Eén groot zangfeest, in elke gemeente

Overal in België wordt op 22 en 23 september gezongen voor het klimaat. Omdat al meer dan twintig jaar wereldleiders het probleem van de klimaatsverandering voor zich uit schuiven en wij dat beu zijn. Beu te moeten wachten, beu te moeten horen dat het allemaal niet zo makkelijk is. Daarom roepen we iedereen in België op om mee te komen zingen. Daarvan maken we een filmpje en dat sturen we de wereld rond. Zodat ook buiten België mensen aan het zingen slaan. Zodat er echt iets gebeurt voor het te laat is.
Zoek op de kaart je stad of gemeente op en registreer je om mee te zingen. En daarna vraag je aan je vrienden, familie en kennissen om ook te komen zingen. Vlakbij, in jouw gemeente of buurgemeente. Zodat iedereen het hoort, van Obama tot Elio, van je buurman tot je verste vriend. Hoor ons zingen! Wij zingen voor het klimaat.

Bron : 11.11.11

Klimaat wandel- & actietocht: Door Leuven langs de banken (4 augustus)‏

Doe mee op zaterdag 4 Augustus met de eerste wandel- en actietocht rond het klimaat door Leuven. Wij gaan samen een bezoekje brengen aan de banken die mee de economische en de klimaatcrisis hebben gecreëerd.

Stad Leuven is trots op haar klimaatneutral verhaal. Maar Leuven is nog altijd thuis voor een grote aantal bedrijven, organisaties en instellingen die direct bijdragen aan de oorzaken van de klimaatcrisis. Deze wandel- en actietocht is een kans om meer informatie te vergaren over een aantal bekende en minder bekende banken en hun milieubeleid. Naast het informative luik is er ook een kans voor iedereen om geweldloos actie te voeren om te tonen wat wij denken van deze banken en hun activitieten. Banken waarlangs we gaan zijn onder meer Deutsche Bank, KBC, Dexia (Belfius), ...

Afspraak: Zaterdag 4 Augustus, om 12:00, aan KBC Esplanade (tegenover Leuven treinstation).
Breng mee: spandoeken en vlaggen, toeters en bellen, kinderen en ouders, … 

De klimaat actie- wandeltocht kadert in het Klimaatactiekamp van 3 tot 8 augustus in Leuven.

Bron :
Meer info: www.klimaatactiekamp.org

Steunbrief Field Liberation Movement

Op 8 mei startte het proces van 11 activisten van de FLM in Dendermonde. Afhankelijk van de beklaagden, staan ze terecht voor: vandalisme, vernieling van eigendom, bendevorming, het toebrengen van slagen en verwondingen, ten gevolge van een geweldloze actie van burgerlijke ongehoorzaamheid op het proefveld in Wetteren met genetisch gemodificeerde aardappelen vorig jaar in mei. De ondertekenende organisaties uiten hun steun voor de elf beklaagden en vragen de Belgische en Vlaamse overheid om een streep te trekken onder alle komende veldproeven voor genetisch gemodificeerde organismen (GGO’s).

Vorig jaar op 29 mei verzamelde zich een groep van meer dan 300 activisten op de GGO-veldproef in Wetteren voor de ‘aardappelruil’. Het evenement begon met een boerenmarktje, om positieve voorbeelden van kleinschalige, familiale en biologische landbouw te presenteren. Daarna hebben activisten op een geweldloze manier een poging gedaan om de aardappelen uit de grond te trekken en ze te vervangen door een niet-GGO patat. Deze actie gebeurde openlijk en de activisten namen er hun verantwoordelijkheid voor op. De activisten traden geweldloos op gedurende de gehele actie.

De reactie van Vlaamse politici, die de veldproef steunden, was overdonderend. Minister president Kris Peeters riep op tot vervolging – voor bendevorming en diefstal – en schond hiermee op een flagrante manier de scheiding der machten van de staat. De politieke steun voor de biotechnologische industrie is gebaseerd op de veronderstelling dat de groei in de hightech-sector noodzakelijk is voor de economische ontwikkeling van een regio, maar dient duidelijk de belangen van de biotechnologische industrie. (1)

De volgende dagen waren overal in de media beschuldigingen te horen: de activisten waren niets anders dan ‘hooligans’ en ‘vandalen’. Toch is er geen bewijs dat een activist geweld gebruikt heeft om zijn doelstellingen te bereiken. Er werd schade toegebracht aan omheiningen in functie van de actie en er werden een aantal aardappelen uitgetrokken. Maar dit is helemaal niet in verhouding tot de immense schade en het geweld die wereldwijd aan boeren, burgers en het milieu wordt aangedaan door het gebruik van GGO’s.

Het risico dat veroorzaakt wordt door het loslaten van GGO’s in ons milieu - gezondheidsrisico's van het gebruik van glyfosaten, GGO-besmetting van niet GGO en biologische landbouw - kan beschouwd worden als voldoende reden om actie te ondernemen met de bedoeling om zoveel mogelijk het risico in te perken. Door bijvoorbeeld de  toelating van 0,9 % GGO-besmetting in ons voedsel, enkel door lobbywerk voor het financieel belang van grote  bedrijven, kunnen  bijenkwekers geen 100% GGO vrije honing meer garanderen. Maar het structurele geweld, gepleegd door Bayer, Monsanto, BASF en hun compagnons tijdens het produceren van GGO’s zorgt voor een nog meer overtuigend argument om actie te ondernemen. De uitbreiding van GGO’s – vooral in ontwikkelingslanden- heeft geleid tot duizenden kleine boeren die gedwongen werden om hun land te verlaten, hetgeen massale consequenties heeft gehad op de bestaansmiddelen en het voortbestaan van gemeenschappen.

Het gebruik van GGO’s heeft het massale gebruik van pesticiden bevorderd, zoals glyfosaat (2)- een systemische herbicide gebruikt om onkruid te verdelgen, beter gekend onder de handelsnaam Roundup. De bewering dat GGO’s hongersnood kunnen oplossen en de problemen rond de opwarming van de aarde kunnen tegengaan zijn slechts valse oplossingen, bevorderd door de industrie om hun producten te ‘greenwashen’.

De zaak van Barbara van Dyck, een universitair onderzoekster die ontslagen werd omwille van het openlijk steunen van de actie, benadrukt de rol van grote delen van het wetenschappelijk en educatief establishment in het behouden van dit structurele geweld. De ontwikkeling van de GGO technologie kan niet gescheiden worden van het effectieve gebruik dat er uit voortvloeit. In deze tijden van stijgende financiële druk op de universiteiten, kan dissidentie tegen de status-quo blijkbaar niet worden getolereerd. Tegelijkertijd worden onvoldoende middelen geïnvesteerd in onderzoek naar ecologisch duurzame oplossingen voor de echte problemen waar boeren in België en elders in de wereld mee geconfronteerd worden. Nochtans zijn er wereldwijd al vele projecten vanuit de basis gegroeid waar het landbouwmodel wel optimaal is aangepast aan lokale mogelijkheden, in overeenstemming met milieu, gemeenschap en boeren.

Er is een lange traditie van burgers in België en elders, die acties van geweldloze burgerlijke ongehoorzaamheid gebruiken om zich te verzetten tegen onrecht. In een situatie waarbij de overheid, industrie en universitaire instellingen een onrechtvaardige situatie onderhouden, is er des te meer reden om degenen te steunen die een standpunt innemen ten gunste van het vrijwaren van het milieu tegen wilde genetische experimenten.

Friends of the Earth Vlaanderen & Brussel
Amis de la Terre Belgique asbl
Climaxi vzw
Groupe de Liège du Mouvement politique des objecteurs de croissance
Klimaat en Sociale Rechtvaardigheid – Climat et justice sociale
CEO (Corporate Europe Observatory)
Wervel vzw
Vzw ‘t Uilekot


[1]     Biotechnologie omvat onder andere de wetenschappelijke techniek die gebruik maakt van micro-organismen om een grote variatie van producten te maken.
[2]     Er is aangetoond dat glyfosaat zelfs in dosissen lager dan gangbaar in de landbouw verantwoordelijk is voor miskramen, afwijkingen bij embryo's en kanker. Bovendien draagt het bij tot het ontstaan van resistente superonkruiden waardoor op termijn het herbicidengebruik verhoogt.

Rio+20: moeizame start!

Door filip op di, 22/05/2012 - 18:30

Rio + 20 is de opvolger van de Rioconferentie rond Duurzame Ontwikkeling (DO) van 20 jaar geleden. Vanuit deze conferentie werd het Kyotoakkoord voorbereid en de conventie rond bossen biodiversiteit. Twintig jaar later wil worden nieuwe issues op de agenda gezet om DO verder te kunnen concretiseren . Niet alle landen waren enthousiast om RIO+20 te organiseren, eerder om een Rio+25 te organiseren en op die manier nog wat extra tijd te hebben voor de lopende onderhandelingen. Een Interview met Leida Rijnhout, directrice van ANPED (een internationale alliantie van NGOs voor duurzame ontwikkeling):http://www.anped.org/

Climaxi: Hoe ver staat het nu met de conferentie. Wat staat er op de agenda en wie mogen we daar verwachten?

LR: Momenteel hebben 115 heads of states toegezegd te zullen deelnemen. De top gaat door van 20 tem 23 juni, daarvoor is er nog een preparatory meeting en dialoogdagen, dus in totaal zitten de onderhandelaars daar ongeveer 10 à 12 dagen. Wat staat er op de agenda: Er zijn twee hoofdthema’s:  Groene economie in de context van DO en armoedebestrijding én het opzetten van een internationaal raamwerk voor DO (Governance) . Bij het laatste moet je denken aan hernieuwde VN structuren, maar een initiatief zoals internationale én nationale ombudspersonen die bij politieke besluiten een analyse moeten maken van de gevolgen voor de toekomstige generaties.

Climaxi: En? Zit er een beetje schot in de zaak?

LR: Het gaat zeer stroef. Het bureau van de conferentie heeft helaas weinig visionair leiderschap.  Er werd, vanuit een internet consultatie met duizenden inputs, een zero draft voor de tekst geschreven. Deze samenvatting telt 20 pagina’s, maar met alle input tijdens de onderhandelingen zitten we aan 300 pagina’s. Dat is verschrikkelijk veel om te behandelen. Bovendien is mijn conclusie: dat de zero draft eigenlijk zero ambities had. Eigenlijk stond daar niets in, het was vooral een document over wat de green economy niet is. Dat was jammer, want normaal zou je de onderhandelingen moeten beginnen met hoge ambities, die dan onderhandeld worden. Nu blijkt het heel moeilijk te zijn er meer in te krijgen dan wat geschreven staat.

Climaxi: Wie ligt er dwars?

LR: Er is duidelijk géén consensus: Vanuit Aziatische landen (sterk marktgericht) wordt de green economy beschouwd als iets dat belemmerend werkt voor de markt. Toch zijn ze wel gematigd positief. Vanuit Latijns-Amerika komen de stemmen die zeggen dat de natuur niet te koop is en dat men ontwikkeling en welzijn centraal wil zien staan in plaats van te praten over (vrije markt) economie. Het proces gaat zéér langzaam. Er worden geen toegevingen gedaan, noch vanuit de Noordelijke landen, noch vanuit de G77 en China (OPEC landen, Brazilië, Haïti, Bolivia, Ecuador,…). Deze landen hebben ook eigenlijk bijna niets gemeen. De idee van de gelijke maar gedifferentieerde verantwoordelijkheid staat ook op de helling. Europa is verdeeld en daarom zeer zwak in zijn posities. België wil tamelijk ver gaan, maar vele Europese landen staan eerder op de rem. De EU, neemt bij monde van Denemarken (EU voorzitter), het woord voor de hele regio. Misschien was het toch beter geweest om nog 5 jaar te wachten want de financiële crisis speelt nog sterk mee wat maakt dat landen nogal achterdochtig en conservatief zijn tegenover veranderingen.

Climaxi: Wat staat er nu precies allemaal in die voorbereidende documenten?

LR: Zaken over de vergroening van de economie: groene jobs, groene business,… Mocht alles wat er in de draft staat ook gebeuren, dan hebben we wel een stap gezet. Europa wil wel wat doelstellingen stellen (meer groene jobs, betere energie efficiëntie,…) in een soort van “Roadmap for green economy”. Amerika wil absoluut géén roadmap. De VS wil enkel een aantal vrijwillige punten. Er is de idee dat er Sustainable Development Goals zouden moeten worden ontwikkeld. Deze zouden dan de Millenium Development Goals kunnen vervangen. Die millenniumdoelstellingen, waarmee men de armoede in de wereld ging bekampen, zijn niet eens voor de helft bereikt. Op zich is het dus een goed gegeven om daar iets rond te doen, maar welke strategie/visie zit er achter? Daar wordt nu hard voor gelobbyed, om zeker niet, net als bij de MDGs, het neoliberale economisch beleid als leidraad te nemen? Maar eerder te zorgen dat de DO-ideeën hier ingang vinden. Er wordt door progressieve krachten nu momenteel hard gelobbyd om de mensenrechtenbenadering terug te krijgen (recht op water, energie enz…), sommige landen willen dat op de helling zetten. En verder wil de VS overal het concept “equity” vervangen door “inclusiviteit”.

Climaxi: Heeft het dan allemaal geen zin?

Momenteel is dit het enige forum waarop de discussie over fundamentele aspecten van de economie gevoerd wordt, dus sowieso is dat al iets. Hoe slechter het gaat aan de onderhandelingstafel, hoe beter het gaat met het middenveld anderzijds (en hoe sterker ze samenwerken rond bepaalde radicale eisen). De groep mensen en organisaties die een echte systeemsverandering willen wordt groter. Daardoor wordt het na Rio wel een pak interessanter!

Famke Vekeman/Filip De Bodt

Vierhonderd scholieren debatteren over klimaat in parlement.

Vlaams Belang en NVA misbruikten tijdens de happening in het Warandepark 


scholierenparlement om Vlaamse Leeuwen uit te delen ...




Op vrijdag 5 mei kwamen een vierhonderdtal scholieren hun ‘scholierenparlement’ afronden in Brussel. Ze discuteerden een volledig werkjaar over klimaat in hun lokale sessies en kwamen naar het parlement voor hun overkoepelende slotzitting. Tijdens de middag recupereerden Vlaams Belang en NVA de happening in het Warandepark.

Op lokaal vlak komen de leerlingen zes keer per jaar samen om in een rollenspel standpunten in te nemen rond een thema. Dit jaar was het klimaat, volgend jaar kinderrechten. Tijdens de nationale bijeenkomst leverde Climaxi een aantal ‘experten’ die de discussies begeleidden. 

De meest diverse voorstellen kwamen aan bod: een minimum aanbod voor vegetarische producten moet er komen, een soort van internationaal eenheidslabel voor duurzame producten, gekoppeld aan de prijs en door de overheid gecontroleerd. Het meest opvallende voorstel was een uitstootquotum voor CO 2. De standpunten werden voorbereid tijdens commissies en om 16 uur vlot gestemd door de voltallige vergadering.

Heel wat jongeren leren tijdens deze zittingen wat bij en komen gezwind voor hun standpunten uit. Anderen beschouwen het als een activiteit waarmee ze schoolpunten verzamelen of leerkrachten een pleziertje doen.

Tijdens de middag verzamelde iedereen en het warandepark voor een happening. Een groot aantal jongerenbewegingen van politieke partijen én NGO’s hielden een infostand om de jongeren rond het klimaatthema warm te maken. NVA én Vlaams Belang misbruikten dit moment om Vlaamse Leeuwen uit te delen. Famke Vekeman: “Ze hadden zich centraal opgesteld en trokken tientallen jongeren aan die beladen werden met zwarte leeuwenvlaggen. Je zou verwachten dat een infomarkt rond klimaat een beetje thematisch blijft. Wie rond het thema niets te zeggen heeft en enkel wat propaganda komt voeren wordt best niet toeglaten.”

Nu is het zo dat wie het parlement gebruikt om er wat te organiseren, logischerwijs alle partijen moet uitnodigen op de zittingen en commissies. Een middagactiviteit in open lucht is evenwel wat anders. 

Climaxi en vzw ’t Uilekot stuurden een brief naar de organisatoren waarin gevraagd wordt om in de toekomst extreem-rechts misbruik van dit evenement te voorkomen.

Heel wat scholieren vonden dat blijkbaar ook: ze haalden materiaal op bij de stand om het later vrolijk in vuilnisbakken of de fontein voor het parlement te kieperen. Anderen omhulden zich met de zwarte leeuw en paradeerden door het park. Het had toch wat de geur van een tamelijk ranzig klimaat.

Bron : Climaxi vzw / Filip De Bodt

Vliegmaatschappij gaat zelf kerosine maken

© AP.

De Amerikaanse vliegmaatschappij Delta Air Lines koopt een eigen raffinaderij. Het bedrijf betaalt 150 miljoen dollar (113 miljoen euro) voor een olieverwerker van ConocoPhillips. Dat heeft Delta gisteren bekendgemaakt.

De onderneming denkt honderden miljoenen dollars te kunnen besparen door het raffinageproces in eigen hand te houden.

Het is voor zover bekend de eerste keer dat een luchtvaartmaatschappij zijn vleugels uitslaat naar de olieindustrie. De raffinaderij in de staat Pennsylvania lag sinds september stil, in afwachting van een verkoop. De installatie verwerkt 185.000 vaten olie per dag.

Bron : vk.nl / bron ANP 

Kanttekening :

Gaan de prijzen van de tickets dan ook goedkoper worden ?

En heeft men  gedacht aan de invloed op het milieu ? Klimaat ? 

Luc 

Leve de crisis! Laten we onze economie het laatste setje de afgrond in geven.

De afgelopen maanden liep de bubbel langzaam maar zeker leeg. De mythe dat de economische crisis van 2008 voorbij was, en we weer op weg zijn naar stabiele economische groei werd lek geprikt. Nederland zit in een recessie. Iedereen in zak en as. De banken en beurzen zakken door hun hoeven, de politiek wil bezuinigen, of geld bijdrukken om obligaties en valuta in te kopen, er heerst weer een doom sfeertje onder analisten en economen. Politici, van uiterst links tot uiterst rechts, kondigen aan dat ze alles op alles zullen zetten om weer terug te komen naar groei. Want groei is goed. Groei is de heilige graai in elk politiek program. Economische groei is onze reden tot bestaan op deze planeet. Toch? 

Of zijn we simpelweg tegen de grenzen van de groei opgelopen. Eeuwigdurende groei op een eindige planeet is niet mogelijk, dat snapt een kind. Wie goed kijkt ziet dat, naast roekeloze bankiers en schuldverslaving, grondstoffen en ecologische factoren een belangrijke rol spelen bij het vastlopen van de economie. De olieprijs is voor economisch slechte tijden nog steeds extreem hoog. Door klimaatverandering aangedreven extreem weer vaagt oogsten van boeren en winstmarges van verzekeraars weg. Ondanks alle mooie woorden is economische groei nog steeds niet losgekoppeld van het gebruik van meer energie, meer grondstoffen en dus ook meer vervuiling. 
We gebruiken nu al anderhalve planeet aan ecologische ruimte. Willen we echt weten hoe de wereld er uit ziet als we dat verdubbelen? 

Denker des Vaderlands Hans Achterhuis roept op om af te stappen van het groeidenken. Hij haalt Richard Heinberg aan. Richard Heinberg probeert in zijn boek 'Einde aan de groei' aan te tonen dat economische groei niet meer mogelijk is. Tegelijkertijd laat hij haarfijn zien dat ons financieel stelsel gebaseerd is op de aanname van economische groei. Kortom, willen we breken met groei dan moet alles op de schop. Geld, banken, rente, investeren, pensioenen, staatsschuld... 
We zijn verslaafd aan groei. En stoppen met groeien betekend dat we een fase door moeten van pijnlijke afkickverschijnselen. En dat is iets waar een maatschappij vol junkies niet vrijwillig voor zal kiezen. 

Los van de vraag of groei nog wel mogelijk is, is het dus de vraag of we wel moeten streven naar de terugkeer economische groei. Ik zou zelfs een stap verder willen gaan. Moeten we een economische recessie niet verwelkomen, en zelfs proberen te versterken? . Elke keer dat de beurzen kelderen de champagne open trekken. Campagnes organiseren die economische krimp als doel hebben. 

Het zal effectiever zijn als al onze acties uit het verleden. De economische stagnatie van 2008 bereikte wat 15 jaar milieu activisme en onderhandelen over klimaat niet bereikte. De CO2 uitstoot daalde. Tal van verwoestende mijnbouwprojecten werden stil gelegd. Er gingen autofabrieken failliet, er werd minder gevlogen. Bij steeds meer mensen breekt het besef door dat geld niet gelukkig maakt. In 2011 daalde de stikstof uitstoot met 25%, niet door beleid maar door economische krimp. 
Economische krimp levert meer resultaat als goed bedoelende maar effectloze bewustwordingscampagnes. Ons grondstoffengebruik, uitstoot en energiegebruik stijgt. Elke uitgespaarde watt aan spaarlampen wordt gespendeerd aan nog meer spaarlampen. 

Onze linkse vrienden kijken nu bezorgd. Maar de werkgelegenheid dan? En de pensioenen? En economische groei is goed voor de armen in het zuiden! Sorry als ik jullie hiermee voor je schenen schop, maar er zijn geen banen, pensioenen en arme mensen op een onleefbare planeet. En los daar van, bracht die economische groei echt zo veel vooruitgang en geluk? Ja, armoede is slecht voor het milieu. Rijkdom nog veel meer. De 20% rijken zorgen voor 80% van de ecologische impact. Het scheppen van meer materiële welvaart gaat de armoede niet bestrijden. De koek moet niet groter, maar eerlijker verdeeld. Het najagen van banen en groei is wat dat betreft alleen maar bedoeld om de massa's niet op het idee te brengen dat alleen herverdeling armoede gaat oplossen. De economische crisis van 2008 maakte dat voor het eerst sinds de jaren '60 grote delen van de bevolking weer zijn vraagtekens zette bij het kapitalisme. Kortom, de recessie bracht ons tal van dingen waar deze planeet naar snakt. Laten we daar op voortbouwen. 

Schaarser wordende olie en een instabiel klimaat maakt een terugkeer naar de goede oude tijd uitgesloten. Autofabrieken open houden heeft geen zin als de olie te duur wordt. Laten we van de gelegenheid gebruik maken. De economische instabiliteit kan alleen maar groter worden. Waarom de boel redden als we het een setje kunnen geven. Deze crisis zou gebruikt moeten worden voor een fundamentele koerswijziging. 

Ja, natuurlijk, als we internationaal de koppen bij elkaar steken, en als redelijke mensen bij elkaar gaan werken aan oplossingen zou het ook kunnen zonder crises, opstanden en ander bloed vergieten. Maar hoe realistisch is dat? We zitten opgescheept met een politieke elite zonder legitimiteit, zonder een idee van waar het heen moet, en een volstrekt onrealistisch beeld van de aard en omvang van de problemen. Er wordt al 15 jaar onderhandeld over het klimaat, de CO2 uitstoot stijgt nog steeds. De bankencrisis werd een schuldencrisis en het enige wat men kan verzinnen is alles kapot bezuinigen en geld bij drukken. De grote massa's zijn verslaafd aan TV en winkelen, en de droom ooit rijk te worden. We hebben een omslag nodig, en die zal er alleen komen als er crisis is. Tot die tijd blijft iedereen hopen dat het wel goed zal komen. Revoluties breken pas uit als grote delen van de bevolking voelt dat het morgen niet beter wordt, en dat hard werken voor de toekomst van je kinderen niet betekend dat zij het beter krijgen. Pas op het moment dat het duidelijk is dat het systeem is vast gelopen gaan we echte veranderingen krijgen. 

Er is een dringende ecologische noodzaak voor een stevige economische crisis. Onze economie ligt op ramkoers met de gezondheid van deze planeet. Aan alle kanten slaanwetenschappers alarm over de deplorabele staat waarin het ecosysteem Aarde zich bevindt en het toenemende risico op ineenstorting en instabiliteit. Klimaat, biodiversiteit, grondstoffenschaarste, water, bodemerosie. Men roept in koor om een drastische omslag. Een revolutie op tal van vlakken die binnen de huidige machtsverhoudingen niet via politieke weg gehaald gaat worden. De druppels op de gloeiende plaat van goed bedoelende consumentenacties en maatschappelijk verantwoord ondernemen zijn niet meer als dat. Damp. De halfslachtige voorstellen van mainstream Ngo's , zelfs als ze zouden worden uitgevoerd, onvoldoende. Onze voetafdruk op deze planeet moet omlaag, goedschiks of kwaadschiks. De meest zeker manier om dat te bereiken is economische krimp. 

Dus laten we proberen de beurskoersen om laag te drukken, de energieprijzen op te drijven en de recessie aan te jagen. Dat zal ons niet populair maken, dat klopt. Maar wachten tot de meerderheid de urgentie van de ecologische crisis snapt, is wachten tot het te laat is. We zullen methodes en strategieën moeten zoeken die daar niet van afhankelijk zijn. Hoe meer gesloten fabrieken hoe beter. Hoe meer de energie infrastructuur hapert hoe minder schade aan de planeet. Geruchten, hacks, sabotage en kattenkwaad. Alles kleine zetjes helpen. Tot de beurshandelaren weer uit hun torens springen. Jump fuckers! 


Bron :

GroenFront

 Auteur : redax