Belgium,Brussel, Acrata,discussie,Solidariteit tegen de repressie in Spanje‏

Solidariteit tegen de repressie in Spanje

by acratabxl

Zondag 28 december om 18U30

Discussie

Deze zondag 28 december willen we met de komst van een Spaanse kameraad van de gelegenheid gebruik maken om ons te informeren en onze solidariteit te betuigen met de anarchistische kameraden die onder “anti-terroristisch” onderzoek gehouden worden in Spanje sinds 16 december.

Op 16 december werden de kameraden geconfronteerd met een massale juridisch-mediatieke-politieoperatie. Meer dan 10 huizen en verschillende anarchistische lokalen werden doorzocht en sindsdien zitten verschillende kameraden vast.
Wat wordt hen verweten? De zogenaamde deelname aan een evenzeer zogenaamde “terroristische organisatie met anarchistisch karakter” die verantwoordelijk zou zijn voor diverse brandaanvallen of explosieve aanvallen.
Dezelfde avond trokken duizenden mensen de straat op in verscheidene Spaanse steden om hun solidariteit te tonen en zich niet in te laten met de angst die de Staat de rebelse geesten graag zou opleggen.

We zullen even stilstaan bij wat er ginder allemaal gebeurt en we zullen nadenken over solidariteit, repressie en hoe er weerstand aan bieden.

Opgelet, dit alles vindt plaats op ZONDAG

18.30u wafel en pannenkoekenbak benefiet voor de kameraden ginder
19.30u discussie

De terrorist is de Staat en hun concurrenten.
Voor de solidariteit, voor de anarchie.

acratabxl | 25/12/2014 at 16:29 | Categories: nederlands | URL:http://wp.me/p1uZWZ-ak

Belgium, Brussel, Acrata, discussie, donderdag 18 dec Insurrectionele strijd

Insurrectionele strijd by acratabxl

Donderdag 18 december om 19U30

Discussie

Na de ‘nederlaag’ van de revolutionaire aanval van de jaren 70 begonnen sommige anarchisten een ‘insurrectionele benadering’ van de strijden uit te werken en te ontwikkelen. Doorheen de jaren werd deze insurrectionele methodologie om strijd te benaderen en te voeren uitgediept. Ze legt belangrijke beschouwingen voor over zelforganisatie, directe actie, informele organisatie, specifieke strijden, anarchistische interventie in de sociale oorlog.

Dit ‘insurrectionele anarchisme’ wordt nochtans omringd door veel verwarring en onbegrip. Het wordt gelijkgesteld met alles en zijn tegendeel, waardoor een kritisch debat bemoeilijkt wordt over de fundamentele vraag: hoe vechten tegen de macht? Veel redenen dus om de discussie over deze ‘insurrectionele benadering’ opnieuw aan te gaan.

acratabxl | 13/12/2014 at 17:44 | Categories: nederlands | URL:http://wp.me/p1uZWZ-a7

Belgium,Brussel, Acrata, discussie, Catastrofisme, rampbeheer en duurzame onderwerping,‏Donderdag 30 oktober om 19U30

Catastrofisme, rampbeheer en duurzame onderwerping by acratabxl

Donderdag 30 oktober om 19U30

Discussie

Dit boek van René Riesel en Jaime Semprun verscheen in 2008 en werd onlangs in een Engelse vertaling uitgegeven door Roofdruk uit Amsterdam. Het boek onderzoekt de poging vanwege de autoritaire en burgerzin-krachten om de dreiging van een ecologische ramp te gebruiken als alibi om de “beschaving” te redden. Die redding geschiedt dan doorheen het opleggen van een gerantsoeneerde vorm van “overleven” die wordt verantwoord door een terroriserende propagandacampagne, toegepast wordt doorheen een uitbreiding van de dwangkrachten van de staat en vergemakkelijkt wordt door het massaconformisme dat heerst in de industriële maatschappij.

Doorheen een kritische voorstelling van het boek door Amsterdamse kameraden willen we het debat voeren over de industriële maatschappij, het groene kapitalisme en de duurzame uitbuiting.

acratabxl | 07/10/2014 at 08:08 | Categories: nederlands | URL:http://wp.me/p1uZWZ-9V

32 Rue de la Grande Île
1000 Bruxelles

//

Groot Eilandstraat 32
1000 Brussel

acrata@post.com
http://www.acrata.be

Opsluiting van jongeren‏ / L’enfermement des mineurs

Opsluiting van jongeren by acratabxl

Donderdag 31 januari om 19U30

Discussie

Een kameraad komt het thema inleiden van de evolutie in de repressie en de controle van jongeren en hun opsluiting. Hij zal zich vooral toespitsen op de situatie in Frankrijk, de context en het parcours van sommige rebelse jongeren daar.

We zullen ook terugkomen op de strijden die gevoerd werden en we zullen het hebben over de perspectieven die zij kunnen bieden.

We zullen ook de link maken met de jeugdgevangenissen die in aanbouw zijn in België.

L’enfermement des mineurs by acratabxl

Jeudi 31 janvier à 19H30

Discussion

Un compagnon vient introduire le thème de l’évolution de la répression, le contrôle des mineurs, et leurs enfermements. Il se focalisera dans un premier temps sur la situation en France, le contexte et le parcours de certains mineurs réfractaires là-bas.

On finira la discussion avec un petit retour sur des luttes qui ont été menées, nous discuterons ensemble des perspectives que celles ci pourraient prendre.

Nous ferons aussi le lien avec les prisons pour mineurs en construction en Belgique.

Discussie: Brique par Brique

Discussie over het boek dat in het Frans verscheen: Brique par brique; Vechten tegen de gevangenis en haar wereld (België, 2006-2011).

Vijf jaren van onrust in de Belgische gevangenissen. Vijf jaren van revoltes, opstanden, ontsnappingen. Vijf jaren van agitatie, acties en aanvallen tegen de gevangenis en haar wereld. Vijf jaren van pijn, isolatie, bestraffingen, afranselingen en ook doden. Vijf jaren van woorden die de vrijheid schetsen en bijgevolg de noodzakelijke vernietiging van alles wat haar in de weg staat. Vijf jaren zonder recht traject, zonder andere logica, zonder ander ritme dan de hartskloppingen van het leven zelf en het gevecht voor vrijheid dat het inspireert. Dit boek is dan ook niets anders dan een poging om deze levende kracht te delen, een kracht die zovele gevangenen van binnen en buiten heeft aangemoedigd, zovele kameraden, zovele onbekenden en anoniemen, om te vechten tegen de gevangeniswereld.

http://www.acrata.be

[bibliotheque_acrata] Discussion / Discussie: Brique par Brique - 20/09/2012‏

Discussion autour du livre

BRIQUE PAR BRIQUE
Se battre contre la prison et son monde (Belgique, 2006-2011)

Cinq années de troubles dans les prison belges. Cinq années de révoltes, de mutineries, d’évasions. Cinq années d’agitation, d’actions et d’attaques contre la prison et son monde. cinq années de douleurs, d’isolement, de punitions, de tabassages et de morts aussi. Cinq années de paroles qui esquissent la liberté et posent en conséquence la destruction nécessaire de tout ce qui lui fait obstacle. Cinq années sans trajectoire rectiligne, sans autre logique, sans autre rythme que les palpitations de la vie même et le combat pour la liberté qu’elle inspire. Ce livre n’est alors qu’une tentative de partager cette force vivante, qui a encouragé tant de prisonniers du dedans comme du dehors, tant de compagnons, tant d’inconnus et d’anonymes à se battre contre l’univers carcéral.

Jeudi 20 septembre à 19h30
local Acrata
Rue de la grande ile 32 – 1000 Bruxelles


Discussie over het boek dat in het Frans verscheen:

BRIQUE PAR BRIQUE
Vechten tegen de gevangenis en haar wereld (België, 2006-2011)

Vijf jaren van onrust in de Belgische gevangenissen. Vijf jaren van revoltes, opstanden, ontsnappingen. Vijf jaren van agitatie, acties en aanvallen tegen de gevangenis en haar wereld. Vijf jaren van pijn, isolatie, bestraffingen, afranselingen en ook doden. Vijf jaren van woorden die de vrijheid schetsen en bijgevolg de noodzakelijke vernietiging van alles wat haar in de weg staat. Vijf jaren zonder recht traject, zonder andere logica, zonder ander ritme dan de hartskloppingen van het leven zelf en het gevecht voor vrijheid dat het inspireert. Dit boek is dan ook niets anders dan een poging om deze levende kracht te delen, een kracht die zovele gevangenen van binnen en buiten heeft aangemoedigd, zovele kameraden, zovele onbekenden en anoniemen, om te vechten tegen de gevangeniswereld.

Donderdag 20 september om 19u3
lokaal Acrata
Grooteilandstraat 32 – 1000 Brussel

Bron

Bron : http://www.acrata.be

La simulation: un outil de gestion de la population - Simulatie van een kernongeval: een instrument tot beheer van de bevolking

La simulation by acratabxl

Samedi 19 mai à 14h
La simulation: un outil de gestion de la population

Des exercices de simulation d'incidents nucléaires ont lieu régulièrement autour des centrales.
Chaque situation de catastrophe - réelle ou simulée - est un moment où l'Etat teste en grandeur nature ses techniques de pacification et de maintien de l'ordre. Ce sont des laboratoires à grande échelle où les populations servent à cobayes à l'expérience.
Cet outil a un rôle bien précis: celui de normaliser et de légitimer l'autorité de l'Etat (et des spécialistes en tout genre) sur nos vies.
Au-delà de ce constat, comment trouver des pistes pour saboter ces moments où la résignation s'étend? Quelles prises peut-on trouver pour placer quelques graines de sable dans cette machine?

Venez en causer autour d'un bon petit cocktail radio-actif!

 Zaterdag 19 mei om 14u

Simulatie van een kernongeval: een instrument tot beheer van de bevolking

Regelmatig vinden er simulaties plaats van kernongevallen rondom de kerncentrales.
Elke rampsituatie - echt of gesimuleerd - vormt een moment waarop de Staat haar technieken van pacificatie en ordehandhaving op levensgrote schaal test. Het zijn laboratoria op werkelijke grootte waarbij de bevolking dient als proefkonijn.
Dit instrument speelt een precieze rol: de autoriteit van de Staat (en van de specialisten van alle slag) over onze levens normaliseren en legitimeren.
Voorbij die vaststelling: hoe pistes vinden om deze momenten waarop de berusting zich uitbreidt saboteren? Welke pistes kunnen we vinden om wat zandkorrels in die machine te werpen?

Kom erover discussiëren rondom een flinke radio-actieve cocktail!

Bron :

Acrata , anarchistische bibliotheek, Groot-Eilandstraat 32  1000  Brussel

Acrata: Discussion "La simulation: un outil de gestion de la population" / Discussie over simulaties van kernongevallen‏

Anarchistische bibliotheek Acrata 


Groot Eilandstraat 32 


rue de la grande ile 32, BXL 


1000  Brussel


http://www.acrata.be











NL




Donderdag  17 mei, is er een filmprojectie:


THE SOUND OF NOISE


om 20u

"A tone-deaf cop works to track down a group of guerilla percussionists whose anarchic public performances are terrorizing the city. "







In het kader van het weekend tegen het nucleaire en haar wereld:


Zaterdag 19 mei om 14u


"Simulatie van een kernongeval: een instrument tot beheer van de 


bevolking"

Regelmatig vinden er simulaties plaats van kernongevallen rondom de kerncentrales.
Elke rampsituatie - echt of gesimuleerd - vormt een moment waarop de Staat haar technieken van pacificatie en ordehandhaving op levensgrote schaal test. Het zijn laboratoria op werkelijke grootte waarbij de bevolking dient als proefkonijn.
Dit instrument speelt een precieze rol: de autoriteit van de Staat (en van de specialisten van alle slag) over onze levens normaliseren en legitimeren.
Voorbij die vaststelling: hoe pistes vinden om deze momenten waarop de berusting zich uitbreidt saboteren? Welke pistes kunnen we vinden om wat zandkorrels in die machine te werpen?

Kom erover discussiëren rondom een flinke radio-actieve cocktail!








______________________________________________________________________________


FR






 Le jeudi  le 17 mai, il y aurait la projection du film


THE SOUND OF NOISE


à 20h

"Amadeus Warnerbring, policier, est né dans une famille de grands musiciens mais bizarrement, il est amèrement allergique a la musique. C'est alors que six percussionnistes décident de jouer illégalement de la musique en utilisant la ville comme instrument. Leurs performances créent des troubles et des dégâts. Warnerbring doit absolument trouver ces révoltés qui sèment la panique et font beaucoup trop de bruit à son goût... Il faut absolument que tout redevienne calme et silencieux. Mais pour cela, Warnerbring va devoir se rapprocher des musiciens et du monde de la musique qu'il déteste tant..."


Dans le cadre du weekend ato-mique le nucléaire et son monde:

Samedi 19 mai à 14h






LA SIMULATION: un outil de gestion de la population

Des exercices de simulation d'incidents nucléaires ont lieu régulièrement autour des centrales.
Chaque situation de catastrophe - réelle ou simulée - est un moment où l'Etat teste en grandeur nature ses techniques de pacification et de maintien de l'ordre. Ce sont des laboratoires à grande échelle où les populations servent à cobayes à l'expérience.
Cet outil a un rôle bien précis: celui de normaliser et de légitimer l'autorité de l'Etat (et des spécialistes en tout genre) sur nos vies.
Au-delà de ce constat, comment trouver des pistes pour saboter ces moments où la résignation s'étend? Quelles prises peut-on trouver pour placer quelques graines de sable dans cette machine?

Venez en causer autour d'un bon petit cocktail radio-actif!




Bron : Bibliotheek Acrata 

Leve de crisis! Laten we onze economie het laatste setje de afgrond in geven.

De afgelopen maanden liep de bubbel langzaam maar zeker leeg. De mythe dat de economische crisis van 2008 voorbij was, en we weer op weg zijn naar stabiele economische groei werd lek geprikt. Nederland zit in een recessie. Iedereen in zak en as. De banken en beurzen zakken door hun hoeven, de politiek wil bezuinigen, of geld bijdrukken om obligaties en valuta in te kopen, er heerst weer een doom sfeertje onder analisten en economen. Politici, van uiterst links tot uiterst rechts, kondigen aan dat ze alles op alles zullen zetten om weer terug te komen naar groei. Want groei is goed. Groei is de heilige graai in elk politiek program. Economische groei is onze reden tot bestaan op deze planeet. Toch? 

Of zijn we simpelweg tegen de grenzen van de groei opgelopen. Eeuwigdurende groei op een eindige planeet is niet mogelijk, dat snapt een kind. Wie goed kijkt ziet dat, naast roekeloze bankiers en schuldverslaving, grondstoffen en ecologische factoren een belangrijke rol spelen bij het vastlopen van de economie. De olieprijs is voor economisch slechte tijden nog steeds extreem hoog. Door klimaatverandering aangedreven extreem weer vaagt oogsten van boeren en winstmarges van verzekeraars weg. Ondanks alle mooie woorden is economische groei nog steeds niet losgekoppeld van het gebruik van meer energie, meer grondstoffen en dus ook meer vervuiling. 
We gebruiken nu al anderhalve planeet aan ecologische ruimte. Willen we echt weten hoe de wereld er uit ziet als we dat verdubbelen? 

Denker des Vaderlands Hans Achterhuis roept op om af te stappen van het groeidenken. Hij haalt Richard Heinberg aan. Richard Heinberg probeert in zijn boek 'Einde aan de groei' aan te tonen dat economische groei niet meer mogelijk is. Tegelijkertijd laat hij haarfijn zien dat ons financieel stelsel gebaseerd is op de aanname van economische groei. Kortom, willen we breken met groei dan moet alles op de schop. Geld, banken, rente, investeren, pensioenen, staatsschuld... 
We zijn verslaafd aan groei. En stoppen met groeien betekend dat we een fase door moeten van pijnlijke afkickverschijnselen. En dat is iets waar een maatschappij vol junkies niet vrijwillig voor zal kiezen. 

Los van de vraag of groei nog wel mogelijk is, is het dus de vraag of we wel moeten streven naar de terugkeer economische groei. Ik zou zelfs een stap verder willen gaan. Moeten we een economische recessie niet verwelkomen, en zelfs proberen te versterken? . Elke keer dat de beurzen kelderen de champagne open trekken. Campagnes organiseren die economische krimp als doel hebben. 

Het zal effectiever zijn als al onze acties uit het verleden. De economische stagnatie van 2008 bereikte wat 15 jaar milieu activisme en onderhandelen over klimaat niet bereikte. De CO2 uitstoot daalde. Tal van verwoestende mijnbouwprojecten werden stil gelegd. Er gingen autofabrieken failliet, er werd minder gevlogen. Bij steeds meer mensen breekt het besef door dat geld niet gelukkig maakt. In 2011 daalde de stikstof uitstoot met 25%, niet door beleid maar door economische krimp. 
Economische krimp levert meer resultaat als goed bedoelende maar effectloze bewustwordingscampagnes. Ons grondstoffengebruik, uitstoot en energiegebruik stijgt. Elke uitgespaarde watt aan spaarlampen wordt gespendeerd aan nog meer spaarlampen. 

Onze linkse vrienden kijken nu bezorgd. Maar de werkgelegenheid dan? En de pensioenen? En economische groei is goed voor de armen in het zuiden! Sorry als ik jullie hiermee voor je schenen schop, maar er zijn geen banen, pensioenen en arme mensen op een onleefbare planeet. En los daar van, bracht die economische groei echt zo veel vooruitgang en geluk? Ja, armoede is slecht voor het milieu. Rijkdom nog veel meer. De 20% rijken zorgen voor 80% van de ecologische impact. Het scheppen van meer materiële welvaart gaat de armoede niet bestrijden. De koek moet niet groter, maar eerlijker verdeeld. Het najagen van banen en groei is wat dat betreft alleen maar bedoeld om de massa's niet op het idee te brengen dat alleen herverdeling armoede gaat oplossen. De economische crisis van 2008 maakte dat voor het eerst sinds de jaren '60 grote delen van de bevolking weer zijn vraagtekens zette bij het kapitalisme. Kortom, de recessie bracht ons tal van dingen waar deze planeet naar snakt. Laten we daar op voortbouwen. 

Schaarser wordende olie en een instabiel klimaat maakt een terugkeer naar de goede oude tijd uitgesloten. Autofabrieken open houden heeft geen zin als de olie te duur wordt. Laten we van de gelegenheid gebruik maken. De economische instabiliteit kan alleen maar groter worden. Waarom de boel redden als we het een setje kunnen geven. Deze crisis zou gebruikt moeten worden voor een fundamentele koerswijziging. 

Ja, natuurlijk, als we internationaal de koppen bij elkaar steken, en als redelijke mensen bij elkaar gaan werken aan oplossingen zou het ook kunnen zonder crises, opstanden en ander bloed vergieten. Maar hoe realistisch is dat? We zitten opgescheept met een politieke elite zonder legitimiteit, zonder een idee van waar het heen moet, en een volstrekt onrealistisch beeld van de aard en omvang van de problemen. Er wordt al 15 jaar onderhandeld over het klimaat, de CO2 uitstoot stijgt nog steeds. De bankencrisis werd een schuldencrisis en het enige wat men kan verzinnen is alles kapot bezuinigen en geld bij drukken. De grote massa's zijn verslaafd aan TV en winkelen, en de droom ooit rijk te worden. We hebben een omslag nodig, en die zal er alleen komen als er crisis is. Tot die tijd blijft iedereen hopen dat het wel goed zal komen. Revoluties breken pas uit als grote delen van de bevolking voelt dat het morgen niet beter wordt, en dat hard werken voor de toekomst van je kinderen niet betekend dat zij het beter krijgen. Pas op het moment dat het duidelijk is dat het systeem is vast gelopen gaan we echte veranderingen krijgen. 

Er is een dringende ecologische noodzaak voor een stevige economische crisis. Onze economie ligt op ramkoers met de gezondheid van deze planeet. Aan alle kanten slaanwetenschappers alarm over de deplorabele staat waarin het ecosysteem Aarde zich bevindt en het toenemende risico op ineenstorting en instabiliteit. Klimaat, biodiversiteit, grondstoffenschaarste, water, bodemerosie. Men roept in koor om een drastische omslag. Een revolutie op tal van vlakken die binnen de huidige machtsverhoudingen niet via politieke weg gehaald gaat worden. De druppels op de gloeiende plaat van goed bedoelende consumentenacties en maatschappelijk verantwoord ondernemen zijn niet meer als dat. Damp. De halfslachtige voorstellen van mainstream Ngo's , zelfs als ze zouden worden uitgevoerd, onvoldoende. Onze voetafdruk op deze planeet moet omlaag, goedschiks of kwaadschiks. De meest zeker manier om dat te bereiken is economische krimp. 

Dus laten we proberen de beurskoersen om laag te drukken, de energieprijzen op te drijven en de recessie aan te jagen. Dat zal ons niet populair maken, dat klopt. Maar wachten tot de meerderheid de urgentie van de ecologische crisis snapt, is wachten tot het te laat is. We zullen methodes en strategieën moeten zoeken die daar niet van afhankelijk zijn. Hoe meer gesloten fabrieken hoe beter. Hoe meer de energie infrastructuur hapert hoe minder schade aan de planeet. Geruchten, hacks, sabotage en kattenkwaad. Alles kleine zetjes helpen. Tot de beurshandelaren weer uit hun torens springen. Jump fuckers! 


Bron :

GroenFront

 Auteur : redax