'De dubbele Griekse standaard: anti Merkel maar pro Gouden Dageraad'

Aan de ene kant noemen de Grieken Angela Merkel een nazi, maar aan de andere kant steunen vele Grieken de neonazipartij Gouden Dageraad. Een dubbele standaard? vragen de politieke wetenschappers Daphne Halikiopoulou en Sofia Vasilopoulou zich af op het London School of Economics-blog Europp:

‘Hier ligt de contradictie in het Griekse nationalisme: aan de ene hand gaat het tekeer tegen de buitenlandse machten die vele Grieken als de verantwoordelijken voor de voortdurende crisis blijven zien. Ze wijzen op de gelijkenissen tussen de huidige Duitse inmenging in Griekse economische zaken en de nazi-invasie in 1940.

Aan de andere kant stemden 400.000 Grieken recent nog voor de neonazi’s van de Gouden Dageraad en bezorgden ze die partij zo 18 zetels in een parlement van 300. Recente peilingen schatten de steun voor Gouden Dageraad al hoger dan 10%.

Hoe kan een land protesteren tegen het opdringen van een gepercipiëerd ‘Vierde Rijk’ en tegelijkertijd de nazidreiging van binnenuit steunen?’

Bron : Express.be

Waarom e-mail altijd zal blijven bestaan

Facebook, Twitter, SMS, instant messaging – we kunnen berichten naar elkaar versturen op tientallen manieren, maar toch blijven we trouw aan e-mail. Er is immers niets dat ermee te vergelijken valt. Read Write Web sprak met Ray Tomlinson, de ‘vader van e-mail’.
Elke dag versturen we 144,8 miljard e-mails en binnen vier jaar zou dit tegen de 200 miljard aanleunen. Toch gebruiken de jongste internetgebruikers liever andere communicatiemiddelen (veel tieners bedoelen eigenlijk ‘Facebook’ wanneer ze ‘e-mail’ zeggen). Ook bepaalde bedrijven beginnen e-mail stilaan beu te raken.
Ondanks de relatieve onpopulariteit van e-mail bij jongeren blijft Ray Tomlinson, ingenieur bij BBN Technologies en de uitvinder van e-mail, er vertrouwen in hebben dat e-mail zal blijven voortbestaan.
“Geen enkel alternatief is zoals e-mail. De meeste van de alternatieven zijn zoals prikborden: je zet er iets op en andere kunnen het lezen wanneer ze het prikbord openen. E-mail werkt met tijdsverschillen: je stuurt iets nu, je gesprekspartner leest het later,” aldus Tomlinson.
Tomlinson werkte in 1971 voor BBN (Bolt Beranek and Newman) dat ARPANET ontwikkelde, een communicatienetwerk dat wetenschappers en onderzoekers konden gebruiken om elkaars computers te raadplegen. Die herfst stuurde hij de eerste e-mail, inclusief @-symbool, naar een andere machine.
Hij herinnert zich dat “e-mail toen vooral gebruikt werd als alternatief voor telefoongesprekken.” E-mail kon de problemen van tijdzones omzeilen omdat er niet altijd iemand fysisch aanwezig moest zijn om het gesprek te ontvangen.
Vandaag is e-mail volledig ingeburgerd, maar wordt het niet enkel voor koosjere doeleinden gebruikt. Over de eerste negen maanden van 2011 was tussen 88 en 90% van alle e-mail die werd verzonden spam. De helft van alle e-mails wordt nooit afgeleverd en meer dan de helft wordt zelfs niet door mensen geschreven.
Tomlinson ziet de toekomst van e-mail toch erg rooskleurig in, al is hij niet zeker dat de naam ervan zal overleven. Het model van Facebook Messenger, dat elk bericht naar een offline persoon als een e-mail verstuurt, is volgens hem een mooie evolutie.
“Of de naam blijft overleeft of niet, e-mail zal nog lang blijven voortbestaan. Andere vormen van communicatie zullen er mee samensmelten,” besluit hij.

Bron : Express.be

Waarom Facebook werkt en democratie niet

Facebook tekent straks zijn miljardste gebruiker op. Terwijl overheden (democratische en ondemocratische) overal ter wereld op steeds minder steun van hun burgers kunnen rekenen, blijft Facebook op spontane wijze groeien. Jeffrey Tucker van Laissez-Faire Books legt uit wat het verschil is tussen het sociale netwerk en democratie en waarom het ene werkt en het andere niet.

Facebook en democratie zijn gebaseerd op totaal verschillende principes:
Facebook is gebaseerd op vrije associatie. Je wordt lid uit vrije wil. Je deelt de informatie die je wil; de rest houd je privé. Je beslist zelf hoe je profiel eruit moet zien en baseert je op je eigen voorkeuren en je eigen leven. Elk profiel is, net als elk individu, helemaal uniek. Je voegt één of duizend vrienden toe en als die toezeggen maak je wederzijds bevredigende verbindingen.
Democratie is gebaseerd op gezag. Je wordt bij je geboorte voor altijd lid van de groep, zonder dat je die kan kiezen. Miljoenen landgenoten zijn je 'vrienden', of je dat nu wil of niet. Die posten de hele tijd op je wall en je nieuwsfeed loopt over van eisen die je niet kan deleten of als spam markeren. Je krijgt wel geen advertenties te zien, maar het geld wordt je door het systeem op voorhand al afgenomen. De staat en niet jij beslist wat er met jouw geld gebeurt.
Democratie is helemaal geografisch gebonden. Je stem over hoe de maatschappij er voor elk lid van de groep moet uitzien wordt op stedelijk, regionaal, federaal en Europees niveau samengevoegd met die van de anderen. Van je eigen wil blijft op het einde niets meer over.
Op het eerste zicht lijkt het alsof een democratische verkiezing een keuze inhoudt, maar die keuze gaat enkel over wie voor de komende jaren macht krijgt over de groep. De resultaten zijn altijd bindend en grotendeels teleurstellend.
Verkiezingen zijn gevechten tussen verschillende teams die één plan willen opleggen aan de rest van de bevolking en daarmee de onderlinge verschillen tussen individuen negeren. Het is alsof we allemaal Mark Zuckerberg zouden lobbyen om delen van alle profielen collectief te veranderen.
Facebook heeft niets te maken met de nonsens van democratische overheden. Je persoonlijk profiel en je gemeenschap van vrienden zijn extensies van je eigen wil en de harmonie ervan met anderen.
Het kan zijn dat je Facebook beu raakt. Misschien vind je het kinderachtig, tijdverlies of zelfs invasief. In dat geval stop je gewoon met het te gebruiken of delete je jezelf. Ben je echter het slecht beleid van de democratische overheid beu? Jammer, maar je kan er niet aan ontsnappen.
Tucker besluit dat we veel van Facebook kunnen leren. Facebook is een model van sociale organisatie dat traditionele modellen overstijgt. Als ons politiek leven meer werd zoals Facebook – unaniem, vrijwillig en vrijblijvend – zouden we pas echt vooruitgang zien in onze maatschappij.

Bron : Express.be

Als er één grafiek de absurditeit van de Europese Monetaire Unie aangeeft is het deze

Michael Cembalest, een analist bij de zakenbank JP Morgan verdiepte zich in de zin en onzin van de Europese Monetaire Unie. Zijn resultaten mogen hilarisch worden genoemd.

De grafiek vergelijkt de echte monetaire unie met 11 hypothetische unies, van de 25 landen die het voormalig Ottomaanse Rijk in 1800 uitmaken, tot alle landen die gesitueerd zijn op de 5de noordelijke breedtegraad. De conclusie? De EMU houdt minder steek dan de onbestaande unies.

Vanuit dit perspectief is het dan ook geen grote verrassing dat de samenwerking tussen landen als Duitsland, Spanje, Frankrijk en Italië niet van een leien dakje verloopt.

De belangrijkste Eurolanden verschillen zelfs meer van elkaar dan een unie alle landen die toevallig met de letter ‘M’ beginnen.

Cembalest verzamelde een reeks van meer dan 100 economische, sociale en politieke indicatoren aan de hand van het World Economic Forum Global Competitiveness Report en voegde die samen in 11 hypothetische en 1 echte Unie, die van de eurozone.

In onderstaande grafiek is te zien hoe de verschillende hypothetische unies (met tussen haken het aantal lidstaten) steeds beter scoren op vlak van voornoemde indicatoren dan de EU-12 die zich volledig rechts bevindt en donker is gekleurd.

Bron : Expess.be