https://fbcdn-video-n-a.akamaihd.net/hvideo-ak-xpa1/v/t42.1790-2/11042848_830898633655524_1911048710_n.webm?efg=eyJxZSI6ImZiY2RuX3ZpZGVvX3JhdGVsaW1pdF9yb2xsb3V0Mix2X3JvbGxvdXQifQ%3D%3D&oh=794f853b254f520eb23aa187faf1b1d2&oe=550E0BF9&__gda__=1426984757_e52ab7597b680808635d8b859ac2e4c6
Rauchschwaden, Reizgaswolken, Wasserwerfer und Schlagstöcke, aber auch nüchterne Argumente und fantasievolle Parolen: Der Protest gegen die EZB hatte am Mittwoch die Mainmetropole im Griff. Unser Video-Redakteur war dabei.
Source Blockupy Hamburg
Posts tonen met het label ECB. Alle posts tonen
Posts tonen met het label ECB. Alle posts tonen
zaterdag 21 maart 2015
dinsdag 10 juni 2014
Europa : ECB maakt einde aan de droom van diegenen die meenden dat een spaarpot zekerheid bood voor later
Hoewel de probleemanalyse van de ECB te volgen valt, is de renteverlaging van de centrale bank toch een te riskant besluit, schrijft Xander van Uffelen in De Volkskrant:
'Griekenland en Spanje zijn, ondanks gevaren van deflatie, al redelijk aan het opkrabbelen. De kredietverlening zal door deze nieuwe maatregel bovendien nauwelijks toenemen. De risico's van nieuwe zeepbellen nemen door het besluit echter alleen maar toe en de gevaren hiervan zijn nauwelijks te overzien. In Duitsland kunnen huizenkopers tegen extreem lage rentes geld uitgeven. Landen als Italië en Frankrijk kunnen wederom heel goedkoop lenen. Met de renteverlaging neemt de ECB een groot risico.'
Al diegenen die meenden dat een spaarpot voor hun oude dag zekerheid bood komen bedrogen uit, schrijft De Dagelijkse Standaard:
'Hun spaargeld, waarvan de rente de inflatie al niet bij kon houden, verdwijnt in waarde als sneeuw voor de zon. Met vele pensioenen gebeurt hetzelfde. Waarom zouden banken nog rente betalen als zij dat zelf moeten doen aan de ECB als zij daar gelden willen parkeren. (...) Het rentewapen, noch LTRO, noch QE werken niet of nauwelijks. Alleen sociale hervormingen op flinke schaal, koopkracht vergrotende lastenverlichting voor de burgers, lagere afdrachten van bedrijven waardoor de interne economie versterkt wordt en weer groei ontstaat kunnen op de lange duur het evenwicht in kosten baten herstellen, de overheidsuitgaven verminderen en tot langzame afbetaling van de torenhoge staatschulden bijdragen. Dit zal sterk snijden in de sociale zekerheid inhouden. Dat zal op enorme weerstand van de vakbonden stuiten maar zal op een gegeven moment toch onontkoombaar zijn.'
'Verdere renteverlagingen zullen weinig uithalen, schrijft Daan Killemaes op Trends.be:
'Een uit de kluiten gewassen programma van geldverruiming is weinig waarschijnlijk en ook niet wenselijk, want dat zou nog meer zeepsop pompen in de al gevaarlijk schuimende financiële markten. Wel wenselijk is een beleid om de lage rentevoeten tot bij de kmo’s te krijgen. Maar in Europa bestaat nauwelijks een kapitaalmarkt voor bedrijfskredieten, en dus kan de ECB die leningen ook niet opkopen. Maar misschien moet ze de banken pas nieuwe goedkope kredieten geven, op voorwaarde dat ze die doorsluizen naar de kmo’s. Toon het geld aan de ondernemers, in plaats van aan de banken.'
Bron : Express.be
donderdag 5 juni 2014
Europa : Introduceert de ECB vandaag de negatieve rente? Lessen uit het Deense laboratorium
In juli 2012 voerde de Deense Centrale Bank een negatieve rente op
spaargeld in. Het was daarmee het eerste en voorlopige enige EU-land dat
tot zo’n drastische maatregel overging. Al in 2009 was Zweden zijn buurland
voorafgegaan, maar dat land maakte die maatregel nooit hard. Nu de inflatie
vorige maand onverwacht tot 0,5% is gedaald, gaan in de eurozone steeds
meer stemmen op om de dreigende deflatie tegen te gaan door ook daar een
negatieve rente te gaan heffen.
Omdat Denemarken de enige referentie op dat vlak blijkt, zou de ECB het Deense monetair laboratorium als uitgangspunt kunnen gebruiken. Sinds de zomer van 2012 is de Deense hoofdstad Kopenhagen dan ook regelmatig door de centrale bankers van de eurozone bezocht.
Wat ze daar hebben geleerd?
Ten eerste dat de reden om een negatieve rente in te voeren in Denemarken, verschilde van degene die Mario Draghi vandaag heeft. De negatieve rente die de Deense Nationalbanken invoerde moest vermijden dat het land te grote buitenlandse kapitaalstromen van investeerders te verwerken zou krijgen. Die waren in 2012 namelijk op zoek naar een veilige haven buiten de eurozone, wat de Deense kroon fors de hoogte dreigde in te jagen. De ECB daarentegen wil deflatie tegengaan door geld dat op spaarrekeningen van grote financiële instellingen en pensioenfondsen staat (gewone spaarders zouden voorlopig nog aan de maatregel ontsnappen) te beboeten in de hoop dat het zo de economie in gaat en de prijzen opnieuw omhoog gaan.
Ten tweede dat er geen duidelijk bewijs is dat zo’n negatieve rente wel degelijk het gewenste effect zal hebben. Net als de Deense kroon toen, zou de euro in waarde kunnen zakken, waarschijnlijk zelfs iets meer, omdat de impact in de eurozone groter zou zijn dan in een land met 6 miljoen inwoners, waar de daling al bij al beperkt bleef. (Een van de oorzaken van de lage inflatie is de sterke euro omdat hij importproducten goedkoper maakt.)
Ten derde dat negatieve rentes geen enkele impact hebben gehad op de leningen aan de reële economie en een beperkte impact op de liquiditeitenstroom. In april 2014 heeft de Deense centrale bank de rente trouwens opnieuw op nul gebracht. Negatieve rente werkt voornamelijk wanneer er een teveel aan cash in het systeem zit, wat volgens specialisten vandaag in de eurozone niet langer het geval is.
Conclusie: volgens officials van de Deense Nationalbanken is de ganse operatie in hun land voornamelijk een nuloperatie geweest.
Een negatieve rente zal weinig kwaad doen, maar zal op zijn eentje het deflatiespook niet wegjagen.
Een negatieve rente zal weinig kwaad doen, maar zal op zijn eentje het deflatiespook niet wegjagen.
Bron : www.express.be
donderdag 18 oktober 2012
Eurozone: de Duitse ommekeer
De politiemacht die bij het bezoek van Angela Merkel te Athene werd ontplooid, heeft aangetoond in welke mate Duitsland, na bijna drie jaar crisis, daar onpopulair is: zijn onverzettelijkheid wordt gezien als een van de oorzaken, zo niet de grootste van het drama dat het land doormaakt.
De Grieken zijn trouwens niet de enigen die de zaken zo stellen: voor veel Europeanen verklaart de Duitse wil om zijn "model" aan zijn partners op te leggen voor een groot deel de omvang van de crisis. Deze visie is niet ongegrond. Sinds drie jaar heeft Duitsland voortdurend geprobeerd de financiële solidariteit tussen de Europese staten aan banden te leggen en aan een veeleisende voorwaardelijkheid te koppelen. Het streefdoel van de aan de Zuid-Europese landen opgelegde budgettaire doelstellingen en de structurele hervormingen die van die landen werden verlangd – of ze al dan niet daadwerkelijk werden geholpen - verklaren voor een deel hun huidige economische en sociale onmacht.
In die houding van Duitsland een teken van egoïsme, zelfs van cynisme zien, is echter niet noodzakelijk gerechtvaardigd. De eurozone maakt natuurlijk wel een crisis mee die er de "zieke man" van de wereldeconomie van maakt. Maar bevond Duitsland, dat vandaag overal als voorbeeld wordt gesteld, zich enkele jaren geleden niet in exact dezelfde situatie? Is dit niet het bewijs dat pijnlijke hervormingen ook heilzaam kunnen zijn? Door aan zijn partners een draconische soberheidskuur op te leggen, wedt Duitsland erop dat de Eurolanden, als hun financiële toestand over enkele jaren wordt vergeleken met die van Japan of van de Verenigde Staten (die nog de inspanningen voor een financieel herstel niet hebben gedaan), op zijn beurt als voorbeeld zal worden gesteld. Kunnen we het dat verwijten? Natuurlijk niet... behalve als deze redenering op een dubbele interpretatiefout berust.
Vooreerst is de context waarin de landen van de eurozone zich vandaag proberen te hervormen en hun begrotingen in evenwicht te brengen zeer verschillend van die aan het begin van het vorige decennium: de inkrimping van de binnenlandse vraag die deze hervormingen met zich meebrengt, kan niet door een groei van de buitenlandse vraag worden gecompenseerd. Bovendien hebben niet alle eurolanden dezelfde capaciteit om te hervormen: sommigen ervan hebben de grens bereikt van waar elke bijkomende inspanning een factor van politieke en sociale destabilisatie kan worden.
De Duitse regering schijnt nu te beseffen wat er op het spel staat. Wat men ook heeft gezegd, enkele maanden geleden zou de exit van een land uit de eurozone - ook al was het Griekenland - het einde van de eenheidsmunt hebben betekend. Het idee dat de euroregeringen over de nodige instrumenten beschikken om de besmetting die eruit zou voortvloeien tegen te gaan, is ruimschoots bedrieglijk: het is voldoende vast te stellen met welke logheid en vaak ook onhandigheid zij tot nog toe zijn opgetreden! Als de euro niet is ontploft, zoals velen het aan het einde van vorig jaar hadden aangekondigd, dan is dit in de eerste plaats te danken aan de stoutmoedigheid van de Europese Centrale Bank. Maar het ogenblik is wellicht gekomen waarop de politieke wil om de euro in stand te houden het moet winnen van die om de landen te dwingen de hervormingen zo snel mogelijk uit te voeren. De ontwikkeling in de eerstkomende weken van de eisen van Brussel en van de trojka ten opzichte van de landen van Zuid-Europa zou dit moeten bevestigen.
Voor de Duitse regering heeft deze prioriteitsverandering reeds weken geleden plaatsgevonden. Hoe kunnen we anders de duidelijke steun begrijpen die door kanselier Angela Merkel werd verleend aan het door voorzitter Draghi aangekondigde plan, waarvan de expliciete doelstelling het behoud van de euro is? Deze steun is des te meer tekenend omdat Jens Weidman, voorzitter van de Bundesbank, en voormalig economisch adviseur van de kanseliersvrouw, er zich van bij het begin tegen had verzet.
Even veelbetekenend is ook het feit dat Jörg Asmussen, die voorheen economisch adviseur was van Angela Merkel en nu lid is van de directie van de ECB, ondanks het verzet van de Bundesbank, heeft aanvaard dit plan samen met Benoît Coeuré uit te werken. Het pragmatisme en de politieke moed van de kanseliersvrouw zouden het nu mogelijk moeten maken de greep, die tot vandaag op de landen van het zuiden van Europa heeft gewogen, losser te maken. De Europese crisis is nog helemaal niet ten einde.
Niettemin vond deze zomer een ommekeer plaats.
Bron : Express; be
maandag 8 oktober 2012
Het immer groeiende kankergezwel dat Cyprus heet
De Cypriotische vastgoedbubbel barstte twee jaar geleden en sindsdien evolueert de toestand er van kwaad naar erger. Tussen eind 2011 en vandaag steeg de aanvrag voor een bailout van 2,5 miljard euro tot 20 miljard of 107% van het bbp. Wolf Richter schetst op ZeroHedge een onthutsend beeld van dit kleine land met immer groeiende financiële problemen.
De Cypriotische banken en de regering, beiden berucht om hun corruptie, stonden er nog nooit zo slecht voor. In november 2011 kreeg Cyprus een eerste bailout van 2,5 miljard euro van Rusland. In juni dit jaar wankelden de banken opnieuw en vroeg Demetris Christofias (foto), leider van de Progressieve Arbeiderspartij en het enige communistische staatshoofd van Europa, om hulp van de Troika.
De Europese Commissie, het IMF en de ECB namen de aanvraag in overweging en ze berekenden dat het land ongeveer tien miljard euro zou nodig hebben. Amper een maand later verklaarde de gouverneur van de Cypriotische centrale bank Panicos Demetriades echter dat de banken alleen al twaalf miljard nodig hebben en dat ook de overheid nog eens drie miljard extra moet krijgen.
Verleden week kondigde de Russische minister van financiën Anton Siluanov dan het ware bedrag aan: Cyprus zal officieel 15 miljard euro vragen van de Troika en nog eens 5 miljard van Rusland. Het totaal, 20 miljard, komt overeen met 107% van het Cypriotisch BBP, een astronomisch bedrag.
Ondanks de mislukkingen van hun aanpak in Griekenland zal de Troika opnieuw de falende banken redden en tegelijkertijd een aantal voorwaarden opleggen, waaronder privatisering van enkele overheidsbedrijven, een daling van 15% van de ambtenarenlonen en 10% van de uitkeringen. Verder verdwijnt samen met de 13de loonmaand ook de automatische koppeling van lonen aan de inflatie.
Zoals men kon verwachten is de ontvetting van de staat absoluut onaanvaardbaar voor een communist. President Christofias verzekert zijn kiezers dat hij de privatiseringen, de loonsverlaging, en de afschaffing van zowel de 13de loonmaand als de link tussen lonen en inflatie niet zal doorvoeren.
“We zeggen niet gewoon ‘nee’,” verklaart Christofias, “we bieden tegenvoorstellen.” Verleden woensdag kondigde hij aan wat dit betekent: belastingverhogingen op consumptie, luxewagens, sigaretten en alcohol, incentieven voor de publieke sector om niet vervroegd met pensioen te gaan en een loonsverlaging van 5% voor iedereen die meer dan 1.500 euro verdient.
Zo dreigt in Cyprus hetzelfde te gebeuren als in Griekenland: een onverantwoordelijke overheid weigert om de publieke uitgaven in te tomen en klopt aan bij Europa (en bij Rusland). In ruil voor tientallen miljarden in nieuwe leningen om verlieslatende bankenkartels te redden, belooft men de privésector verder uit te melken zonder te raken aan de bron van het probleem, de staat zelf. Et l’histoire se répète.
Bron : Zero Hedge / Express.be
donderdag 27 september 2012
Waarom Merkel zich plots achter Draghi's reddingsplan schaarde...
De kredietbeoordelaar Moody’s veranderde recentelijk het vooruitzicht voor Duitsland van ‘stabiel’ naar ‘negatief’ als gevolg van de hoge blootstelling van de Duitse banken aan crisislanden als Italië en Spanje. Moody’s waarschuwt ook dat de hoge risico’s kunnen leiden tot het verlies van de AAA-rating.
Één van de grootste problemen voor Duitse banken zijn de gedekte Spaanse obligaties. Die obligaties, ook Pfandbriefe of cedulas genoemd, houden normaal gezien weinig risico in en zijn meestal gedekt door residentiële hypotheekleningen. De scherpe daling van de Spaanse vastgoedmarkt maakt ze echter uiterst risicovol.
Vooral de Landesbanken, Duitse staatsbanken, (maar ook andere Duitse banken) kochten de voorbije jaren grote hoeveelheden van deze gedekte obligaties aan en proberen sinds de crisis met wisselend succes het Spaans aandeel in hun portefeuilles af te bouwen.
In juni verlaagde Moody’s de rating van cedulas tot quasi-junk waarna hun waarde scherp daalde. Volgens Leef Dierks van Morgan Stanley kan hun marktwaarde nog verder dalen, maar worden ze niet met default bedreigd omdat Spaanse banken ze gebruiken om te lenen van de ECB.
Deutsche Bank, Duitslands grootste bank, is voor 29,7 miljard euro blootgesteld aan Spanje, vooral omwille van de financiële activiteiten van de bank in Spanje zelf. 7,2 miljard euro daarvan hangt af van Spaanse financiële instellingen, vooral in de vorm van gedekte obligaties van grote banken.
De tweede grootste bank, Commerzbank , is voor 13,5 miljard blootgesteld aan Spanje, waarvan 4,3 miljard aan financiële instellingen en 3,9 miljard aan commercieel vastgoed. Deze bank kreeg een bailout na de val van Lehman Brothers en is nog steeds voor 25% staatseigendom.
Volgens experts kan de Duitse bankensector onder hoge druk komen te staan als de financiële toestand van Spanje de komende weken nog verslechtert. Het is echter onwaarschijnlijk dat dit een crash zou teweegbrengen zoals het geval was in 2008.
Bron ::The Wall Street Journal / Express.be
maandag 10 september 2012
Is Europa een transferunie geworden?
De crisis in de eurozone bereikt langzaam zijn eindfase en het lijkt alsof ze een oude paradoxale tendens zal bevestigen: dat van het recht van de zwakste in de strijd tussen schuldeisers en schuldenaars. Dit schrijft de schrijver en columnist John Plender op de website van de Financial Times (betaalde toegang).
Het is natuurlijk waar dat de Duitsers een dominante rol spelen in dit drama en al jaren moralistische besparingsprogramma’s opdringen aan schuldenaarsnaties om zo hun financiële hulp te verantwoorden tegenover hun bevolking. Toch is het hele euroverhaal, ondanks hevige anti-Duitse retoriek, er één van onophoudelijke transfers van rijk naar arm.
Noord-Europa heeft nu al substantiële verliezen geleden op de leningen die het verstrekte aan Zuid-Europa en Ierland. Mark Cliffe, hoofdeconoom bij ING, maakt duidelijk dat een default van die landen enkel de onvrijwillige transfer van middelen definitief zou bevestigen.
De manier waarop de reddingsfondsen leningen bieden tegen betere voorwaarden is nog zo een impliciete – en onvrijwillige – transfer. Hetzelfde geldt ook voor liquiditeitsinjecties en aankoop van activa om de financieringskosten van banken laag te houden.
Het doel van dit alles is een grotere crisis te vermijden. De strategie die wordt aangeboord saboteert echter alle goede intenties. Er is immers een devaluatie nodig om export te stimuleren en groei te genereren in de context van een verzwakkende binnenlandse vraag.
Doch, hier staat de monetaire unie in de weg. De schuldenaarsnaties kunnen niet uit de schuldenval ontsnappen tenzij één van de volgende twee maatregelen worden doorgevoerd:
Interne devaluatie of lagere lonen. Ierland heeft hier relatieve successen mee geboekt, maar de arbeidsmarkten van Spanje, Italië, Portugal en Griekenland zijn veel te rigide. Zulke loonsverlagingen zouden ook tot sociale onrust leiden en de groei in het Noorden beknotten.
Looninflatie in Duitsland. Significante en langdurige verhogingen van de arbeidskost in Duitsland kan eveneens het concurrentievraagstuk oplossen, maar de historische ervaring van Duitsland met hyperinflatie maakt dit erg onwaarschijnlijk.
Zolang deze maatregelen niet worden doorgevoerd zal de eurocrisis blijven voortduren en zal het Noorden impliciete transfers blijven doen naar de periferie – volgens Charles Dumas van Lombard Street Research zouden die transfers tussen 2012 en 2015 tussen 1.250 en 2.400 miljard euro bedragen.
Bron : Financial Times / Express.be
dinsdag 14 augustus 2012
Coene heeft gelijk: enkel de vernietiging van Spanje en Italië kan die landen redden
Het interview met de Tijd en L’Echo, waarin Luc Coene, gouverneur van de Belgische Nationale Bank, verklaarde dat de ECB-aankoop van Spaanse en Italiaanse obligaties geen steek houdt, doet veel stof opwaaien. De reacties beperken zich niet enkel tot het binnenland. Ook buitenlandse media als The Telegraph hebben nota genomen van Coene's ongewone uitspraken.
Coene wijst op de ervaring met het overkopen van Italiaanse obligaties in augustus vorig jaar: “We kochten de obligaties en vrijwel onmiddellijk daarna braken de Italianen al hun beloftes. De conclusie is duidelijk: als je de druk van de markt wegneemt, neem je ook de druk op politici weg om te handelen.”
Dit is natuurlijk net wat vele analisten al maanden of jaren roepen. Het financiële blog ZeroHedge bijvoorbeeld stelde vorige week nog dat het rechtstreeks opkopen van overheidspapier een non-oplossing is die tijdelijk soelaas kan brengen, maar de situatie uiteindelijk nog verergert.
“De fundamentele functie van de obligatiemarkt is om soevereine staten ‘eerlijk’ te houden,” schrijft ZeroHedge, “Rentes van 7% zijn – zoals Schauble verleden week verklaarde – niet het einde van de wereld, maar een signaal voor het land om de uitgaven onder controle te krijgen, de tekorten op te lossen en orde op zaken te stellen.”
Dit vereist harde maatregelen: de schrapping van sociale uitgaven, het ontslag van honderdduizenden staatswerknemers en jammer genoeg waarschijnlijk ook belastingverhogingen. Deze pijn is echter onvermijdelijk en wordt enkel erger naarmate hij langer wordt uitgesteld.
“De logica is zo helder dat enkel professionele economen, doctoraatshouders en werknemers van Goldman Sachs ze kunnen ontkennen: jammer genoeg behoort het merendeel van de leidinggevende klasse tot deze groepen,” aldus ZeroHedge.
Bron : Zero Hedge / Express.be
maandag 23 juli 2012
IMF heeft geloof in europroject opgegeven
Het laatste IMF-rapport over de eurozone is een verbijsterend document, schrijft Ambrose Evans-Pritchard in The Daily Telegraph. Volgens het IMF is de eurozone in haar huidige vorm onwerkbaar geworden en is ze 'niets meer dan een halfbakken muntunie die er niet in slaagt besmetting tegen te houden omdat ze niet over de nodige middelen beschikt om de schade te beperken.'
‘Het feit dat de crisis steeds acuter wordt geeft aan dat de wortels van de oorzaak onaangeroerd blijven. De crisis oplossen vergt een veel sterkere collectieve inspanning van de beleidsmakers.'
Het IMF wijst op de drastische afname van de interbancaire activiteit ten gevolge van een zelfvoedend en vernietigend mechanisme dat de ganse wereld in gevaar brengt.
Het IMF pleit voor ‘all-in eurobonds’ en een bankenunie met pan-Europese garantiestelling. Verder kan een vooraf en over een langere termijn aangekondigde, omvangrijke QE (quantative easing) soelaas brengen. Dat is hetzelfde mechanisme dat de Fed in de VS toepaste.
Volgens het Duitse blad Der Spiegel heeft het IMF ook niet langer geduld met Griekenland en wil het niet langer geld in de redding van Athene pompen. Griekenland slaagt er maar niet in de nodige hervormingen door te voeren en het land vraagt steeds meer tijd om zijn engagementen na te komen. Daarvoor zou nog eens 10 tot 50 miljard euro nodig zijn. Ook rijkere eurolanden als Nederland en Duitsland beginnen zich te roeren.
'De geldschieters, ook ik, zijn bijzonder misnoegd door het tekort aan hervormingen, het uitblijven van privatiseringen of groeiprojecten. Het enige wat we horen is 'alstublieft, geef ons meer geld,’ aldus Maria Fekter, de Oostenrijkse minister van Financiën.
Op 20 augustus moeten de Grieken op de markten 3,8 miljard euro ophalen. Voor dat probleem zou de ECB met een 'technische oplossing' komen.
Bron : The Daily Telegraph / Express.be
zondag 20 mei 2012
Duizenden betogen tegen EU-besparingen
Meer dan 20.000 mensen hebben zaterdag in alle rust betoogd in Frankfurt, de thuishaven van de Europese Centrale Bank (ECB). Ze protesteerden tegen de 'verarming' die het harde begrotingsbeleid van de ECB en Duitsland veroorzaakt bij steeds meer Europeanen.
De manifestanten wilden met hun actie het 'lijden' aan de kaak stellen dat de overheden toebrengen aan de bevolking met hun strenge begrotingsbeleid.
'Wij protesteren tegen de politiek van verarming die de 'troika' op Europese schaal voert', aldus een woordvoerder van Blockupy. Met troika wordt de ECB, de EU-Commissie en het IMF, het Internationaal Monetair Fonds, bedoeld.
De organisatoren van deze anti-kapitalistische vereniging schatten het aantal deelnemers op 25.000 terwijl de politie het op 20.000 hield.
Bron : De Tijd weekend
vrijdag 18 mei 2012
Vierhonderd Occupy-betogers even opgepakt
VIDEO ARTICLES
Voor een derde dag op rij betoogden een duizendtal 'Blockupy'-manifestanten- ondanks het verbod- in de Duitse stad Frankfort. Vrijdag pakte de politie ongeveer vierhonderd betogers korte tijd op, onder wie een tiental Belgen.
Volgens de politie in Frankfàrt waren er ongeveer duizend mensen op de been. De activisten wierpen barricades op, hielden sit-in protesten en haalden verkeersborden naar beneden. 'Honger? Eet een bankier', stond er op een van de spandoeken. Het proces verliep overwegend vreedzaam.
De betogers van de zogenaamde 'Blockupy'-beweging willen het centrum van het financiële hart van Duitsland lamleggen. Het gebouw van de Europese Centrale Bank (ECB) ligt in het centrum van het zakendistrict en is het grootste financiële centrum van Europa. In hun ogen zijn de bankinstellingen verantwoordelijk voor de financiële crisis. De demonstranten zijn boos op het bezuinigingsbeleid dat wordt gevoerd om de crisis in de eurozone aan te pakken.
Voor de demonstraties was geen toestemming verleend. Maandag besliste een rechter in Frankfort dat de betogers enkel woensdag en zaterdag actie mogen voeren. Maar de betogers wijken niet af van hun plan om vier dagen op rij te protesteren. Gisteren werden een honderdtal demonstranten opgepakt. Woensdag had de politie uit voorzorg een tentenkamp dat voor de ECB stond ontmanteld.
Het hoogtepunt van de protestactie is zaterdag. Dan worden er 40.000 mensen verwacht in de stad. Zo'n vijfduizend politieagenten staan klaar om te worden ingezet. Op Twitter circuleren via de hashtag #blockupy de plannen voor het protest
Bron : De Standaard,
donderdag 17 mei 2012
Grexit: vandaag begonnen?
Is vandaag de Griekse exit uit de euro begonnen? Het heeft er alle schijn van.De Duitse uitgave van de Financial Times meldt vandaag, dat de Bündesbank van de ECB eist, dat de 35 miljard euro die was bestemd voor de sanering van de Griekse banken in het kader van de Griekse bail-out van maart jongstleden, terugestort moeten worden in het EFSF. Pikant detail is, dat dat geld op een geblokkeerde rekening in Athene staat. En hoe betrouwbaar Griekenland is wat betreft andermans geld, dat op bankrekeningen die bij de Bank van Griekenland staat, ook al weer? Oh ja!
De rekening voor Nederland kan oplopen tot ongeveer 21 miljard, zo becijferde Martin Visser vandaag gespecificeerd in het Financieel Dagblad . Dat zijn alleen de directe kosten, indirecte kosten van de schokgolven die ongetwijfeld ook zullen komen zitten daarin niet verwerkt. Dat is iets waarvan historici ons over een aantal jaren op de hoogte zullen stellen. Het zal minder erg worden dan we tot nog toe te horen kregen van eurofiele federalisten, die hun prachtige unificatievehikel thans met een diepe zucht door de assen zien zakken, maar dat het niet zonder problemen gaan zal staat wel vast. De totale kosten wereldwijd worden nu geschat op iets tussen de 1 en 1,3 triljoen.
Let wel: Spanje zit er nog steeds aan te komen, en het is verre van onwaarschijnlijk dat ook dat land dit najaar onder de druk zal bezwijken. Niet in het minst, doordat de markten de sussende geluiden die de komende tijd vanuit Brussel zullen opstijgen niet langer zullen geloven. En dat, terwijl de Spaanse 10-jaarsrente de afgelopen dagen tot boven de 6,2% geklommen is, met de Italiaanse rente hijgend in de nek.
Deze Duitse eis is een equivalent van een financiële oorlogsverklaring aan de Grieken. Die bankensanering was een hoogstnoodzakelijk onderdeel van de Griekse bail-out. Bovendien, als het inderdaad wordt teruggestort, zit het land zonder deviezen. En aangezien de problemen nu niet bepaald nieuw zijn, zullen leveranciers van noodzakelijke leveranties als bijvoorbeeld olie niet direct staan te springen om een tegoedbon in Nieuwe Drachma's. Het lot van die 35 miljard is dus hoogst onzeker.
Met die olie raken we direct een acuut probleem. Devaluatie van de Nieuwe Drachma staat vast, en er is de afgelopen maanden vaak gerefereerd aan de faillissementen van Rusland en Argentinië. Wat daarbij meestal buiten beschouwing bleef, is dat deze landen voldoende natuurlijke hulpbronnen hadden om niet direct in grote problemen te komen. Een land als Rusland is potentieel zelfs zo rijk, dat het weinig reden zou moeten hebben om internationaal veel te lenen. Hun vrij vlotte wederopstanding is daarom voor Griekenland geen relevant referentiekader.
Gisteren al sprak de Luxemburgse premier Juncker zalvende woorden, die werden uitgelegd als een mogeljk allerlaatste handreiking (lees: kans) voor Griekenland. Ook de slotverklaring van de Frans-Duitse minitop gisteren werd zo geïnterpreteerd. Maar deze stap van de Bündesbank wijst op zijn minst op tweespalt binnen Duitsland. Als Griekenland nu weigert die 35 miljard over te maken - of als blijkt dat men er al stiekem van gesnoept heeft - dan is de boot aan. En kan men weinig meer doen, dan Griekenland stante pede uit de eurozone gooien.
Het bovengenoemde artikel in het FD meldde ook nog fijntjes, dat onze Nederlandse minister van Financiëen weinig kansen ziet, dat er op een redelijke termijn nog geld terugkomt uit Griekenland. Heeft onze JCdJ geformuleerd in keurig bedekte termen, vanzelfsprekend. Een erkenning van het geblunder, en daarbovenop de erkenning dat al het gekochte en duurbetaalde uitstel van de laatste jaren slechts bedoeld was om de klap voor de Franse en Duitse banken ietwat te verzachten, alsmede een onzinnige gok om het federalistische ideaal te steunen, zit er niet in. Liegen - loog - gelogen blijft het motto van onze eurofiele politici.
Bron : Dagelijkse Standaard nl . / Hannibal
dinsdag 15 mei 2012
Local authorities in Frankfurt want to ban all EU/ECB-protests
A broad coalition of movements and protest groups has planned to organise protest in Frankfurt from 16-19 May, to protest the austerity policies of EU-countries and show solidarity with anyone facing the crazy decisions of the ‘Troika’. On Friday May 18th the financial district of Frankfurt is to be flooded with people and the ECB blocked. On Saturday 19 there will be a large international demonstration.
The City government yesterday (May 4) banned the Days of Protest in Frankfurt, which will take place May 16th to May 19th. The “Blockupy Frankfurt” alliance is collecting signatures for its protest, in Germany and international. A spokesperson for the ‘department for Public Order’ claims 40.000 demonstrators might show up for four days of protest, with the aim to paralyse the city, and this would not be tolerated.
Of course the organisers will appeal the decision ‘in court and in practice’. Previous attempts by authorities in Germany to prohibit these kinds of protests have never held (completely) in court.
Preparations for the protests are proceeding in full gear. Here are some of the newest mobilisation clips:
Sign a petition to demand withdrawal of the ban here:
Please sign – and please distribute this request to friends and comrades all over the world!
Websites with background information:
Abonneren op:
Posts (Atom)