg de al maanden dalende roebel en sloten alle grote aandelenbeurzen de dag af met winsten van 1 tot 3%.

Hoewel de annexering van het Russische schiereiland door het Westen als ‘een oorlogsdaad’ wordt bestempeld en de reactie van de markten door velen als grotesk zal worden beschouwd, zit er voor een keer een logica achter.

De beslissing van de regering Obama en Brussel om de bezittingen en de bewegingsvrijheid van 21 mensen(waaronder 13 Russen) te beperken als vergelding voor de annexatie van een deel van een ander land, kan dan ook niet serieus genomen worden. Natuurlijk worden de maatregelen verdedigd als zijnde ‘nog maar een eerste stap’, net als dat ook op het hoogtepunt van de Syrische crisis werd verteld, toen daar chemische wapens werden ingezet. Obama en de EU maken zich nog maar eens belachelijk, schrijft Monfinancier.com.

De Russische vice-premier Dmitry Rogozin, wiens naam op de lijst vermeld staat, vroeg op Twitter zelfs aan “Kameraad @BarackObama” of de lijst het werk was van een grappenmaker. 'En wat met degenen op de lijst die bezittingen, noch rekeningen in het buitenland hebben?', tweette hij. 'Niet aan gedacht, misschien?'

De markten waren dolblij te zien dat de sancties enkel individuen betreffen en dat bedrijven en banken met rust worden gelaten. Met andere woorden is de inname van de Krim door Rusland nu een voldongen feit en zullen de gevolgen ervan voor de wereldeconomie beperkt blijven.

Als het van het Westen afhangt tenminste.

Bron : Express.be

Coene heeft gelijk: enkel de vernietiging van Spanje en Italië kan die landen redden

Het interview met de Tijd en L’Echo, waarin Luc Coene, gouverneur van de Belgische Nationale Bank, verklaarde dat de ECB-aankoop van Spaanse en Italiaanse obligaties geen steek houdt, doet veel stof opwaaien. De reacties beperken zich niet enkel tot het binnenland. Ook buitenlandse media als The Telegraph hebben nota genomen van Coene's ongewone uitspraken.

“Het houdt geen steek voor de ECB om die landen te beginnen financieren,” aldus Coene. “De overname van de overheidsschulden van Italië en Spanje door de ECB zou de bank enkel verzwakken en niets doen om de onderliggende problematiek op te lossen.”
Coene wijst op de ervaring met het overkopen van Italiaanse obligaties in augustus vorig jaar: “We kochten de obligaties en vrijwel onmiddellijk daarna braken de Italianen al hun beloftes. De conclusie is duidelijk: als je de druk van de markt wegneemt, neem je ook de druk op politici weg om te handelen.”
Dit is natuurlijk net wat vele analisten al maanden of jaren roepen. Het financiële blog ZeroHedge bijvoorbeeld stelde vorige week nog dat het rechtstreeks opkopen van overheidspapier een non-oplossing is die tijdelijk soelaas kan brengen, maar de situatie uiteindelijk nog verergert.
“De fundamentele functie van de obligatiemarkt is om soevereine staten ‘eerlijk’ te houden,” schrijft ZeroHedge, “Rentes van 7% zijn – zoals Schauble verleden week verklaarde – niet het einde van de wereld, maar een signaal voor het land om de uitgaven onder controle te krijgen, de tekorten op te lossen en orde op zaken te stellen.”
Dit vereist harde maatregelen: de schrapping van sociale uitgaven, het ontslag van honderdduizenden staatswerknemers en jammer genoeg waarschijnlijk ook belastingverhogingen. Deze pijn is echter onvermijdelijk en wordt enkel erger naarmate hij langer wordt uitgesteld.
“De logica is zo helder dat enkel professionele economen, doctoraatshouders en werknemers van Goldman Sachs ze kunnen ontkennen: jammer genoeg behoort het merendeel van de leidinggevende klasse tot deze groepen,” aldus ZeroHedge.

Bron : Zero Hedge / Express.be

Democratie in de EU: het volk wordt een storende factor

Economische crisis, onrust op de financiële markten en harde bezuinigingsmaatregelen: dat is vandaag de harde realiteit in de eurozone. Maar wat gebeurt er als de 99% het beleid van de elite niet langer goedkeuren? Loopt de Europese democratie op haar laatste benen?, vraagt de Frankfurter Rundschau zich af.

Volgens Patrick Artus van de Franse bank Natixis wordt 'het grootste risico voor Europa momenteel niet zozeer gevormd door oplopende rentes op staatsobligaties, dan wel door de politieke en sociale crisis vanwege de spectaculaire stijging van de werkloosheid.'

Die werkloosheid zorgt inderdaad voor grote problemen in onder andere Griekenland en Spanje, waar zowat de helft van alle jongeren zonder job zit. Wanneer het enige antwoord dat politici op deze problemen kunnen bedenken nog meer bezuinigingen zijn, is het logisch dat de publieke opinie zich tegen de politieke klasse begint te keren.

De regels van de democratie schrijven voor dat het volk in het stemhokje regelmatig zijn mening kan geven over het beleid, en dus ook de genomen maatregelen kan afwijzen. Maar de potentiële onwil van het volk om op te draaien voor het wanbeleid van hun leiders zorgt nu voor onrust op de financiële markten.

Politici proberen daarom de wil van de kiezer zoveel mogelijk te neutraliseren. Onverkozen “technocratische” politici nemen nationale topfuncties over,  mogelijk lastige referenda worden afgewend en consortia van bankiers, politici en centralebankiers nemen alle beslissingen, een groep technocraten die door de professor litteratuur Joseph Vogl de “financiële Sovjets” wordt genoemd.

Landen die in de nabije toekomst naar de stembus trekken, zoals Ierland en Griekenland, lijken nog steeds democratisch, maar het volk heeft er weinig keuze: de grote partijen worden door Europa verplicht de hervormingen verder door te voeren.

Het resultaat van dat gebrek aan keuze is dat kleine, radicale oppositiepartijen steeds machtiger worden, omdat die gepercipiëerd worden als het enig mogelijke alternatief. En dit vooruitzicht baart de financiële markten dan weer grote zorgen..

Bedrijfsethicus Ulrich Thielemann spreekt van “het einde van de democratie”, omdat alternatieven onbespreekbaar zijn geworden. “Mensen hebben niet langer zelf de keuze, ze kunnen alleen een op voorhand vastgesteld beleid goedkeuren.”

Hij ziet in de suprematie van de financiële markten over de democratie de ware schuldige. De harde realiteit van de markt dwingt de politiek om kiezers van hun macht te beroven. Hij stelt dan ook dat de vrijheid van markten en de vrijheid van democratie onverenigbaar zijn.

Bron l Express.be